Raytheon Coyote Nedir? Karşı-İHA Önleyicisinin Özellikleri ve Blok Versiyonları

Raytheon Coyote, ABD yapımı karşı-İHA önleyicisidir. Block 2 menzili 10-15 km (basın); Block 1, 2, 3NK farkları, fiyat, kullanıcılar ve Türkiye durumu.

Raytheon Coyote, ABD'li Raytheon'un (RTX şirketler grubunun savunma kolu) geliştirdiği; küçük ve orta boy insansız hava araçlarını yerden fırlatılıp havada yakalayarak etkisiz kılmak için tasarlanmış bir önleyici ailesidir. Kökeni, deniz devriye uçaklarından atılan küçük bir gözlem aracına uzanır. Bugün aynı adın altında patlayıcı başlıklı, jet motorlu Block 2 ile yeniden kullanılabilen, çarpmasız Block 3NK yan yana duruyor.

Yazı; Raytheon ve RTX'in ürün sayfasına ve basın bildirilerine, ABD Ordusu'nun sözleşme duyurusuna, ABD Dışişleri Bakanlığı'nın Katar bildirimine ve Janes, The War Zone, DefenseScoop gibi savunma basınındaki haberlere dayanıyor. Üreticinin ya da ordunun kendi performans anlatımı her yerde böyle işaretlendi. Bilgiler 20 Kasım 2026 itibarıyla günceldir.

Veri notu: Coyote'un hangi sürümünden söz edildiği sayıların anlamını değiştirir. Block 1 için ağırlık ve hız gibi değerler yayımlanmış durumda; Block 2'nin hız ve menzili basında geçen yaklaşık değerlerdir; Block 3NK ve yeni Block 2C+RM için resmî sayı yoktur. Bu yazıda her rakamın hangi sürüme ve hangi kaynağa ait olduğu belirtildi.

Gün batımında çöl üssünde, zırhlı bir aracın üstündeki dört gözlü kutu fırlatıcıdan küçük kuyruk kanatlı bir önleyici füzenin parlak roket alevi bırakarak yükselişi (temsili görsel)
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Coyote Nedir?

Coyote, Raytheon'un karşı-İHA görevi için ürettiği önleyici ailesinin adıdır; tek bir araç değil, ortak bir platformdan türeyen birkaç ayrı sürümü kapsar. Tarihsel Block 1 küçük, elektrikli ve pervaneli bir araçtı; Block 2 füzeye yakın jet motorlu bir önleyiciye, Block 3NK ise geri döndürülebilen bir "bekleyen" araca dönüştü.

ABD Ordusu onu "yerden fırlatılan, radar güdümlü, kinetik ve kinetik olmayan sürümleri bulunan bir önleyici" diye tanımlıyor (Ordu duyurusu, Ocak 2024). Yani tek başına uçup hedef arayan bir silah olmaktan çok, yerdeki bir radardan hedef bilgisi alan bir mühimmattır.

Raytheon ürünü kendi radarıyla, Ku-bant frekansında çalışan KuRFS ile birlikte satıyor. İkisinin birleşimi Ordu'nun LIDS adlı, alçak, yavaş ve küçük insansız araçlara karşı entegre savunma sisteminin çekirdeğini oluşturuyor. Radar bölümü ayrı bir başlıkta anlatılıyor (bkz. "Coyote KuRFS Radarıyla Nasıl Çalışır?").

Şirketin sayfasında Coyote düşük maliyetli ve muharebede kanıtlanmış (combat-proven) diye anılıyor. Bu ifade üretici dilidir; bağımsız bir kurum tarafından yayımlanmış bir başarı oranı bulunmadığından, rakamlar aşağıda "ordu ve üretici açıklaması" etiketiyle verildi.

Coyote Ne İşe Yarar?

Coyote'un işi, üslerin, lojistik noktalarının ve seyir halindeki birliklerin üzerine gelen küçük ve orta boy dronları, pahalı bir hava savunma füzesi harcamadan yakalamaktır. Hedef aralığı, üreticiye göre tek bir küçük dronla başlar ve büyük insansız hava araçlarına, kamikaze dron sürülerine kadar uzanır.

Janes'in aktardığına göre Raytheon, Block 2'nin Grup 1'den Grup 3'e kadar insansız hava araçlarına karşı kullanıldığını söylüyor. Grup 3, ABD tanımında yaklaşık 25 ile 600 kg arasındaki, 250 knot'u geçmeyen araçları kapsıyor; İran yapımı Shahed-236 buna örnek veriliyor (The War Zone).

Ordunun beklentisi ayrıca maliyetle ilgilidir. Raytheon'un kara ve hava savunma sistemleri başkanı Tom Laliberty, Temmuz 2026'daki bir basın toplantısında, yaklaşık 40 bin dolarlık bir Shahed için Patriot yerine Coyote seçilmesi gerektiğini söyledi (Defence Industry Europe'un aktardığı sözler). Yani Coyote'un rolü, pahalı füzeleri ucuz hedeflere harcamamak için aradaki katmanı doldurmaktır.

Üst sürümlerin görev alanı genişliyor. Ekim 2026'da tanıtılan Block 2C+RM için Laliberty niyetin "tüm Grup 3 dronları" kapsamak olduğunu söyledi; ona göre Grup 3 yelpazesi seyir füzeleriyle de kısmen örtüşüyor ve sonuç seyir füzesinin özelliklerine bağlı (The War Zone). Bu, seyir füzesine karşı kanıtlanmış bir yetenek anlamına gelmez.

Coyote Hangi Ülkenin?

Coyote, Amerika Birleşik Devletleri'nin ürünüdür. Üreticisi Raytheon, merkezi Arlington, Virginia'da olan RTX grubuna bağlıdır; basın bildirilerinin çıkış yeri Tucson, Arizona'dır. İlk gövde tasarımı ise ABD Donanması'nın talebi üzerine, Advanced Ceramics Research adlı küçük bir firmada ortaya çıktı; bu kimlik değişmedi.

Kökenin hikâyesi ABD Deniz Araştırmaları Ofisi'nin (ONR) 2004'te taslağını yazdığı bir şartnameye dayanıyor: sonobuoy (sonar şamandırası) atma tüplerinden fırlatılabilecek, tek kullanımlık, çok ucuz bir insansız hava aracı. Bu işi Advanced Ceramics Research üstlendi; Coyote adı da oradan geliyor (Andreas Parsch'ın füze dizini).

Firma el değiştirdi; sonunda Raytheon markayı devraldı. Wikipedia derlemesi satın almayı 2015 olarak veriyor, ancak bu tarihi tek bir derleme kaynağında gördüm. Raytheon bugün Coyote'u ABD Ordusu'na, Donanma'ya ve ihracat müşterilerine kendi adıyla sunuyor.

Üretim ABD'de sürüyor; Birleşik Arap Emirlikleri için ise yerel montaj planlanıyor. Bu ayrıntı "Coyote Hangi Ülkelerde Var?" başlığında açıklandı.

