Misagh-2 (Mithaq-2 diye de yazılır), İran'ın omuzda taşınıp ateşlenebilen, kızılötesi güdümlü yüzeyden havaya füzesidir. Helikopter, alçak uçan savaş uçağı ve insansız araç gibi hedeflere karşı tek bir erin kullanabileceği silah olarak tanıtılıyor; İran bu füzenin seri üretimini 2006'da başlattığını duyurdu. Buna karşılık füzenin Çin kökenli bir tasarıma dayanıp dayanmadığı, rakamlarının hangi kaynaktan alınacağı ve kullanıcıları konusunda kaynaklar belirgin biçimde ayrışıyor.
Aşağıdaki bölümler Kasım 2026'ya kadar yayımlanan İran basın açıklamalarına, Birleşmiş Milletler'in bir Libya raporuna, savunma sitelerinin veri sayfalarına ve silah kontrolü analizlerine dayanır. Kaynaklar çeliştiğinde bu açıkça yazılmıştır; savaş sahasından gelen ve bağımsız biçimde doğrulanamayan haberler ise kimin söylediğiyle birlikte, iddia olarak aktarılır.
Veri notu: Misagh-2 için üreticinin yayımladığı, eksiksiz ve tek bir teknik föy bulunmuyor. Elde İran devlet ajansı Tasnim'in 2013'te yayımlayıp ABD basınının aktardığı rakamlar, 2024 tarihli bir savunma sitesi veri sayfası ve ansiklopedi derlemeleri var; üçü birbirinden farklı sayılar içeriyor. Her değerin yanına hangi tür kaynaktan geldiği not edilmiştir.

Misagh-2 Nedir?
Misagh-2, İran'da üretilen, tek kişi tarafından omuzdan atılabilen pasif kızılötesi güdümlü hava savunma füzesidir. Misagh-1'in halefi sayılır ve seri üretiminin 2006'da başladığı bildirilir. Hedefin yaydığı ısıyı izlediği için atıştan sonra ek yönlendirme istemez; bu çalışma biçimine "ateşle ve unut" denir. Kaynaklarda Misagh-2, Mithaq-2 ve Misagh 2 yazımları birlikte dolaşır.
Adın İran'daki yazımı Mithaq'tır. Vikipedi anlamını "ahit" diye veriyor; Türkçedeki "misak" sözcüğü de aynı Arapça kökten gelir. Silah, İran'ın Misagh-1, Misagh-2 ve Misagh-3 adlarıyla anılan omuz füzesi ailesinin ikinci halkasıdır. Birinci üye bu sözlükte ayrı bir yazıda ele alınıyor, üçüncü üye için ayrı bir yazı yok; farkların özeti 26. başlıktadır.
Sınıf olarak MANPADS grubuna girer; bu kısaltma insan tarafından taşınabilen hava savunma sistemlerini anlatır ve türün genel işleyişi sözlükteki MANPADS yazısında anlatılır. Burada özellikle altı çizilmesi gereken nokta kimlik sorunudur: Vikipedi'deki madde, Misagh-2'yi görüntüden Çin'in QW-1M ve QW-18 füzelerinden ya da İran'ın Misagh-3'ünden ayırmanın genel olarak mümkün olmadığını yazıyor. Bu yüzden fotoğraf ve video üzerinden yapılan "şu füze Misagh-2'dir" tespitleri, aksi bir belge yoksa varsayım düzeyinde kalır.
Misagh-2 Ne İşe Yarar?
Misagh-2, yere yakın uçan helikopter, taktik uçak ve benzeri hedeflere karşı piyade birliklerine, üslere ve karargâhlara yakın koruma sağlamak için tasarlanmıştır. İran Savunma Bakanlığı 2006'daki duyurusunda füzenin radar ağlarının göremediği alçak irtifadaki hedefleri izleyip yok edebileceğini söylemişti; bu ifade bağımsız olarak sınanmadı.
Bu açıklama AFP'ye faksla iletilen bakanlık metnine dayanıyor; aynı metinde füzenin elektronik harpte de kullanılabileceği yazıyor, ancak bunun ne anlama geldiği hiçbir yerde açıklanmıyor ve bu ifade doğrulanamadı. Dönemin Savunma Bakanı Mostafa Muhammed Neccar ise füzenin ordu ile Devrim Muhafızları'na çeviklik ve esneklik bakımından büyük üstünlük sağladığını söylemişti.
Asıl işlev, daha yukarıda çalışan sistemlerin boşluğunu doldurmaktır. Amerikan basınında aktarılan İran değerlendirmesine göre İran ordusu omuz füzelerine özellikle önem veriyor, çünkü uçaksavar topçusunun büyük kısmı sabit konumlu ve ateş gücü sınırlı. Omuz füzesi ise yer değiştiren birliğin yanında gidebiliyor. Yine de menzili birkaç kilometreyle sınırlı olduğu için tek başına bir hava savunma düzeni kurmaz; radarlı ve daha uzun menzilli sistemlerin altında son kat olarak düşünülür (sınırlamalar 6. başlıkta).
Misagh-2 Hangi Ülkenin?
Misagh-2, İran İslam Cumhuriyeti'nin silahıdır; İran'da geliştirildiği ve yine İran'daki sanayi tesislerinde üretildiği bildirilir. Tasarımın kökeni ise tartışmalıdır: kaynakların çoğu füzenin Çin kaynaklı bir teknolojiye dayandığını yazar, ancak hangi Çin füzesinden türediği konusunda görüşler ayrışır. Resmî İran açıklamaları ürünü yerli diye sunuyor; yabancı kökene dair bilgi bağımsız kaynaklardan geliyor ve doğrulanmış bir belgeye dayanmıyor.
İran resmî açıklamalarında füzeyi yerli ürün olarak sunar. Amerikan Bilim İnsanları Federasyonu'nun (FAS) 2013 tarihli bir değerlendirmesi ise Misagh füzelerinin tamamen yerli mi yoksa Çin füzelerinin türevi mi olduğunun net olmadığını yazmıştı. 2006'da silahın üretimi duyurulduğunda İran açıklamalarında Çin'den söz etmemişti; StrategyPage adlı savunma sitesi aynı ay bu sessizliği, Pekin'in bağlantının açıklanmasını istemeyeceği yorumuyla anlatmıştı. Köken tartışmasının ayrıntısı 25. başlıkta, üretici tesisin adındaki çelişki 28. başlıktadır.
Misagh-2 Özellikleri Nelerdir?