Coyote Özellikleri Nelerdir?

Coyote'u tek bir özellik listesiyle anlatmak yanıltıcı olur, çünkü sürümler birbirinden çok farklı. Ortak noktalar şunlardır: yerden, kutu ya da raylı fırlatıcıdan çıkış, dış radardan hedef bilgisi alma, kinetik veya kinetik olmayan etki ve LIDS içinde diğer sensörlerle birlikte çalışma.

SürümİtkiBilinen değerlerKaynak türü
Block 1Elektrik motoru, itici pervaneYaklaşık 5,9 kg; en yüksek hız yaklaşık 130 km/sa; boy yaklaşık 0,9 m; kanat açıklığı yaklaşık 1,5 mParsch füze dizini; Wikipedia
Block 1BElektrik motoruRF arayıcı başlık, yakınlık fitilli başlık; Ordu'nun Howler sisteminde kullanıldıParsch füze dizini
Block 2 / 2CRoket takviyeli fırlatma, küçük turbojetYaklaşık 555 km/sa ve üstü; 10 ile 15 km menzil; yeniden hücum yeteneğiBasın derlemesi; üretici bu değerleri yayımlamadı
Block 2C+RMKatı yakıtlı roket motoruResmî sayı yok; yeni arayıcı ve başlıkÜretici açıklaması
Block 3NKElektrik motoru, itici pervaneYeniden kullanılabilir; ağ ile kurtarma; mikrodalga modülüÜretici ve Janes

Raytheon'un ürün sayfası Block 2'yi "tek kullanımlık, kinetik başlıklı", Block 2C+RM'yi "roket motorlu, yeni arayıcılı", Block 3NK'yı ise "bekleyebilen, sürüleri yenip geri çağrılabilen" araç olarak tanıtıyor. Sayfada hız, ağırlık ve boyut verilmiyor; bu nedenle tablodaki sayılar ikincil kaynaklardandır.

Coyote'un Avantajları Nelerdir?

Üreticinin ve ordunun öne çıkardığı üstünlükler üç başlıkta toplanıyor: füzelere göre düşük maliyet, aynı fırlatıcı ailesiyle hem kinetik hem kinetik olmayan seçenek sunması ve karada, havada, denizde fırlatılabilmesi. Bunların çoğu üretici beyanıdır ve bağımsız bir karşılaştırmayla ölçülmemiştir; tek tek incelemek gerekir.

Maliyet tarafında en somut bilgi, hedefin değeriyle önleyicinin değeri arasındaki oran. The War Zone, kullanımda olan kamikaze dronlardan Shahed-236'nın yaklaşık 50 bin dolar düzeyinde olduğunu yazıyor. Coyote'un bu hedefler için Patriot gibi füzelere tercih edilmesi, Raytheon'un kendi anlatımındaki ana gerekçe.

İkinci avantaj çeşitliliktir. Block 2 fiziksel imhayla, Block 3NK ise Laliberty'nin anlatımına göre yüksek güçlü mikrodalga modülüyle çalışıyor; ikisi aynı komuta ve sensör ağına bağlanabiliyor ve Laliberty'nin ifadesiyle birbirinin yerine kullanılabiliyor (Defence Industry Europe). Fırlatıcı ailesi de ortak: dört ve sekiz gözlü modüller hem araç üstünde, hem sabit noktada, hem de gemide kullanılabiliyor.

Üçüncüsü yeniden kullanım. Block 3NK, görev sonunda bir ağa yakalanarak toplanıp tekrar uçurulabiliyor. Army Recognition, üreticinin dönüş-uçuşa hazır süresinde yüzde 50'lik bir kısalma iddia ettiğini aktarıyor; bu iddia tek kaynaktadır ve sahada doğrulanmadı.

Coyote'un Dezavantajları Nelerdir?

Coyote'un sınırları başlıca dört noktada toplanıyor: Block 2'nin bir kez kullanılıp harcanması, yerdeki radara bağımlılık, açık kaynakta görünen sayısal verinin azlığı ve ucuz dronlara karşı maliyet dengesinin hâlâ tartışmalı olması. Bunlar sistemi eksik kılmaz; bu sınıfın tipik özellikleridir ve tek tek ele alınmalıdır.

Harcanabilirlik, Block 2 için temel sınırdır. Bir önleyici bir hedefe gittiğinde geri dönmez; Block 3NK bu soruna cevap olarak geliştirildi ama onun etkisi tek bir yöntemle sınırlı ve ayrıntıları açıklanmadı. Raytheon mikrodalga modülünün nasıl çalıştığını, hangi mesafede etki ettiğini yayımlamıyor.

Block 2'deki arayıcı yalnızca bitiş safhasında devreye giriyor; uçuşun büyük kısmı yerdeki radarın verdiği bilgiye göre geçiyor (The War Zone). Radar sınırlarını aşan bir hedef ya da kalabalık bir sürü, bu bağımlılığı öne çıkarıyor. Hava koşullarının ve elektronik karıştırmanın etkisi hakkında yayımlanmış bir veri yok.

Maliyet tartışması da açık. Ucuz bir drona füze benzeri bir önleyici harcamak, hedefin değeri düşükse yine de dengesiz bir değişim olabilir; bu yüzden ordu lazer, mikrodalga ve elektronik karıştırma gibi başka katmanları da arıyor (ABD Ordusu'ndan Korgeneral Sean Gainey'in The War Zone'a aktarılan sözleri). Birim maliyet konusu fiyat başlığında ele alındı.

Coyote Ne Zaman Üretildi?

Coyote'un ilk uçuşu 2007'de yapıldı; ancak bugünkü karşı-İHA sürümleri 2016 sonrasında şekillendi. Aşağıdaki tablo kilometre taşlarını sıralıyor. Hangi sürümün hangi döneme ait olduğunu tek bakışta görmek için "Coyote Kaç Yılında Üretildi?" başlığındaki kısa özet de kullanılabilir; ikisi birbirini tamamlıyor ve çelişen noktalar ayrıca belirtildi.

TarihGelişmeKaynak türü
2004ONR, sonobuoy tüpünden atılacak tek kullanımlık bir İHA için şartname yazdıParsch füze dizini
2007İlk uçuş; araç bir C-12 uçağından bırakıldıParsch; Wikipedia
2014NOAA, kasırgalardan veri toplamak için Coyote'u kullanmaya başladıParsch; Wikipedia
2018ABD Deniz Piyadeleri Block 1'i yerden hava savunmasında (GBAD) kullandı; Temmuz'da Ordu için C-UAS sözleşmesiParsch; Wikipedia
Haziran 2019Howler C-UAS sistemi Ordu'da ilk operasyonel yeterliliğe ulaştıParsch; Wikipedia
Mart 2020Block 2'nin uluslararası satışına izin çıktığı bildirildiWikipedia'nın aktardığı Raytheon açıklaması; doğrudan okunmadı
29 Kasım 2022Katar için FS-LIDS ve 200 Coyote Block 2'lik olası satış bildirimiABD Dışişleri Bakanlığı/DSCA
16 Ocak 2024Ordu, 600 Coyote 2C için 75 milyon dolarlık sözleşme verdiABD Ordusu duyurusu
29 Eylül 2025Ordu, 5,04 milyar dolarlık ve 2033'e uzanan çerçeve sözleşme duyurduPentagon günlük sözleşme listesi, savunma basını
11 Şubat 2026Block 3NK'nın Ordu gösterisinde sürüleri yendiği duyurulduRaytheon bildirisi
13 Ekim 2026Block 2C+RM tanıtıldı; 729 milyon dolarlık ABD-Katar-Ürdün sözleşmesi açıklandıRaytheon bildirisi, savunma basını

Tabloda görünen sözleşme ve satış detayları sonraki bölümlerde, kullanıcı ülkeler ve fiyat başlıkları altında ayrıca ele alındı.

Türkiye'nin Coyote'u Var mı?

Hayır; taranan resmî ve savunma basını kaynaklarında Türkiye'nin Coyote aldığına, almak üzere olduğuna ya da lisansla üretmeyi planladığına dair hiçbir bilgi yok. Raytheon, ABD Dışişleri Bakanlığı ve Janes'in sıraladığı alıcılar arasında Türkiye geçmiyor. Bu, açık kaynaklara dayanan bir tespittir; gizli anlaşmaları dışlamaz.

Bu cevap yalnızca açık kaynak taramasına dayanıyor. Gizli ya da kamuoyuna duyurulmamış bir anlaşma varsa, bu yöntemle görünmesi beklenmez. Türkiye'den bir Coyote siparişi, Kongre bildirimi ya da Savunma Sanayii Başkanlığı duyurusu bulunamadı.

Raytheon'un ihracat anlatımı Körfez ülkeleri ve ABD müttefikleri üzerinde yoğunlaşıyor: Katar ve Ürdün sözleşmeli alıcılar, Birleşik Arap Emirlikleri ise yerel montaj ortağı olarak anılıyor. Janes'e göre ABD hükümeti başka ortak ülkelerle görüşüyor; bu görüşmelerin hangi ülkeleri kapsadığı açıklanmadı.

Türkiye'nin kendi karşı-İHA sistemleri ayrı bir konudur ve bu yazının karşılaştırma konusu değildir.

Coyote ile Roadrunner Arasındaki Fark Nedir?

İkisi de dron avlamak için yapıldı ama farklı mühendislik fikirlerine dayanıyor. Coyote Block 2, rampadan roketle fırlayan ve tek seferde harcanan bir önleyicidir; Anduril'in Roadrunner-M'si ise dikey kalkıp inebilen, iki küçük turbojetle uçan ve görev bitmezse geri alınabilen bir araçtır. Coyote'un yeniden kullanılabilen kardeşi Block 3NK'dır.

ÖlçütCoyote Block 2Coyote Block 3NKAnduril Roadrunner-M
ÜreticiRaytheon (RTX), ABDRaytheon (RTX), ABDAnduril, ABD
HareketRoket takviyesi ve küçük turbojetElektrikli itici pervaneİki turbojet, dikey kalkış ve iniş
EtkiPatlayıcı ve parçacıklı başlıkMikrodalga modülü (Laliberty'nin anlatımı)Yüksek patlayıcılı başlık (üretici açıklaması)
Yeniden kullanımHayırEvet, ağla toplanıyorEvet, operatör geri çağırabiliyor
Hız ve menzilYaklaşık 555 km/sa; 10 ile 15 km (basın)AçıklanmadıAnduril "yüksek ses altı" diyor; sayı verilmedi

Anduril'in ürün sayfasında Roadrunner için hız, menzil ve ağırlık satırları "açıklanmadı" olarak duruyor; bu yüzden iki aracı sayılarla yan yana koymak mümkün değil. Roadrunner hakkındaki ayrıntılar sitedeki ayrı yazıda anlatılıyor.

ABD Donanması her iki sistemi de bir arada düşünüyor. The War Zone'un Mart 2025'te Military.com'a dayanarak yazdığına göre bazı Arleigh Burke sınıfı muhripler hem Coyote hem Roadrunner taşıyacak; Aviation Week'in Mart 2026 haberi ise dört muhripte kurulum olduğunu yazıyor, ancak hangi muhripte hangi sistemin bulunduğu kaynaklarda çelişkili.

Coyote Dron Vurabilir mi?

Evet; Coyote bu iş için tasarlandı ve ABD Ordusu ile Raytheon savaş koşullarında dron düşürdüğünü söylüyor. Ordu, Temmuz 2026'da 600 muharebe angajmanının bilgisini paylaşmaya izin verdi. Bu sayı üretici ve ordu açıklamasıdır; bağımsız bir kurum tarafından doğrulanmadı ve hedeflerin türü ayrıntılı yayımlanmadı.

Elimizdeki kanıtlar üç kademeli. Birincisi test gösterileri: 2021 yazında Raytheon, bir Coyote'un belirtilmemiş kinetik olmayan bir yükle on dronluk bir sürüyü indirdiğini söyledi (The War Zone, Temmuz 2021). İkincisi Ordu'nun açıklamaları: Ekim 2024'te Falcon Peak tanıtımında 170 başarılı imha anlatıldı.

Üçüncüsü 2026'daki açıklamalar. Janes'e göre Raytheon, Temmuz'daki Farnborough fuarında iki Block 3NK'nın hedeflediği 19 insansız aracın tamamını durdurduğunu söyledi. Şubat 2026'da ise bir Ordu gösterisinde Block 3NK'nın sürüleri yendiği duyuruldu. Bu sonuçların hiçbiri hedeflerin türü ve koşulları ayrıntısıyla yayımlanarak sınanmadı.

Kaynak notu: Savaş ortamındaki başarı sayıları (170, 600, 19 gibi) üretici ve ordu kaynaklıdır. Bağımsız bir denetim, yanlış alarm oranı ya da kaçırılan hedef sayısı açıklanmadı. Bu yazıda ilgili rakamlar "iddia" ya da "açıklama" diye işaretli.

Coyote Kaç Parçadan Oluşur?

Tek bir Coyote'u oluşturan temel parçalar gövde ve kuyruk kanatları, itki sistemi (roket takviyesi ve turbojet ya da pervane), yönlendirme ve arayıcı, başlık ya da kinetik olmayan yük ile fırlatma kutusudur. Ama sahada Coyote tek başına çalışmaz; radar, komuta ağı ve fırlatıcıyla bir bütün oluşturur.