Misagh-2, yaklaşık 1,5 metre uzunlukta, 1,42 kg'lık parçacık etkili harp başlığı taşıyan, katı yakıtlı motorlu ve kızılötesi arayıcılı bir füzedir. Etkin menzili kaynağa göre 5 ile 6 km, irtifa sınırı ise 3,5 ile 5 km arasında yazılır. Hız ve ağırlık rakamları ise bir kaynaktan ötekine ciddi biçimde sapıyor.
| Özellik | Aktarılan değer | Değerin dayanağı |
|---|---|---|
| Sınıf | Omuzdan atılan, kızılötesi güdümlü yüzeyden havaya füze | Tüm kaynaklar aynı |
| Füze uzunluğu | Yaklaşık 1,5 m; bir veri sayfasında 1,59 m | İran açıklaması (Tasnim, 2013) ve ansiklopedi derlemesi; Army Recognition sayfasında rakam 1,590 m olarak basılmış |
| Atış anında füze ağırlığı | 11,32 kg ya da 12,74 kg | Savunma sitesi verisi ve ansiklopedi derlemesi; hangisinin hangi ölçümü kastettiği belli değil |
| Atışa hazır sistem ağırlığı | 18 kg | Army Recognition veri sayfası (Ağustos 2024) |
| Harp başlığı | 1,42 kg, yüksek patlayıcılı parçacık etkili | İran açıklaması ve veri sayfası aynı |
| Azami hız | 600 m/sn ya da 850 m/sn | Veri sayfası 600, İran'ın 2013 açıklaması 850 yazıyor |
| Etkin menzil | 500 m - 6.000 m (yaklaşan hedef); uzaklaşan hedefte 5,2 km | Army Recognition; ansiklopedi derlemesi yalnızca "6 km" diyor |
| Hedef irtifası | 10 m - 3.500 m; başka kaynaklarda 4 km ve 5 km | Veri sayfası 3,5 km, İran açıklaması 4 km, ansiklopedi bilgi kutusu 5 km |
| Arayıcı | Pasif kızılötesi, her yönden hedefe kilitlenebilen; veri sayfası iki bantlı diyor | Army Recognition; iki bantlı olduğu başka bir kaynakta doğrulanmadı |
| Tepki süresi | Füze için 5 saniyeden kısa; sistem için 5 ile 10 saniye | Army Recognition |
| Çalışma sıcaklığı | -40 ile +60 derece | Ansiklopedi derlemesi (İran kaynaklarına dayandırılıyor) |
| Ekip | 1 asker | Army Recognition |
Tablodaki sapmaların bir kısmı farklı ölçüm anlayışından, bir kısmı da kaynakların birbirinden kopyalamasından geliyor olabilir; hangisinin geçerli olduğunu üreticinin yayımlayacağı bir belge olmadan söylemek mümkün değil. Hız ve ağırlık sorusuna 17. ve 18. başlıklarda ayrıca bakılır.
Misagh-2'nin Avantajları Nelerdir?
Misagh-2'nin güçlü yanları taşınabilirliği, pasif ve ateşle-unut güdümü, kısa tepki süresi ve hazır bir tasarım mirasına dayanması sayılır. Tek asker tarafından taşınıp kullanılabilmesi, silahı yerleşik savunma düzeninin dışında kalan birliklere de ulaştırıyor; bu avantajların çoğu üretici beyanına dayanıyor. Bağımsız bir karşılaştırma yayımlanmadığı için avantajlar nitelik olarak sayılıyor, ölçü olarak değil.
Pasif arayıcı, hedefe radar ya da lazer yayınlamadığı için karşı tarafın uyarı alıcılarını tetiklemez; bu sınıfın tamamı için geçerli olan bu özellik silahın saklanmasını kolaylaştırır. Army Recognition'ın veri sayfası ek olarak, arayıcının yanıltıcı ısı kaynaklarına ve güneşin ya da zeminin ısısına karşı dirençli olduğunu yazıyor; bu bir üretici/veri sayfası iddiasıdır ve bağımsız test sonucu yayımlanmamıştır.
Tepki süresi bir diğer avantajdır: aynı sayfa füzenin 5 saniyeden kısa, bütün sistemin ise 5 ile 10 saniye içinde atışa geçebildiğini söylüyor. Üçüncü avantaj tasarımın kökeninde saklı: Misagh serisinin dayandığı Çin kaynaklı hat dünyanın birçok yerinde üretilip kullanıldığı için, mühendislik açısından denenmiş bir gövdeye oturduğu söylenebilir. Üstelik silahın Yemen'de ve Libya'da ele geçirilen cephaneliklerde görülmesi (16. başlık), üretim ve sevkiyat zincirinin çalıştığını gösteriyor.
İran'ın kendi iddiası daha da ileri gidiyor: 2013'te yayımlanan bilgilerde Misagh-1 ve Misagh-2'nin Amerikan Stinger'ından ve İsveç'in RBS-70'inden üstün olduğu öne sürüldü. Bu, tarafsız bir karşılaştırmaya değil yalnızca İran devlet ajansının beyanına dayanıyor.
Misagh-2'nin Dezavantajları Nelerdir?
Misagh-2'nin sınırlamaları kısa menzil ve düşük irtifa tavanı, görüş hattına bağımlılık, bağımsız test verisinin yokluğu ve soğutmalı arayıcının beraberinde getirdiği lojistik yüktür. Bu sınıfın tüm üyeleri gibi tek başına katmanlı bir savunmanın yerini tutmaz, yalnızca alçak irtifa tehditlerine karşı son kat işlevi görür.
Menzil kaynağa göre 5-6 km, irtifa 3,5-5 km aralığındadır. Bu zarf, orta ve yüksek irtifada seyreden uçakları ve füzeleri kapsamaz; alçak irtifa tehditlerine karşı son kat olarak kalır. Hedef ayrıca atıcının gözüyle görülmeli, yani bulut, sis, yoğun duman ve arazi engelleri hedefin görülmesini engellediğinde silah etkisizleşir. Bu sınırlama MANPADS sınıfının genel doğasıdır.
Silah kontrolü analisti Sam Lair'in Ağustos 2025 tarihli yazısı, Misagh/QW-1 hattındaki soğutmalı kızılötesi arayıcının sıvı azotla soğutulması gerektiğini, Husilerin bu malzemeyi eski ya da ithal stoklardan karşılıyor olabileceğini söylüyor; bu analizin tek bir yazara ait olduğunu ve Misagh-2'nin arayıcı tipinin kaynaklar arasında net olmadığını (iki bantlı mı, soğutmalı mı) belirtmek gerekir. Doğru çıkarsa, soğutma tüketimi uzun süreli depolama ve eğitim maliyetini artıran bir etkendir.
Son olarak performans rakamlarının neredeyse tamamı İran devlet medyasından ya da onu aktaran ikincil kaynaklardan geliyor. Bağımsız bir test, ihracat kataloğu ya da orduya ait bir kabul belgesi açık kaynakta yok; bu yüzden etkinlik iddiaları "iddia" olarak okunmalıdır.
Misagh-2 Ne Zaman Üretildi?
İran Savunma Bakanı Neccar, Misagh-2'nin yurt içi seri üretimini Şubat 2006'da başlattı. Vikipedi'deki bilgi kutusu füzeyi 2005'ten beri hizmette gösteriyor, ancak bu yılın dayanağı metinde gösterilmiyor; üretim hattının açılışı ise Tahran Times, AFP, Jane's ve StrategyPage gibi birden fazla kaynakta aynı ay içinde anılıyor.