Çakıllı bir alanda tahta palet üzerinde dört borulu bir fırlatıcı ve yanında tripod üzerinde kompakt bir radar, arka planda gözetleme kulesi, şafak ışığı (temsili görsel)
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.
BileşenGöreviBilinen durum
Önleyici gövdeİtki, kanat ve başlığı taşırBlock 2'de dört açılan kuyruk kanadı; boyut ve ağırlık açıklanmadı
İtkiFırlatma ve uçuşBlock 2'de roket ve turbojet; 2C+RM'de roket motoru; 3NK'da pervane
ArayıcıSon safhada hedefi bulurBlock 2'de radyo frekansı arayıcı (The War Zone); 2C+RM'de yenisi, ayrıntı yok
YükHedefi etkisiz kılarPatlayıcı-parçacıklı başlık veya mikrodalga modülü
FırlatıcıAracı dışarı atarDört ve sekiz gözlü modüller
Radar ve komutaHedefi bulur, atışı yönetirKuRFS radarı, FAAD C2 ağı (Katar paketi örnek)

ABD'nin Katar için olası satış bildirimi paket içeriğini sayıyor: on FS-LIDS sistemi, 200 Coyote Block 2 önleyici, fırlatıcılar, Ku-bant çok görevli radarlar, FAAD C2, elektro-optik ve kızılötesi kameralar ve elektronik harp ekipmanı. Yani "bir Coyote" satın almak, bir zincirin tamamını satın almak demek.

Coyote Fiyatı Nedir?

Resmî bir birim fiyat yayımlanmadı. Elimizde yalnızca sözleşme tutarları var ve bunlar önleyicinin yanında radar, fırlatıcı, yazılım, eğitim gibi kalemleri de içeriyor. Bu yüzden tek bir füzenin fiyatı bu tutarlardan çıkarılmamalı. Aşağıdaki tablo resmî tutarları tarihleri ve kaynak türleriyle birlikte veriyor.

TarihSözleşme / bildirimTutarKaynak türü
29 Kasım 2022Katar'a 10 FS-LIDS ve 200 Coyote Block 2 için olası satışTahmini toplam program maliyeti 1 milyar dolarABD Dışişleri Bakanlığı/DSCA
16 Ocak 2024600 Coyote 2C için ABD Ordusu sözleşmesi75 milyon dolarABD Ordusu duyurusu
26 Eylül 2024Ordu için Coyote sözleşmesi; adet ve sürüm açıklanmadı197 milyon dolarPentagon günlük listesi (DefenseScoop)
29 Eylül 2025Önleyici, fırlatıcı ve KuRFS radarlarını kapsayan sekiz yıllık sözleşme5,04 milyar dolarPentagon günlük listesi, savunma basını
13 Ekim 2026ABD, Katar, Ürdün için LIDS bileşenleri729 milyon dolar; paylaşım açıklanmadıRaytheon bildirisi

Basında dolaşan rakama gelince: The War Zone, Coyote için daha önce bildirilen birim maliyetin yaklaşık 100 bin dolar olduğunu yazıyor; Ordu'nun bütçe tahminlerine dayanan bu rakam resmî bir fiyat listesi değil, tahmindir ve doğrulanmamıştır. Roket motorlu 2C+RM'nin fiyatının nasıl olacağı bilinmiyor.

Dikkat çeken bir ayrıntı: 5,04 milyar ve 197 milyon dolarlık sözleşmelerde Pentagon tek bir teklif geldiğini belirtiyor. Bu, rekabetin sınırlı olduğunu gösterir, ama fiyatın yüksek ya da düşük olduğu anlamına gelmez.

Coyote Kaç Yılında Üretildi?

Coyote'un temeli 2007'de uçtu; karşı-İHA görevine uyarlanan Block 1 için Ordu çalışmaları 2016'dan itibaren başladı ve Deniz Piyadeleri 2018'de onu kullandı. Jet motorlu Block 2 sonraki yıllarda öne çıktı. Block 3NK'nın Ordu gösterisi 2026'da yapıldı, Block 2C+RM ise Ekim 2026'da tanıtıldı.

Bir sürümün "ilk üretim yılı" resmî olarak ilan edilmedi. Block 2'nin ilk uçuş tarihini bulamadım; elimdeki en eski dayanak, uluslararası satış izninin Mart 2020'de çıktığını aktaran ikincil bir derleme. Ayrıntılı zaman çizelgesi için "Coyote Ne Zaman Üretildi?" başlığına bakılabilir.

Üretim hızı konusunda tek bir ifade var: Laliberty, Temmuz 2026'da üretimin geçen yıl üç katına çıktığını, gelecek yılın sonuna kadar yeniden ikiye katlanmasının planlandığını ve sonunda ayda yaklaşık 300 önleyici üretileceğini söyledi (Defence Industry Europe). Bu bir üretici hedefidir, gerçekleşmiş bir rakam değildir.

Coyote Menzili Ne Kadar?

Block 2 için basındaki yaygın değer 10 ile 15 km'dir; Andreas Parsch'ın füze dizini 15 km'yi, Militarnyi ve Wikipedia ise 10-15 km'yi veriyor. Raytheon bu sayıyı yayımlamadı. Block 3NK ve 2C+RM için açıklanmış bir menzil yoktur; üretici yalnızca "önemli ölçüde fazla" diyor.

Block 2C+RM için Laliberty, menzille ilgili ayrıntıya giremeyeceğini, ama menzil farkının önemli olduğunu söyledi (The War Zone). Yani bu sürümün menzili hakkında sayı üretmek spekülasyon olur.

Block 1'in 130 km'lik değeri yanıltıcı olabilir: bu, Parsch'ın dizininde hava fırlatmalı kullanımdaki veri bağlantısı menzili olarak veriliyor ve karşı-İHA önleyici görevi için bir angajman menzili değil. Block 2'nin 5,5 km'ye kadar irtifa değeri tek kaynaktadır (Militarnyi) ve üretici açıklaması bulunamadı.

Radar tarafında ise Raytheon'un kendi anlatımı, en küçük sınıftaki dronları 15 km'nin ötesinde algılayabildiğini söylüyor (Raytheon'un haberine dayanan bir yayın). Bu algılama mesafesi, önleyicinin menziliyle karıştırılmamalı.

Coyote Bir Fırlatıcıda Kaç Önleyici Taşır?

Coyote'un fırlatıcıları dört gözlü ve sekiz gözlü modüller olarak anılıyor; yani bir modül dört ya da sekiz önleyici taşır. Aynı modüller araç üstünde, sabit noktada ve gemide kullanılıyor. Block 2C+RM'nin de mevcut dört ve sekiz gözlü fırlatıcılarla uyumlu olduğu bildirildi (The War Zone).

Donanma tarafında, 2026'da USS Carl M. Levin muhribinin kıç tarafında görülen yeni bir fırlatıcının sekiz Coyote ailesi önleyicisi taşıdığı bildirildi (The War Zone, Militarnyi). Wikipedia derlemesi USS Bainbridge ve USS Winston S. Churchill'de ikişer adet dört gözlü fırlatıcı bulunduğunu yazıyor; The War Zone da Ağustos 2025'te Bainbridge'deki fırlatıcıların Coyote benzeri olduğunu belirtmişti.

Block 1 daha eskidir ve pnömatik bir kutu fırlatıcıdan atılırdı (Parsch, Wikipedia). Katar için bildirilen pakette fırlatıcı başına kaç önleyici düştüğü yazılmıyor; yalnızca on sistem ve toplam 200 önleyici sayılıyor.

Bir sistemin sahada gerçekte kaç hazır atış taşıdığı, yeniden yükleme düzenine ve konuşlanma planına bağlıdır; bu bilgi kamuya açık değil.

Coyote Hangi Ülkelerde Var?

Açık kaynaklara göre Coyote'u kullanan ülke ABD'dir; Katar ve Ürdün ise Ekim 2026'da duyurulan sözleşmenin alıcıları arasında. Birleşik Arap Emirlikleri yerel üretime ortaktır. Raytheon, ABD hükümetinin başka ortak ülkelerle de görüştüğünü söylüyor ama isim vermedi; aşağıda her ülke ayrı ele alındı.

Amerika Birleşik Devletleri

Ana kullanıcı ABD Ordusu. Ordu, Aralık 2023'teki bir ihale bildirimine göre 2025-2029 mali yıllarında en az 6.000 kinetik, 700 kinetik olmayan önleyici, 252 sabit nokta ve 25 mobil fırlatıcı sistemi, 118 sabit KuRFS ile 33 mobil KuRFS almayı öngörüyor (DefenseScoop). ABD Deniz Piyadeleri 2018'den beri Block 1'i yerden hava savunmasında kullanıyor, Donanma ise muhriplerine kuruyor.

Katar

ABD Dışişleri Bakanlığı 29 Kasım 2022'de, Katar'a on FS-LIDS sistemi ve 200 Coyote Block 2'nin yaklaşık 1 milyar dolara olası satışını Kongre'ye bildirdi. Raytheon, Ekim 2026'daki 729 milyon dolarlık sözleşmeyi Coyote ve KuRFS'nin ilk uluslararası satışı diye anlattı; iki tarih arasındaki fark, bildirimle sözleşmenin ayrı işlemler olmasından kaynaklanıyor olabilir, bunu kaynaklardan doğrulayamadım.

Ürdün

Ürdün, aynı Ekim 2026 sözleşmesinin üç alıcısından biri. Raytheon pay dağılımını, adedi ve teslim takvimini açıklamadı. Ürdün'ün hangi sürümü alacağı da belirtilmedi.

Birleşik Arap Emirlikleri

Nisan 2025'te Raytheon, BAE Tawazun Konseyi ile Coyote'un yerel üretimi için bir niyet belgesi imzaladı (SOFX aktarımı). Janes, Raytheon Emirates'in Abu Dabi'deki Tawazun Sanayi Parkı'nda yerel bir üretim ve montaj tesisi için ortaklık kurduğunu yazıyor. BAE'nin bir Coyote kullanıcısı olarak sipariş verdiğine dair bir bildirim bulamadım.

Coyote Maksimum Hızı Ne Kadar?

Block 2'nin hızı basında yaklaşık 555 km/sa olarak geçiyor; Wikipedia 555-595 km/sa aralığını veriyor, Parsch ise 555 km/sa yazıyor. Block 1 en çok 130 km/sa hızla uçar. Block 3NK ve Block 2C+RM için resmî hız açıklanmadı; üretici yalnızca daha yüksek hız vaadinde bulunuyor.

Block 2'nin roketle fırlatılıp küçük turbojetle uçması, onu pervaneli Block 1'e göre çok daha hızlı kılıyor. Bu fark kasıtlı: Parsch'ın dizini, Block 1'in yavaşlığının hızlı gelen dronlar karşısında dezavantaj olduğunu, bu yüzden jetli türevin geliştirildiğini anlatıyor.

Yeni Block 2C+RM'de katı yakıtlı roket motoru turbojetin yerini alıyor. The War Zone, bunun "daha hızlı fırlatma ve daha yüksek hız" getirdiğini aktarıyor; sayı verilmiyor. Militarnyi bu sürümün tam performans değerlerinin açıklanmadığını yazıyor.

Coyote Ağırlığı Ne Kadar?

Yalnızca Block 1 için bir ağırlık kayıtlı: yaklaşık 5,9 kg (13 lb). Block 2 için ağırlık, boy ve çap bilgisi yayımlanmadı; Parsch'ın dizininde bu satırlar soru işaretiyle bırakılmış. Block 3NK ve 2C+RM için de açık kaynakta ağırlık verisi yok, bu yüzden tahmin yürütülmedi.

Block 1'in başlığı yaklaşık 1,8 kg (4 lb) ağırlığında bir patlayıcı-parçacıklı başlık olarak aktarılıyor (Parsch). Başlık ağırlığı da yalnızca bu sürüm için yazılı.

Ağırlık rakamlarının eksikliği, bir sistemi iyi değerlendirmeyi zorlaştırıyor. Block 2 için kaynaklarda doğrulanabilir bir ağırlık değeri bulunamadığından bu yazıda sayı verilmedi.

Coyote Neleri Vurabilir?

Raytheon'a göre Coyote küçük dronlardan büyük insansız hava araçlarına ve sürülere kadar uzanan hedefleri vurabilir. Janes, Block 2'nin Grup 1-3 araçlara karşı kullanıldığını yazıyor. Yeni Block 2C+RM'nin hedef sınıfı "tüm Grup 3 dronları" diye anlatılıyor; seyir füzesine karşı etkinliği ise kanıtlanmış değil.

Grup sınıflaması ağırlık, irtifa ve hıza bakar. ABD'nin tanımına göre Grup 1 ve 2 daha küçük araçlar, Grup 3 ise yaklaşık 25-600 kg arasında ve 250 knot'a kadar giden araçlardır (The War Zone). Raytheon'un Block 3NK'yı sürü savunması için konumlandırması, hedef sayısının fazla olduğu durumlar için.

Balistik füze ve insanlı uçak hedefler arasında sayılmıyor; bu hedefler için tasarlandığına dair bir açıklama yok. Bunu "vuramaz" diye okumamak gerekir: yayımlanmış hedef sınıfı İHA'larla sınırlıdır ve geri kalanı için kamuya açık veri bulunmuyor.

Jet motorlu kamikaze dronlar bu tartışmanın merkezinde. The War Zone, bu araçların iddia edilen hızlarının 270-320 knot düzeyinde olduğunu ve Grup 3 sınıfının üst sınırını zorladığını yazıyor; Block 2C+RM'nin bu tür hedeflere yanıt olarak geliştirilip geliştirilmediği sorusuna Laliberty belirli tehditler hakkında konuşamayacağını söyledi.