| Tarih | Gelişme | Kaynak türü ve not |
|---|---|---|
| 1993 | Selefi Misagh-1'in üretim başlangıcı olarak anılan yıl | StrategyPage (2006) ve ansiklopedi; bir savunma yayını ise Misagh-1 üretiminin 2006'da başladığını yazıyor, çelişki Misagh-1 yazısında ele alınıyor |
| 2005 | Misagh-2'nin "hizmete giriş" yılı | Ansiklopedi bilgi kutusu; metinde dayanak gösterilmemiş |
| 2 ya da 5 Şubat 2006 | Savunma Bakanı seri üretimi başlatıyor | Army Recognition 2 Şubat diyor; AFP haberi (7 Şubat) lansmanın pazar günü yapıldığını yazdığı için 5 Şubat daha olası görünüyor |
| Ağustos 2006 | Jane's, İran'ın Hizbullah'a "Mithaq" füzesi vereceğini bildiriyor | FAS'ın aktardığı habere göre kaynak adı verilmeyen Batılı diplomatlar; varyant belirtilmemiş |
| Aralık 2013 | İran, Misagh-1 ve Misagh-2'nin özelliklerini yayımlıyor | Tasnim, Washington Free Beacon'un 17 Aralık 2013 tarihli haberi üzerinden |
| 2017 | Misagh-3'ün tanıtıldığı yıl olarak anılır | Ansiklopedi; tek ve zayıf kaynak |
| 28 Haziran 2020 | BM Libya Uzmanlar Paneli tablosunda Misagh-2'nin Libya'ya aktarımı kayda geçiyor | BM belgesi S/2021/229 (Mart 2021) |
| Temmuz 2025 | Yemen hükûmetinin ele geçirdiği bir gemi yükü, Misagh-2'nin Husi stokunda sürdüğünün işareti sayılıyor | Silah kontrolü analizi; tek yazar |
| Eylül 2026 | Rusya'da bir omuz füzesinin Misagh-2 olabileceği iddiası | Kimlik tartışmalı; ayrıntı 16. ve 20. başlıklarda |
Seri üretimin başlangıç tarihi dışında, 2005'ten önce Misagh-2'nin nasıl geliştirildiğine, hangi testlerden geçtiğine ya da kaç adet üretildiğine dair açık kaynakta ayrıntılı bir kayıt yok.
Türkiye'nin Misagh-2'si Var mı?
Hayır; Türk Silahlı Kuvvetleri'nin Misagh-2 kullandığına dair güvenilir bir kaynak bulunmuyor. Türkiye'nin omuz füzesi hattında Amerikan Stinger'ı ve yerli SUNGUR anılıyor; bu iki sistem sözlükte ayrı yazılarda ele alınmıştır. Misagh-2 adı Türkiye ile yalnızca bir BM raporundaki Libya kaydı üzerinden anılıyor.
Konuyla ilgili tek resmî kayıt Birleşmiş Milletler'in Libya Uzmanlar Paneli raporundadır (S/2021/229, 8 Mart 2021). Raporun silah ambargosu ihlalleri tablosunda, Ulusal Mutabakat Hükümeti'ne bağlı güçlere yapılan aktarımlar arasında "Misagh-2 SAM" satırı yer alıyor; satırın sorumlu ülke hanesinde Türkiye yazıyor ve not hanesinde "Türkiye yüksek olasılıkla" ifadesiyle "İran İslam Cumhuriyeti'nde üretilmiştir" notu duruyor. Panel, tablolara eklediği dipnotta, ürünün üretildiği ülkeyi "sorumlu" sütununda ayrıca belirtmedikçe ihlale karışmış saymadığını yazıyor; yani İran bu satırda üretici olarak anılıyor, sorumlu olarak değil.
Bu bilgi, Türk ordusunun envanterinde Misagh-2 bulunduğu anlamına gelmez; Panel yalnızca Libya'daki bir tarafa silah akışını kayda geçirmiştir. Türkiye'nin bu belirli satıra verdiği bir yanıt raporun incelenebilen kısmında yer almıyor; bu yüzden Ankara'ya bir tutum atfedilmiyor. İddia, ilgili ek belgedeki bir görsel (infografik) üzerinden gösterilmiş; ek metin biçiminde okunamadığı için ayrıntıları doğrulanamadı.
Misagh-2 mi Daha İyi, Igla-S mi?
İki sistem benzer bir görev yapar ama aynı sınıfın aynı düzeyinde değildir: Igla-S, resmî ihracat verisi ve ordu kullanımı belgelenmiş bir Rus sistemidir; Misagh-2'nin rakamları ise çoğunlukla İran beyanlarına ve ikincil kaynaklara dayanır. "Hangisi iyi" sorusu yerine ölçütler tek tek bakılmalıdır.
Igla-S değerleri sözlükteki Igla-S yazısından, Misagh-2 değerleri bu yazının 4. başlığındaki tablodan alınmıştır. Her iki tarafta da kaynaklar arasında sapma vardır.
| Ölçüt | Misagh-2 | Igla-S | Okuma notu |
|---|---|---|---|
| Etkin menzil | 500 m - 5/6 km (kaynağa göre) | 500 m - 6 km | Üst sınır birbirine yakın; Misagh-2'de sınır kaynaklar arasında 5 ile 6 km arasında oynuyor |
| Hedef irtifası | 3,5 - 5 km (kaynağa göre) | 10 m - 3,5 km | Misagh-2'nin üst sınırı bazı kaynaklarda daha yüksek, ama en düşük ve en yüksek rakam birbirinden 1,5 km uzakta |
| Atışa hazır ağırlık | 18 kg (tek veri sayfası) | 17 - 19 kg | İkisi de bir askerin taşıyabileceği düzeyde |
| Azami hız | 600 ya da 850 m/sn | Yaklaşık 570 m/sn | İran'ın beyan ettiği 850 doğruysa daha hızlı; veri sayfasındaki 600 ile başa baş |
| Harp başlığı | 1,42 kg | 2,5 kg | Igla-S'in başlığı daha ağır; etki farkı bağımsız verilerle ölçülmedi |
| Arayıcı | Pasif kızılötesi; iki bantlı olduğu tek kaynakta | İki bantlı kızılötesi | Yanıltıcı ısı kaynağıyla başa çıkma iddiaları iki tarafta da üretici/veri sayfası kaynaklıdır |
| Belgelenmiş kullanım | İran; ele geçirilen stoklarda Yemen ve Libya | Rusya ve ihracat müşterileri | Sahada kayıt bakımından Igla-S çok daha geniş biçimde belgelendi |
Tabloya bakınca Misagh-2'nin kâğıt üzerinde Igla-S ile aynı kulvarda olduğu, ancak tek bir değerin tarafsız biçimde sınanıp doğrulanmadığı görülüyor. Bir sistemin başka bir sistemden "daha iyi" olup olmadığı ayrıca hedefin türüne, havaya, eğitime ve arayıcının gerçek karşı önlem dayanıklılığına bağlıdır; bu sonuncusu açık kaynakta ölçülemez. Rus sisteminin ayrıntıları için ilgili yazıya bakılabilir.
Misagh-2 Dron Vurabilir mi?
Kâğıt üzerinde evet: Army Recognition'ın veri sayfası Misagh-2'nin hedefleri arasında insansız hava araçlarını ve seyir füzelerini sayıyor. Ne var ki Misagh-2'nin bir dronu düşürdüğüne dair doğrulanmış tek bir olay açık kaynakta yok; küçük ve soğuk dronlar kızılötesi arayıcı için zor hedeftir.

Bir kızılötesi arayıcının işi, hedefin çevresine göre sıcak bir kaynak görmektir. Jet motoru ya da helikopter egzozu güçlü bir ısı izi bırakırken, küçük elektrik motorlu dronların ısı yayımı genel olarak çok azdır. Bu, kızılötesi güdümlü omuz füzelerinin tamamı için geçerli bir zorluktur ve Misagh-2'ye özgü bir test verisi yayımlanmamıştır.
Eldeki en yakın örnek bir Misagh'a ait değil. ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı (CENTCOM), Haziran 2019'da Umman Körfezi'ndeki tanker saldırılarının ardından, bir ABD MQ-9 insansız hava aracına karşı "İran'ın değiştirdiği bir SA-7" cinsi omuz füzesi ateşlendiğini, füzenin etkisiz kaldığını ve en yakın geçiş mesafesinin yaklaşık bir kilometre olduğunu açıklamıştı (Jane's haberi). Bu olay, silahın SA-7 (Strela-2) sınıfından olması nedeniyle Misagh-2 için bir kanıt sayılmaz; yalnızca İranlı birimlerin omuz füzelerini insansız araçlara karşı denediğini gösterir.