Coyote Kullanıldığı Yerler

Coyote'un kullanıldığı yerler üç gruba ayrılıyor: ABD Ordusu'nun CENTCOM, AFRICOM ve EUCOM bölgelerindeki konuşlanmaları, 2024'te Gazze kıyısındaki geçici iskelenin korunması ve 2026'daki Epic Fury harekâtı. Kesin konumlar hassas olduğundan açıklanmıyor; yalnızca bölge adları, olay bağlamı ve ordunun paylaştığı toplam sayılar kamuya açık durumda.

Ordu'dan Binbaşı Alyssa Tallmadge, Ekim 2024'te The War Zone'a, Coyote'un Ordu tarafından 36 açıklanmayan noktada kullanıldığını ve bu bölgelerde toplam 170 başarılı imha elde edildiğini söyledi. Bölgelere göre dağılım verilmedi.

Gazze'de, ABD'nin kısa süre işlettiği ve insani yardım için kullanılan geçici iskelenin korunmasında da Coyote konuşlandırıldı (The War Zone). DefenseScoop, Ocak 2024'teki 600 önleyicilik siparişin Orta Doğu'da ABD askerlerine yönelik kamikaze dron saldırılarının artmasına denk geldiğini aktarıyor.

2026'da ise ABD ile İran arasındaki çatışma bağlamında Epic Fury harekâtında kullanıldığı bildirildi. Ordu, Temmuz 2026'da 600 muharebe angajmanını açıklamaya izin verdi (Defence Industry Europe); The War Zone Ekim 2026'da Block 2 serisinin operasyonel konuşlanmalarda 600'den fazla imha elde ettiğini yazdı. İkisi de üretici ve ordu kaynaklarına dayanıyor; bağımsız doğrulama yok.

Coyote Hangi Savaş Başlığını Kullanıyor?

Coyote'un başlığı sürüme göre değişiyor. Block 1 yaklaşık 1,8 kg'lık patlayıcı-parçacıklı başlık taşır; Block 2 ise küçük dronlara göre ayarlanmış, parçacık alanı oluşturan bir başlıkla çalışır. Block 3NK'da klasik başlık yoktur; yerine mikrodalga modülü bulunur. Block 2C+RM'nin başlığı yenilenmiş, ama ayrıntısı verilmedi.

Andreas Parsch'ın dizini Block 2'nin başlığını tungsten parçacıklı olarak tarif ediyor; The War Zone ise Block 2 serisinin patlayıcı-parçacıklı başlık taşıdığını ve son safhada kendi radyo frekansı arayıcısını kullandığını yazıyor. Raytheon sayfasında yalnızca "kinetik başlık" ifadesi geçiyor. Başlığın ağırlığı ve patlayıcı türü Block 2 için açıklanmadı.

Block 1B'nin RF arayıcısı ve yakınlık fitili, hedefe tam çarpma yerine yakından patlayarak etki etme mantığına dayanıyor (Parsch). Yakınlık fitili, aracın hedefe belirli bir mesafeye yaklaştığını algılayıp başlığı patlatan düzenektir.

Block 3NK için Laliberty, Temmuz 2026'da Farnborough'da, sistemin yüksek güçlü bir mikrodalga modülüyle insansız araçları çarpmadan devre dışı bıraktığını söyledi (Janes ve Defence Industry Europe). Raytheon mikrodalga etkisinin menzilini, gücünü ya da hangi elektronik devreleri bozduğunu yayımlamadı; bu yüzden etki üretici beyanıdır.

Coyote Kaç Km'lik Alanı Korur?

Resmî bir koruma yarıçapı ya da alan değeri yayımlanmadı. Block 2'nin 10-15 km'lik menzili, korunan bir dairenin yarıçapı değildir; çünkü hedefin gelişi, radarın görüş sınırı, fırlatıcının yeri ve atış sayısı bunu belirler. Koruma, tek bir önleyiciye değil, bütün sistemin düzenine bağlıdır.

Kıyıdaki bir yerleşim ve tesis üzerinde eş merkezli renkli halkalar, dışarıdan yaklaşan üç küçük dron silueti ve farklı noktalardan yükselen ince önleyici izleri; şematik çizim (temsili görsel)
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

LIDS'in kullanımında sabit nokta (FS-LIDS) ve mobil (M-LIDS) düzenler var. Sabit nokta versiyonu, paletlenmiş fırlatıcıları ve sensörleri hızla yerleştirilebilen bir düzen olarak anlatılıyor (The War Zone); mobil versiyon ise M-ATV gibi araçlara kurulu. Her ikisinin koruduğu alan, yerleşim planına göre değişir.

Ordu yetkilileri tek bir sisteme güvenmenin yanlış olduğunu, katmanlı bir yaklaşımın gerektiğini vurguluyor. Korgeneral Gainey'in The War Zone'a aktarılan sözlerine göre elektronik karıştırma, algılayıcılar ve kinetik etkileyiciler birlikte kullanılmalı. Yani "kaç kilometre koruyor" sorusunun dürüst cevabı, "tek başına sayısı verilmiyor, katmanın parçası" olur.

Coyote Nasıl Fırlatılır?

Block 2 ve türevleri, dört ya da sekiz gözlü bir kutu fırlatıcıdan, küçük bir roket takviyesiyle atılır; roket yalnızca fırlatmayı yapar ve uçuşun tamamını itmez. Bu ilk itkiden sonra turbojet devreye girer. Block 3NK de roket takviyesiyle çıkar, sonra pervanesiyle uçar. Block 1 ise pnömatik bir tüpten atılırdı.

Karanlık gökyüzünde fırlatma borusundan çıkan, kuyruğunda dört küçük kanat açılan ve parlak roket alevi bırakan küçük bir önleyici füzenin yakın çizimi (temsili görsel)
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Fırlatma komutu, hedef bilgisini veren radar ve komuta ağı üzerinden gelir. Ordu, ürünü "yerden fırlatılan, radar güdümlü" diye tanımlıyor. The War Zone, Block 3NK'nın roket takviyesi yardımıyla fırlatılan bir görüntüsünün Raytheon tarafından yayımlandığını belirtiyor.

Fırlatıcı seçenekleri geniş: araç üstü, paletlenmiş sabit nokta ve gemi. Raytheon, Coyote'un kara, hava ve deniz platformlarından fırlatılabildiğini söylüyor (Ürün sayfası). Raytheon ailenin fırlatılan etki (launched effects) uyarlamasına Coyote LE adını veriyor; bu ürünün ayrıntıları açık kaynakta sınırlı.

Fırlatıcıdaki tüplerin ikinci kez kullanımı, yeniden yükleme prosedürü ve atış aralığı gibi konular açıklanmadı; bu bilgilerin kamuya açık olmaması olağandır.

Coyote Nasıl Çalışır?

Coyote önce yerdeki bir radar ve komuta ağından hedef bilgisini alır, sonra fırlatılıp hedefe yönlendirilir. Block 2'de son safhada araç üstü radyo frekansı arayıcısı hedefi kendisi bulur ve başlık hedefe yakın bir noktada çalışır. Block 3NK ise çarpmadan, mikrodalga etkisiyle hedefi devre dışı bırakır.

The War Zone, Block 2 serisinin hedeflerini bitiş safhasında bulmak için araç üstü RF arayıcı kullandığını, ondan önce radarlar ve diğer yer sensörleriyle yönlendirildiğini yazıyor. Parsch'ın dizini, Block 2'nin hedefi ıskalarsa yeniden hücum edebildiğini de yazıyor.

Block 3NK'nın çalışma düzeni farklı: Raytheon'a göre havada bekleyebiliyor, birden çok dronu yenebiliyor, sonra geri çağrılıp yeniden konuşlandırılabiliyor. Army Recognition, yayımlanan görüntülerde dronların çarpma ya da patlama izi olmadan düştüğünü ve bunun elektromanyetik ya da elektronik bir etkiyle uyumlu göründüğünü yazıyor; bu bir yorumdur ve Raytheon yöntemin ayrıntılarını açıklamadı.

Sistem tek başına çalışmaz. Radar hedefi bulur, komuta ağı hangi silahın hangi hedefe atılacağını seçer, Coyote bitiş safhasını üstlenir. Laliberty'nin de vurguladığı gibi katmanlar arası komuta-kontrol, hedefe uygun silahın seçilmesi için kritik (Defence Industry Europe).

Coyote Block 1, Block 2 ve Block 3 Arasındaki Fark Nedir?

Üç blok aslında üç ayrı araçtır. Block 1 küçük, elektrikli, pervaneli bir İHA'dır ve gözlem araçlığından karşı-İHA'ya uyarlanmıştır. Block 2 füze gibi roketle fırlayıp jetle uçan, tek kullanımlık bir önleyicidir. Block 3 ise Block 1'in pervaneli tasarımından türeyen, geri döndürülebilir seridir.

Gün doğarken açık bir arazide, dikey bir kurtarma ağına doğru uçan küçük, itici pervaneli bir insansız hava aracı (temsili görsel)
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Block 1 ve 1B

Block 1 elektrik motorlu, 5,9 kg'lık, en çok 130 km/sa hızlı bir araçtır. Önce gözlem ve veri toplama için kullanıldı, sonra kinetik başlık seçeneği eklenerek bekleyen mühimmat haline geldi. Block 1B bunun üstüne radyo frekansı arayıcısı ve yakınlık fitilli başlık ekler (Parsch).

Block 2, 2C ve 2C+RM

Block 2, jet motorlu bir önleyiciye dönüşen hattır. Block 2C, Ocak 2024'teki Ordu siparişinde geçen alt sürümdür. Block 2C+RM, Ekim 2026'da tanıtıldı; turbojetin yerine roket motoru koyuyor, yeni arayıcı ve başlık ekliyor; geliştirmesi 15 ay sürdü ve şirket kaynaklarıyla yapıldı (Defense Post). Üç başarılı atış testi yapıldı; Laliberty ek testlerin 2027'nin ilk yarısına planlandığını söyledi.

Block 3 ailesi

Block 3, elektrikli itici pervane tasarımından geliyor. Raytheon sayfasında Block 3NK kinetik olmayan, geri çağrılabilir bir sürüm olarak yer alıyor. TWZ, Block 3 sürümlerinin bekleyen mühimmat ve karşı-İHA önleyici biçimlerinde genişlediğini yazıyor. Wikipedia derlemesi Block 3'ün sonradan "Coyote LE SR" adını aldığını yazıyor; Raytheon sayfası ise "Coyote LE" ve "Block 3NK" adlarını ayrı ayrı kullanıyor. Bu iki adın aynı araca karşılık gelip gelmediği kaynaklarda net değil.

AdDurumKaynak
Block 1, 1BHizmette kullanıldı; Howler ve Deniz Piyadeleri sistemlerindeParsch
Block 2, 2COrdu'nun ana kinetik önleyicisiOrdu duyurusu, The War Zone
Block 2C+RMGeliştirme sürüyor; resmî sözleşme durumu belirsizThe War Zone
Block 3NKRaytheon "ABD program kaydı" diyor; Ordu alımı sürüyorJanes, The War Zone
Coyote LE / LE SRFırlatılan etki ailesi; ayrıntı sınırlıRTX sayfası, Wikipedia

Coyote Hedef İHA Olarak da Kullanılır mı?

Açık kaynaklarda Coyote'un bir hava hedefi olarak, yani başkasının önleyicilerinin test edildiği bir hedef dron olarak kullanıldığına dair bilgi bulamadım. Buna karşılık platformun önleyici dışındaki kullanımları belgeli: gözlem aracı, hava durumu veri toplayıcı, bekleyen mühimmat ve fırlatılan etki ürünü olarak görev yapıyor.

Köken, ABD Donanması'nın 2004'te şartnamesini yazdığı, sonar şamandırası tüpünden atılan gözlem aracıdır. NOAA 2014'ten itibaren onu P-3 uçaklarından kasırgaların içine atarak atmosferik veri topladı (Parsch, Wikipedia). Yani aracın karşı-İHA kimliği sonradan eklenmiş bir görevdir.

Block 3 hattında ise saldırı yönü de var. DefenseScoop'a göre Pentagon 2021'de Block 3 için "otonom saldırı" yeteneği üzerine yaklaşık 33 milyon dolarlık bir iş duyurdu; Donanma da 2023'te, Gelecek Gelişmiş Saldırı (FAST) çabası için değiştirilmiş Coyote Block 3 üzerine 147 milyon dolara kadar bir sözleşme verdi. Bu işlerin ürünleri ayrıntılı bilinmiyor.

Raytheon, ailenin "karşı-İHA ve fırlatılan etki görevlerini ortak platformdan yürüttüğünü" söylüyor (ürün sayfası). Dolayısıyla Coyote hedef değil, çok amaçlı bir platformdur; hedef dron olarak kullanımı için kanıt görülmedi.

Coyote'u Kim Üretiyor?

Coyote'u Raytheon üretiyor; şirket RTX grubunun bir iş koludur ve basın bildirileri Tucson, Arizona çıkışlı. Block 2C+RM'nin roket motorunu adı açıklanmayan bir alt yüklenici sağlıyor (The War Zone). Birleşik Arap Emirlikleri'nde yerel montaj için ortaklık yapılıyor; üretimin geri kalanı ABD'de sürüyor.

Ordu sözleşmelerini Redstone Arsenal'deki Ordu Sözleşme Komutanlığı yürütüyor (Pentagon günlük sözleşme listesi). Katar paketi ise Raytheon'un yanı sıra SRC ve Northrop Grumman'ı da ana yüklenici olarak anıyor; ikisinin hangi bileşenden sorumlu olduğu DSCA metninde yazmıyor.