Rusya'da Eylül 2026'da görüntülenen bir omuz füzesinin Misagh-2 olabileceği ve Ukrayna dronlarına karşı kullanıldığı yönündeki yayınların, kimlik tespiti tartışmalı olduğu için ayrıca değerlendirilmesi gerekir (16. ve 20. başlıklar). Mevcut bilgiyle söylenebilecek en dürüst cümle şudur: Misagh-2, tasarım olarak drona karşı kullanılabilen bir sistem olarak anılıyor, ama dron düşürme başarısı belgelenmemiş.
Misagh-2 Hangi Bileşenlerden Oluşur?
Misagh-2 sistemi, bir atım tüpünün içindeki füze, tutacak ve tetik düzeneği, batarya ile soğutma ünitesi ve nişangâhtan oluşur. Bu yapı omuz füzelerinde yaygındır; Misagh-2'ye özgü parça listesi, parça ağırlıkları ve üretici ayrıntıları ise açık kaynakta yayımlanmamıştır, bu yüzden tablo genel yapıyı gösterir.

| Bileşen | İşlevi | Kaynaklarda Misagh-2 için ne yazıyor |
|---|---|---|
| Füze ve atım tüpü | Füzeyi korur, taşır ve fırlatır | Uzunluk yaklaşık 1,5 m; tüp ve füze ayrı ağırlıkla verilmiyor |
| Tutacak ve tetik düzeneği | Atıcının silahı kontrol ettiği kısım | Ayrı bir tarif yok |
| Batarya ve soğutma ünitesi | Arayıcıyı ve elektroniği besler | Misagh-2'de ünitenin tüpe paralel, Misagh-1'de dik durduğu yazılıyor (ansiklopedi) |
| Nişangâh | Hedefin görsel olarak belirlenmesi | Veri sayfası gece görüş yeteneğinden söz ediyor; ayrıntı yok |
| Dost-düşman tanıma | Uçağın kime ait olduğunu sorgular | Böyle bir ünite için kaynakta bilgi yok |
Füze ve atım tüpü
Füzenin içinde kızılötesi arayıcı, katı yakıtlı motor ve 1,42 kg'lık harp başlığı bulunur. Tüp, depolama ve taşıma sırasında füzeyi korur; atış sırasında da yönlendirme görevi görür. Misagh-2'nin kanat düzeni ve burun yapısı hakkında kaynakların bir kısmı yalnızca fotoğraf yorumuna dayanıyor; örneğin Sam Lair, Misagh serisinde Igla'nın önündeki ince aerodinamik iğnenin bulunmadığını yazıyor.
Tutacak, batarya ve soğutma birimi
Arayıcının çalışması için elektrik gerekir, soğutmalı bir arayıcıda bunun yanında bir soğutucu kaynak da. Ansiklopedi, batarya biriminin Misagh-2'de tüpe paralel biçimde durduğunu, Misagh-1'de ise tüpe dik olduğunu yazıyor; bu fark, iki füzeyi fotoğrafta ayırmanın pratik yollarından biri olarak anılıyor. Arayıcının soğutma yöntemine dair bilgi ise tek bir analistin değerlendirmesine dayanıyor (6. başlık).
Nişangâh ve ek donanım
Army Recognition sayfası sisteme gece görüş yeteneği atfediyor ancak nişangâhın türünü, büyütmesini ya da ağırlığını vermiyor. Dost-düşman tanıma ve ek algılama cihazları için de kaynaklarda ayrı bir kayıt yok; bu başlıkta bunlar hakkında bilgi uydurulmamıştır.
Misagh-2 Fiyatı Nedir?
Misagh-2'nin resmî ya da güvenilir bir birim fiyatı açıklanmadı. İran, füzeyi ihracat kataloğuyla sunmuyor ve bilinen bir satış sözleşmesi de yok. Bu yüzden herhangi bir dolar ya da euro rakamı uydurma sayılır ve burada verilmeyecektir; yalnızca dolaylı bir bağlam aktarılabiliyor. Yani bu başlıktaki dürüst cevap, fiyatın bilinmediğidir.
Fiyat konusunda dolaylı bir bağlam yalnızca Temmuz 2026'da Reuters'ın duyurduğu bir haberden çıkıyor: habere göre İran, Çin'den QW-12 ve FN-16 füzelerini de kapsayan 300 ile 400 omuz füzesi için yaklaşık 60 ile 70 milyon dolarlık bir sözleşme imzalamıştı. Haber isimsiz kaynaklara dayanıyor; Çin Dışişleri Bakanlığı iddiaya "dayanaksız" demiş, Pakistan'ın askerî makamları da yer almadığını söylemişti. Reuters, anlaşmanın gerçekleşip gerçekleşmediğini doğrulayamadığını yazmıştı.
Bu rakam Misagh-2 ile ilgili değildir; farklı füzelerden oluşan bir toplu sözleşme olduğu için ondan birim fiyat çıkarılmaz. Haberin hangi füzeden kaç adet alındığını da ayırmadığı not edilmelidir.
Misagh-2 Kaç Yılında Üretildi?
Seri üretim hattının açılışı 2006'dır; bundan önceki yıllara ait bir üretim kaydı yok ve toplam üretim adedi İran tarafından hiç açıklanmadı. Bu bölüm tarihleri yeniden sıralamak yerine üretimle ilgili boşlukları ve dolaylı göstergeleri ele alıyor (tarih tablosu 7. başlıktadır). Daha önceki yıllar için elde yalnızca ansiklopedi kayıtları var.
Kaç adet üretildiğine dair yayımlanmış bir rakam bulunmuyor. Yurt dışında ele geçirilen stoklar üretimin 2006'dan sonra da sürdüğüne işaret ediyor: Yemen'e giden gemi yüklerinde Misagh serisi füzeler 2013'ten beri anılıyor; bir silah kontrolü analisti de Temmuz 2025'te Yemen hükûmetinin ele geçirdiği bir yükte Misagh-tipi füzelerden söz ediyor. Ele geçirilen füzelerin üretim tarihlerini kamuya açık biçimde aktaran bir kaynak ise bulunmuyor.
Misagh-2'nin kullanım ömrü ve yenilenmesi için de bilgi sınırlıdır. Misagh-3'ün 2017'de tanıtılması, ailenin gelişiminin sürdüğünü gösteriyor; bunun Misagh-2 üretimini durdurup durdurmadığı bilinmiyor.
Misagh-2 Menzili Ne Kadar?
Misagh-2'nin etkin menzili kaynağa göre 5 ile 6 km arasındadır. Army Recognition yaklaşan hedefler için 500 metreden 6 km'ye, uzaklaşan hedefler için yaklaşık 5,2 km'ye kadar bir aralık veriyor. İran'ın kendi açıklamasında menzil rakamı bulunmuyor; yalnızca 4.000 m'lik irtifa sınırı yazılıyor.

Kaynaklar arasındaki 5 ile 6 km farkı, farklı tanımlardan gelebilir: füzenin ulaşabileceği en uzak noktayla, hedefi garantili vurabileceği "etkin" mesafe aynı şey değildir. Eski sürümlere ait bir ansiklopedi bilgi kutusunun 5 km yazdığı, yeni sürümünde 6 km'ye çıktığı görülüyor; bu değişiklik bir doğrulamayla değil, kaynak güncellemesiyle ilgili olabilir. Ayrıca en az mesafe de önemlidir: yaklaşık 500 metreden yakın hedefler füzenin güvenli mesafesinin altında kalıyor.
Menzil, korunan alanla aynı şey değildir. Veri sayfası yaklaşan ve uzaklaşan hedef için ayrı menzil, hedef türüne göre ayrı irtifa veriyor; yani 6 km'lik değer her atış durumunda geçerli değil. Bir birimin gerçekte koruduğu alan görüş hattına, arazinin yapısına ve hedefin geliş yönüne bağlıdır (irtifa değerleri 19. başlıkta).
Misagh-2 Bir Atıcı Kaç Füze Taşır?
Bir atıcı, Misagh-2'den aynı anda tek füze hazır tutar; veri sayfası sistemin bir kişilik ekiple kullanıldığını yazıyor. Atıcının yanında kaç yedek tüp taşıdığına ya da bir birime kaç füze düştüğüne dair yayımlanmış bir rakam ise bulunmuyor. Sınıfın genel yapısı ise ikinci atışın yeni bir tüp gerektirdiğini düşündürüyor, ama bu bilgi Misagh-2 için belgelenmedi.
Omuz füzesi sınıfında her tüp tek füzelik olduğundan, ikinci atış tüpün değiştirilmesini gerektirir; bu bilgi sınıfın genel yapısına aittir ve Misagh-2 için ayrıca belgelenmemiştir. Yedek füzenin kimde durduğu birliğin düzenine bağlıdır ve açık kaynakta bu düzene dair Misagh-2'ye özgü bir ayrıntı bulunmuyor.
Araç üstüne ya da çok tüplü bir fırlatıcıya yerleştirilmiş bir Misagh-2 konfigürasyonu da kaynaklarda anılmıyor. Bu başlıkta bu nedenle yalnızca omuz tipi sistem esas alındı.
Misagh-2 Hangi Ülkelerde Var?
Misagh-2'nin onaylanmış tek ordu kullanıcısı İran'dır. Yemen'de Husilerin, Libya'da Ulusal Mutabakat Hükümeti'ne bağlı grupların elinde görüldüğü bildirildi; Suriye ve Rusya için iddialar var ama doğrulama yok. Resmî bir ihracat sözleşmesi bilinmiyor; aşağıdaki tablo her kullanıcının kanıt düzeyini ayrı gösteriyor. Bu bilgilerin hiçbiri bir resmî envanter listesine dayanmıyor.
| Ülke / taraf | Durum | Kanıtın niteliği |
|---|---|---|
| İran | Silahlı kuvvetlerin envanterinde; üretici ülke | İran resmî açıklamaları (2006, 2013) ve birden çok bağımsız kaynak |
| Yemen (Husiler) | Gösteri geçidi görüntüleri (yaklaşık 2022) ve ele geçirilen sevkiyat (Temmuz 2025) | Silah kontrolü analisti; resmî bir CENTCOM ya da Yemen hükûmeti metni görülmedi |
| Libya (Ulusal Mutabakat Hükümeti'ne bağlı güçler) | BM paneli, 28 Haziran 2020'de bir Misagh-2 aktarımını kayda geçirdi; sorumlu olarak Türkiye "yüksek olasılıkla" gösterildi | BM belgesi S/2021/229 (Mart 2021); ayrıntı ek belgedeki görselde |
| Suriye | Bir ansiklopedi kullanıcı listesinde yer alıyor | Atlantic Council'e dayandırılan tek atıf; kaynak doğrulanamadı |
| Lübnan (Hizbullah) | 2006'da "Mithaq" füzesi verileceği iddia edildi; hangi sürüm olduğu belirtilmedi | Jane's, FAS aracılığıyla; isimsiz diplomatlar |
| Rusya | Eylül 2026'da Rus televizyonunda gösterilen bir omuz füzesi Misagh-2/3 ya da QW-18/19 olabilir | Kimlik tartışmalı; tek tek analist hesapları ve haberler |
Bu listenin sınırı şudur: Misagh-2'yi Çin QW-1M, QW-18 ve Misagh-3'ten fotoğrafla ayırmak güç olduğundan, saha tespitlerinin bir kısmında füzenin hangi modelin olduğu kesin değildir. Silah kontrolü kuruluşu Small Arms Survey ise Misagh-2'yi Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da yasa dışı dolaşımda görülen Çin tasarımı omuz füzeleri arasında listeliyor (haber aktarımı üzerinden). Birinci elden ihracat belgesi bulunmadığı sürece "ihracat edildi" ifadesi kullanılmamalıdır; bu konu 27. başlıkta ele alınıyor.
Misagh-2 Füzesinin Maksimum Hızı Ne Kadar?
İran'ın 2013'te yayımladığı değer saniyede 850 metredir; Army Recognition ise 600 m/sn yazıyor. Aradaki fark çok büyük: 850 m/sn deniz seviyesinde yaklaşık Mach 2,5'e, 600 m/sn ise yaklaşık Mach 1,8'e denk gelir. Hangi değerin doğru olduğu bağımsız ölçümle doğrulanmadı. Üretici bir test belgesi de yayımlamadığı için iki rakam yan yana aktarılıyor.
İran'ın bu rakamı Misagh-1 için "600 m/sn'den fazla", Misagh-2 için 850 m/sn olarak vermesi, Misagh-2'nin selefine göre belirgin biçimde daha hızlı olduğu izlenimini yaratıyor. Ancak 600 m/sn, Misagh-2 için bir başka kaynakta yer alırken Misagh-1'in rakamıyla neredeyse aynı: bu da iki kaynaktan birinin Misagh-1 değerini Misagh-2'ye aktarmış olabileceği ihtimalini akla getiriyor. Bu bir yorumdur; kaynaklar hatayı açıkça yazmıyor.
Vikipedi bilgi kutusu 850 m/sn'yi Mach 2,8 olarak yazıyor; ses hızı yükseklikle değiştiği için aynı hız farklı Mach sayılarına çevrilebilir ve bu fark bir çelişki olmayabilir. Basit bir hesap, rakamın pratikteki anlamını gösterir: füze sabit 850 m/sn ile gitse 5 km'lik mesafeyi yaklaşık 6 saniyede, sabit 600 m/sn ile ise yaklaşık 8 saniyede alır. Bu hesap bizimdir; füze ilk anda yavaş olduğu ve havaya göre hız kaybettiği için gerçek süreler daha uzun olur.
Tasnim'in bir haber başlığı hedefin 8 saniyede imha edildiğini söylerken, ansiklopedi metni 5 saniye diyor; bu iki iddia da bir test belgesine dayanmıyor.
Misagh-2 Füzesinin ve Fırlatıcının Ağırlığı Ne Kadar?
Misagh-2 füzesinin ağırlığı kaynağa göre 11,32 kg ya da 12,74 kg, atışa hazır bütün sistemin ağırlığı ise 18 kg olarak verilir. Harp başlığı 1,42 kg'dır. Bu rakamlar tek bir resmî föye değil, ikincil veri sayfalarına ve ansiklopedi derlemelerine dayanıyor. Fırlatıcı kısmı için ise ayrı bir rakam bulunmuyor.