BAE tarafında Nisan 2025'te Tawazun Konseyi ile imzalanan niyet belgesi, teknoloji aktarımı ve yerli şirketlerle bileşen üretimi içeriyor. Ayrıca EDGE'in bir bağlı kuruluşunun, Kasım 2025'te Coyote programı için prototip alüminyum ve montaj parçaları üretmek üzere Raytheon'dan iş aldığı bildirildi; bu ayrıntı arama özetinden alındı ve sayfasından doğrulanmadı.

Raytheon üretimi artırdığını söylüyor; bu iddiaya ilişkin rakamlar "Coyote Kaç Yılında Üretildi?" başlığında, üretici beyanı olarak verildi.

Coyote Hangi Kuvvetlerde Kullanılıyor?

Coyote'un ana kullanıcısı ABD Ordusu'dur. Deniz Piyadeleri 2018'den beri Block 1'i yerden hava savunmasında kullanıyor, Donanma muhriplerine fırlatıcı kuruyor. Hava Kuvvetleri'nin de ileri konuşlu sabit nokta LIDS düzenlerinin işletilmesine en azından dahil olduğu bildirildi (The War Zone). Eski bir kullanıcı da NOAA'dır.

Gri bir muhribin kıç güvertesinde, sekiz gözlü kompakt bir fırlatıcı modülü; bulutlu gökyüzü altında sakin deniz (temsili görsel)
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Ordu tarafında Coyote iki ana düzende kullanılıyor: araç üstü M-LIDS, paletlenmiş sabit nokta FS-LIDS. M-LIDS'in mevcut sürümleri M-ATV tipi 4x4 araçlara dayanıyor; Ordu bunları tek bir 8x8 Stryker platformunda birleştirmek istiyor (The War Zone).

Donanma kullanımında The War Zone, birçok Arleigh Burke sınıfı muhripte Block 2 için fırlatıcı entegre edildiğini yazıyor. Mart 2026 tarihli Aviation Week haberine göre dört muhripte kurulum var; kaynaklar hangi gemide ne olduğu konusunda farklılaşıyor.

Ordu 2024'te ayrıca dokuz yeni özel karşı-küçük İHA bataryası kurma planını açıkladı; bunların Coyote ile donatılıp donatılmayacağı açıklanmadı (The War Zone). Yani gelecekteki kullanıcı birimleri hakkında kesin bilgi yok.

Coyote KuRFS Radarıyla Nasıl Çalışır?

KuRFS, Ku-bant frekansında çalışan, elektronik taramalı (AESA) bir radardır; her yönde tehdit algılar ve Coyote'a hedef bilgisini verir. Radar hedefi bulur ve izler, komuta ağı atışı yönetir, Coyote bitiş safhasını yürütür. Raytheon ikisini birlikte "algıla ve yen" çözümü olarak sunuyor.

Karanlık gökyüzünü tarayan kısa bir direk üzerindeki düz panelli bir faz dizili radar ve tarama konisi içinde birkaç küçük dron silueti; mavi ışıltılı şematik çizim (temsili görsel)
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.
ÖzellikAktarılan bilgiKaynak türü
FrekansKu bant; kısa dalga boyu küçük hedefleri ayırt etmeye yarıyorRaytheon anlatımı
TaramaAESA; huzme hedefe elektronik olarak yöneltiliyorRaytheon anlatımı
KapsamaHer yönde (360 derece) algılamaRaytheon bildirisi
Küçük dron algılama mesafesi15 km'nin ötesi (Raytheon materyali); yaklaşık 16 km (Wikipedia)Üretici materyali; ikincil
KurulumYaklaşık 30 dakikaRaytheon haberi; tek kaynak
AdlandırmaSensor (Raytheon duyuruları) ya da System (bazı haberler); DSCA metninde "KuMRFS"Çeşitli

Ordu'nun dünyada yaklaşık 60 KuRFS işlettiği, Raytheon'un haberine dayanan bir yayında geçiyor. Ordu'nun Aralık 2023 ihale bildirimi, 2025-2029 için en az 118 sabit ve 33 mobil KuRFS öngörüyor (DefenseScoop). Katar paketinde radar adı DSCA metninde "çok görevli radar" olarak geçiyor.

Radarın tespit mesafesi, Coyote'un menzilinden bağımsız bir değerdir. Hedefi önleyicinin gidebileceği mesafeden önce görmek gerekir; ama algılama, otomatik olarak hedefin vurulabileceği anlamına gelmez.

Coyote'un Rakipleri Nelerdir?

Coyote'un rakipleri tek bir sınıfta değil; aynı boşluğu farklı yöntemlerle doldurmaya çalışan yeniden kullanılabilir önleyiciler, çarpmalı küçük dronlar, top sistemleri ve kinetik olmayan silahlardır. Bunlar "hangisi daha iyi" sorusuna değil, farklı hedef ve katmanlara hizmet eder; ölçüt menzil, hedef türü ve maliyettir.

Anduril Roadrunner-M

Anduril'in iki turbojetli, dikey kalkış ve inişli, yeniden kullanılabilen aracıdır. Coyote Block 2 ile aynı boşluğu hedefliyor ama kullanım şekli farklı; ayrıntılar "Coyote ile Roadrunner Arasındaki Fark Nedir?" başlığında anlatıldı.

Anduril Anvil

Anduril, Anvil'i Grup 1-2 dronlara karşı, hedefe çarparak etkisiz kılan, dört pervaneli ve elektrikli bir "otonom kinetik önleyici" olarak tanıtıyor (Anduril ürün sayfası). Coyote'un 10-15 km'lik menzilli jet motorlu sınıfına göre daha yakın ve daha küçük hedeflere yönelik; hız ve menzil değerleri açıklanmadı.

Top ve diğer katmanlar

Rheinmetall'in Skyranger ailesi gibi otomatik top sistemleri, füze harcamadan çok sayıda atış yapabiliyor; menzilleri ise önleyici füzelerden kısadır. Ordu yetkilileri ayrıca 10 ile 50 kW arası lazer silahlarının, yüksek güçlü mikrodalga ve elektronik karıştırma çözümlerinin ve ağ ile yakalayan düşük hasarlı önleyicilerin de kullanıldığını ya da araştırıldığını söylüyor (Korgeneral Gainey'in The War Zone'a aktarılan sözleri). Raytheon'un kendi ürün listesinde de yüksek enerjili lazer sistemi (HELWS) bulunuyor.

Seçim ölçütleri menzil, hedef türü, maliyet, çevresel etki ve yeniden kullanım olarak sıralanabilir. Hiçbir sistem tek başına tüm tehditleri karşılamaz; Ordu'nun ifadesi de bunu "katmanlı, birden çok araçlı" bir yaklaşım olarak anlatıyor.

İLGİLİ HABERLER