Füze ağırlığı için iki ayrı değer dolaşıyor. 11,32 kg Army Recognition sayfasında "atış anındaki füze ağırlığı" diye geçiyor, 12,74 kg ise ansiklopedi bilgi kutusunda yazıyor. Aradaki yaklaşık 1,4 kg'lık fark, tüpün ya da arayıcı ünitesinin bir ölçüme dâhil edilip edilmemesinden kaynaklanıyor olabilir; kaynaklar bunu açıklamıyor.
Karşılaştırma yapmak isteyenler için önemli bir uyarı: Misagh-1 için verilen 16,8 ya da 16,9 kg, İran açıklamasında "toplam ağırlık" diye geçiyor. Bu, Misagh-2'nin 11-13 kg'lık füze ağırlığıyla kıyaslanamaz; eşdeğer karşılaştırma için Misagh-2'nin 18 kg'lık sistem ağırlığına bakılabilir ve bu durumda iki füzenin yük bakımından birbirine yakın olduğu görülür. Fırlatıcı olarak adlandırılan kısım (tutacak, batarya ve nişangâh) için ayrı bir rakam yayımlanmamıştır.
Misagh-2 Neleri Vurabilir?
Misagh-2'nin hedefleri alçak irtifada uçan helikopterler, savaş ve taarruz uçakları, insansız hava araçları ve seyir füzeleridir. Army Recognition, savaş uçaklarına karşı etkili irtifanın yaklaşık 2,5 km, helikopterlere ve düşük hızlı uçaklara karşı yaklaşık 3,5 km olduğunu yazıyor; bu değerler üretici/veri sayfası düzeyindedir.
Hedefin türüne göre irtifa farkı, arayıcının ısı izi ve geometri ile ilgilidir. Jet uçağı hızlı gittiği için füzenin yetişmesi daha zordur; helikopter ve pervaneli uçaklar daha yavaş ve daha alçak olduğu için klasik hedeflerdir. İran'ın 2006 duyurusu, füzenin "radar kör noktasındaki" alçak hedefler için tasarlandığını vurguluyordu.
Vuramayacağı hedefler de bellidir: 3,5 ile 5 km'nin üzerinde uçan uçaklar, balistik füzeler ve uydular kapsam dışındadır. Yer hedeflerine karşı kullanımına dair güvenilir bir bilgi yok. Misagh-2'nin hedef listesi, aynı sınıftaki omuz füzelerinden belirgin biçimde farklı değildir.
Gerçek kullanım kayıtları bu listeyi doğrulamıyor: Misagh serisine atfedilen bir uçak düşürme olayının bağımsız doğrulamaya dayandığı bir örnek bulunamadı. Nisan 2026'da bir F-15E'nin düşürülmesi olayında, Axios'un Trump'a dayandırdığı habere göre bir omuz füzesinin kullanıldığı öne sürüldü; The War Zone, bu iddiayı doğrulanmamış diye nitelendirdi ve füzenin modelinden söz etmedi. Bu olayla Misagh-2 arasında kurulmuş bir bağ yoktur.
Misagh-2 Kullanıldığı Yerler
Misagh-2'nin kullanım izleri üç sahada görülür: İran'ın kendi birlikleri, Yemen ve Libya'daki iç savaş cephaneliklerine ulaşan sevkiyatlar ve Eylül 2026'da Rus televizyonunda gösterilen bir omuz füzesi. İran'ın kendi birlikleri dışında hiçbir sahada Misagh-2'nin bir hedefi vurduğu doğrulanmış değil. Aşağıda her saha ayrı başlık altında, kanıtın niteliğiyle birlikte aktarılıyor.
Yemen
Silah kontrolü analisti Sam Lair, ArmsControlWonk'ta Ağustos 2025'te yayımladığı yazıda Misagh-2'lerin yaklaşık 2022'de bir Husi geçit töreninde görüldüğünü, aynı füzelerin Temmuz 2025'te Yemen hükûmetinin ele geçirdiği bir gemi yükü ile birlikte anıldığını yazıyor. Aynı yazı, Husilerin bu füzeleri kendilerinin yapamadığını, İran'dan sevkiyatla temin ettiğini düşünüyor. Gulf International Forum'un aktardığı ele geçirme haberi de yükte Misagh-tipi omuz füzelerinin bulunduğunu söylüyor; bu iki bilgi birbirini destekliyor ama ikisi de ikincil kaynak.
Yemen'de ise Misagh-2 ile bir uçağın düşürüldüğüne dair doğrulanmış bir kayıt yoktur.
Libya
2019-2020 Trablus savaşı sırasında Ulusal Mutabakat Hükümeti'ne bağlı güçlere silah aktarıldığını belgeleyen BM Uzmanlar Paneli, 28 Haziran 2020 tarihli bir satır olarak Misagh-2'yi listeledi. Bu aktarım kaydının ötesinde, füzenin Libya'da bir çatışmada kullanıldığına dair rapor ya da görüntü yok.
Rusya'da görülen füze
Eylül 2026'nın sonunda Rus devlet televizyonu, Rostov bölgesinde 51. Hava Savunma Tümeni'ne bağlı bir seyyar ateş grubunun egzersizinde, askerlerin "Iva" (söğüt) diye andığı bir omuz füzesini gösterdi. X'te Dead District hesabı füzenin Misagh-2 ya da Misagh-3 olduğunu öne sürdü; Military Watch Magazine, Ukrayna kaynaklarına dayanarak bunun Ukrayna dronlarına karşı kullanıldığını yazdı.
The War Zone ve Militarnyi ise namlu önündeki kutu biçimli parçaya bakarak Çin'in QW-18/QW-19 serisine daha yakın bir görünüm saptadı; UNITED24 Media da Misagh olasılığını elemedi ama kesin bir model vermedi. Füzenin İran, Çin, bir Rus türevi ya da başka bir ülkeden geldiği doğrulanmış değil.
İran'ın dahil olduğu 2026 çatışmasına ilişkin omuz füzesi haberlerinde (örnek 19. başlıkta) füzenin modeli belirtilmiyor; Misagh-2'nin adı doğrulanmış hiçbir olayla birlikte anılmıyor.
Misagh-2 Hangi Güdüm Sistemini Kullanıyor?
Misagh-2, pasif kızılötesi güdüm kullanır ve "ateşle-unut" mantığıyla çalışır. Arayıcı hedefin yaydığı ısıyı izler, atıcının hedefi bir daha işaretlemesine gerek kalmaz. Army Recognition arayıcının her yönden hedefe kilitlenebildiğini, iki bantlı çalıştığını ve ısı bombalarına dayanıklı olduğunu yazıyor; bu iddialar teyit bekliyor.

Kızılötesi arayıcı, hedef ile arka plan arasındaki sıcaklık farkını bir görüntü ya da sinyal olarak okur ve füzenin yönünü buna göre düzeltir. Her yönden kilitlenebilme, ilk jenerasyon omuz füzelerinin yalnızca uçağın egzozuna kilitlenebildiği sınırlamayı aştığı anlamına gelir; bu iddia veri sayfasına dayanır ve Misagh-2 için bağımsız olarak doğrulanmamıştır.
Arayıcının türü hakkında kaynaklar ayrışıyor. Veri sayfası "iki bantlı pasif kızılötesi" diyor, Sam Lair ise Misagh/QW-1 hattının soğutmalı bir arayıcı kullandığını yazıyor; iki ifade birbirini dışlamaz, ama bir kaynak diğerinin ayrıntısını vermiyor. İran'ın 2013 açıklamasını aktaran Washington Free Beacon, güdüm türünü İran'ın belirtmediğini, bunun muhtemelen kızılötesi olduğunu yazmıştı; bugünkü kaynaklar bu tahmini doğrulamış durumda.
Füzenin yakınlık sigortası olup olmadığı da belirsiz. İran kaynaklarına dayanan ansiklopedi bilgileri, Misagh-3 için 360 derece lazer yakınlık sigortasından söz ediyor, Misagh-2 için sigorta türü yazmıyor; Misagh-3 bilgisinin tek ve zayıf bir kaynağı vardır (26. başlık).
Misagh-2 Kaç Metre İrtifaya Kadar Etkilidir?
Kaynaklara göre Misagh-2 yaklaşık 3.500 ile 5.000 metre irtifaya kadar etkilidir. Army Recognition hedef irtifasını 10 ile 3.500 m, İran'ın 2013 açıklaması azami 4.000 m, ansiklopedi bilgi kutusu ise 5 km olarak veriyor. Bunlar aynı ölçümün değil, ayrı tanımların sonucu olabilir.
Veri sayfası ayrıca hedef türüne göre iki etkili irtifa değeri sunuyor: savaş uçağına karşı yaklaşık 2,5 km, helikoptere ve düşük hızlı uçağa karşı yaklaşık 3,5 km. Aradaki fark, hızlı bir uçağın füzenin tırmanış gücünü aşan bir kovalamaca yaratmasıyla açıklanabilir; ancak veri sayfası gerekçeyi yazmıyor, bu yorum bizimdir.
En alt sınır olan 10 metre, silahın neredeyse yer seviyesinde uçan hedefleri de kapsadığını gösteriyor; bu değer yalnızca tek kaynakta bulunuyor. Yüksek irtifada seyreden savaş uçakları, uzun menzilli seyir füzeleri ve balistik füzeler kapsam dışındadır; yüksek rakamlı 5 km sınırı bile bu hedeflerin çok altında kalır. Menzil ile irtifanın birleşimi 14. başlıkta ele alınmıştır.
Misagh-2 Nasıl Fırlatılır?
Misagh-2 omuza alınarak fırlatılır: atıcı hedefi gözle bulur, silahı omzuna oturtur, arayıcının hedefe kilitlendiğini bir uyarıyla görür ve tetiğe basar. Veri sayfasına göre sistemin tepki süresi 5 ile 10 saniyedir; bu süre hazırlık ve kilitlenme aşamalarını kapsar, ayrıntıları yayımlanmamıştır. Aşağıdaki anlatım yalnızca sınıfın genel, ansiklopedik işleyişidir.
Bu bölümde yalnızca sınıfın genel, ansiklopedik işleyişi anlatılıyor; Misagh-2'ye özgü kullanım kılavuzu açık kaynakta yok ve kılavuz niteliğinde bir adım dizisi verilmeyecek. Sınıftaki silahlar genellikle şu mantıkla çalışır: hedef önce gözle ya da bir erken uyarı bilgisiyle fark edilir, batarya ve soğutma birimi devreye girer, arayıcı hedefin ısı izini yakalayınca atıcıya duyulabilir bir sinyal verilir, ardından füze tüpten çıkarılır.
Tüp içinde ilk itkiyle füzenin atıcıdan güvenli uzaklığa çıkarıldığı, ardından ana motorun devreye girdiği bir düzen sınıfta yaygındır; bu ayrıntı Misagh-2 için belgelenmiş değildir ve burada Misagh-2'nin tasarımına atfedilmemiştir. Atıştan sonra füze kendi arayıcısıyla hedefe gittiği için atıcının mevzi değiştirmesi mümkündür; İran'ın tanıtımında bu, "ateşle ve unut" ifadesiyle vurgulanır.
Misagh-2 Nasıl Çalışır?
Misagh-2, ısı izini algılayan arayıcısıyla hedefe yönelen, katı yakıtlı motorlu bir füzedir. Hedefe yaklaştığında 1,42 kg'lık yüksek patlayıcılı parçacık etkili harp başlığı devreye girer ve patlamanın ürettiği parçalarla uçağı ya da helikopteri hasara uğratır; İran açıklamasına göre füze bu işi birkaç saniyede tamamlar.
Uçuş boyunca arayıcı hedefin ısı kaynağını izler ve kanatçıkları buna göre çevirir. Arayıcı ve güdüm bilgisayarı arasındaki ayrıntılı işleyiş (hangi spektral bantların kullanıldığı, hedef ile yanıltıcı ısı kaynağının nasıl ayrıldığı) Misagh-2 için yayımlanmamıştır; veri sayfasındaki "ısı bombalarına dayanıklı" ifadesi bir üretici iddiasıdır.
Parçacık etkili başlıklar, patlamayla saçılan parçalarla hasar verir. Başlığın patlatma düzeni (temaslı mı, yakınlık sigortalı mı) açık kaynakta Misagh-2 için belirtilmiyor. Hızın etkisi ve süre rakamları 17. başlıktadır; arayıcı ayrıntısı 21. başlıkta işlendi.
Bütün bu zincirin sahada ne kadar güvenilir çalıştığı ise bağımsız bir test ya da savaş kaydıyla desteklenmiyor. Aynı sınıftaki silahlarda başarı oranı hedefin türüne, atıcının eğitimine ve çevre koşullarına bağlı olduğu için, tek bir "isabet yüzdesi" rakamı vermek yanıltıcı olurdu.
Misagh-2 ile Çin QW-18 Arasındaki İlişki Nedir?
Kaynaklar Misagh-2'nin Çin tasarımlı omuz füzelerine dayandığı konusunda birleşiyor, ama hangi füzeye dayandığı konusunda ayrışıyor: QW-1M, QW-2, QW-11 ve QW-18 aday olarak anılıyor. QW-18 bağlantısı tek bir blog yazısına dayanıyor; en çok tekrarlanan iddia ise QW-1M kopyası olduğu yönünde. Bu başlığın sorusuna dürüst cevap, ilişkinin kesin olarak belgelenmediğidir.

| Aday ata | Hangi kaynak söylüyor | Güvenilirlik notu |
|---|---|---|
| QW-1M (Çin) | Vikipedi "Misagh-2" maddesi ve ArmsControlWonk yazısı (fotoğraf benzerliği) | En sık tekrarlanan iddia; görüntü yorumuna dayanıyor, resmî belge yok |
| QW-2 "Vanguard 2" (Çin) | Army Recognition veri sayfası; StrategyPage (2006) "eğer kopya ise" kaydıyla | İkisi de varsayım düzeyinde |
| QW-11 / QW-1G (Çin) | QW füzeleri maddesinin kullanıcı listesi | Tek derleme |
| QW-18 (Çin) | Yuri Lyamin'in 2017 tarihli blog yazısı (Misagh-3 maddesinde atıf olarak geçiyor) | Bağlantı kopuk ve madde "daha iyi kaynak gerekli" etiketli; zayıf |
QW-18 ile ilgili iki ansiklopedi sayfası birbirini tutmuyor: Misagh-3 maddesi, Misagh-1 ve Misagh-2'nin QW-18 tabanlı olduğunu yazıyor (yalnızca yukarıdaki blog yazısına dayanarak), QW füzeleri maddesi ise QW-18'in İran sürümü olarak Misagh-3'ü gösteriyor. Çin tarafında QW-18'in 2006'da tanıtıldığı yazılıyor; İran'ın Misagh-2 üretim hattını açtığı da 2006'nın Şubat ayı, Misagh-1 için ise 1993 gibi çok daha erken bir tarih anılıyor.
Bu tarihler yan yana konduğunda "Misagh-1 ve Misagh-2, QW-18'e dayanır" cümlesinin zamanlama açısından zorlandığı görülüyor; bu bizim okumamızdır, kaynaklar böyle bir sonuç yazmıyor.
Gerçekten belgelenmiş bir QW-18 bağlantısı ise başka bir yerde: 2013'te Yemen açıklarında ele geçirilen Jihan gemisinde QW-18 desenli omuz füzeleri bulundu; BM araştırmacıları, ABD hükûmeti ve Conflict Armament Research bu sevkiyatın muhtemel kaynağı olarak İran'ı gösterdi (TWZ'nin aktardığı özet). Bu, Misagh-2'nin QW-18 olduğu anlamına gelmez, İran'ın QW-18 benzeri füzelerin dağıtımında yer aldığına işaret eder.
Misagh-2 ile Misagh-1 Arasındaki Fark Nedir?
Misagh-2, Misagh-1'in halefi olarak sunulur ve İran'ın açıklamasına göre daha hızlıdır (850 m/sn karşısında 600 m/sn üzeri). Fiziksel olarak en kolay ayırt edilen fark batarya biriminin duruşudur: Misagh-2'de tüpe paralel, Misagh-1'de tüpe diktir. Seyir özellikleri daha çok İran'ın beyanına dayanır. Rakamların çoğu İran beyanına dayandığı için tablo dikkatle okunmalıdır.
| Özellik | Misagh-1 | Misagh-2 | Not |
|---|---|---|---|
| Çin kökeni | QW-1 kopyası ya da türevi olarak anılır | QW-1M, QW-2 ya da başka bir QW türevi | Kaynaklar ayrışıyor (25. başlık) |
| Batarya birimi | Tüpe dik | Tüpe paralel | Ansiklopedi; görüntüden ayırt etmenin pratik yolu |
| Azami hız (İran, 2013) | 600 m/sn üzeri | 850 m/sn | Veri sayfası Misagh-2 için 600 diyor |
| Toplam ağırlık | 16,8-16,9 kg | 18 kg (sistem, veri sayfası) | Ölçüm tanımı aynı olmayabilir |
| Harp başlığı | 1,42 kg | 1,42 kg | İran açıklaması; ikisi aynı |
| Azami irtifa (İran, 2013) | 4.000 m | 4.000 m | İran açıklaması; ikisi aynı |
2013'te yayımlanan İran bilgileri ikisinin de uzunluğunu 1,5 metre olarak veriyor, dönemin haberleri ise ikisini "üçüncü ve dördüncü nesil omuz füzeleri" diye anıyor (ifade FAS raporuna atfediliyor); yani gövde ölçüsü bakımından fark çok küçüktür. Misagh-1'in ayrıntısı, üretim tarihi ve kullanıcı listesi bu sözlükteki Misagh-1 yazısında ele alındığı için burada tekrar edilmedi. Misagh-3 ise 2017'de tanıtılan, 360 derece lazer sigortalı olduğu söylenen daha yeni bir sürüm olarak anılıyor; bu bilgi İran kaynaklarına dayanıyor ve bağımsız teyit içermiyor.
Misagh-2 İran Dışına İhraç Edildi mi?
İran'ın Misagh-2 için duyurduğu resmî bir ihracat sözleşmesi bilinmiyor. Füzenin Yemen ve Libya'daki silahlı gruplar tarafından kullanılması, devletler arası bir satıştan çok sevkiyat ve gizli transferle ilişkilendiriliyor; bu, klasik anlamda bir ihracat sayılmaz ve kanıtlar ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Rusya'ya satış iddiası ise yalnızca bir varsayım olarak dolaşıyor.
Kanıtların niteliği şöyle: BM Libya Uzmanlar Paneli, 28 Haziran 2020 tarihli satırda sorumlu ülke olarak Türkiye'yi "yüksek olasılıkla" gösterdi ve silahın İran'da üretildiğini kaydetti; yani İran doğrudan Libya'ya aktaran taraf olarak değil, üretici olarak anıldı. Yemen'de ise Husilerin Misagh serisini ithalata bağımlı biçimde edindiği, ele geçirilen gemi yüklerinin bu akışı gösterdiği yazılıyor.
Rusya'ya bir Misagh-2 satışı iddiası kaynaklarda yalnızca varsayım olarak yer alıyor: Military Watch Magazine, Rusya'nın düşük maliyet ya da yurt içi eksiklik nedeniyle İran sistemini almış olabileceğini "mümkün" diye yazıyor, ancak bir teslimat belgesi ya da resmî açıklama göstermiyor. Reuters'ın Temmuz 2026'da Çin'den İran'a giden omuz füzelerine dair haberi de Rusya'daki füzeyle bağlantılandırılmış değil. İhracat sorusunun net cevabı bu nedenle "doğrulanmış resmî satış yok"tur.
Misagh-2'yi Kim Üretiyor?
Misagh-2'yi İran'ın devlet savunma sanayisi üretiyor, ancak tesisin adı kaynaklara göre değişiyor: Vikipedi Shahid Shah Abhady Sanayi Kompleksi'ni, Army Recognition ise Tahran'daki Shahid Kazemi Sanayi Kompleksi'ni yazıyor. Özel bir şirketin ya da yabancı bir ortağın adı hiçbir kaynakta geçmiyor. Kaynak çelişkisinin nedeni açıklanmıyor.
İki ismin neden ayrıştığı açık değil. Vikipedi'deki Misagh-1 maddesi de kendi içinde çelişiyor: bilgi kutusunda Shah Abhady, metinde Kazemi yazıyor. Bu, iki tesisin ailenin farklı üyelerinden sorumlu olması, bir tesisin diğerine devredilmesi ya da yalnızca kaynak hatası olabilir; hiçbir kaynak bunu açıklamıyor. Resmî İran kaynaklarında tesis adı çoğunlukla verilmiyor: 2018 tarihli Tasnim haberi Misagh-1'in "yerli savunma sanayisi" tarafından yapıldığını yazıyor, tesis adını anmıyor.
Seri üretimi 2006'da başlatan Savunma Bakanı Neccar, AFP'nin aktardığına göre bakanlığın uzay sanayisinin yüzeyden havaya, yüzeyden yüzeye ve havadan yüzeye çeşitli füzeleri seri ürettiğini söylemişti. Misagh-2'nin hangi kurumsal çatı altında yer aldığı bu metinden anlaşılmıyor.
Misagh-2 Hangi Tehditlere Karşı Tasarlandı?
Misagh-2, alçak irtifada uçan helikopter ve taktik uçaklara, radar ağlarının fark etmekte zorlandığı hedeflere, insansız hava araçlarına ve seyir füzelerine karşı tasarlanmıştır. İran Savunma Bakanlığı 2006'daki duyurusunda özellikle radarların kör noktasındaki alçak uçan hedefleri öne çıkarmıştı; tasarım gerekçesi resmî bir belgeyle açıklanmamıştır.
Tasarımın arkasındaki ihtiyaç, İran'ın 2006'daki güvenlik ortamıyla birlikte düşünülüyor: AFP haberi, o günlerde Batı'nın İran'ın nükleer programına itiraz ettiğini, İsrail'in önleyici saldırı olasılığını dile getirdiğini, ABD'nin askerî seçeneği dışlamadığını ve İran'ın ABD insansız araçlarının hava sahasını ihlal ettiğini öne sürdüğünü anlatıyordu. Aynı haber, İran'ın elinde Sovyet yapımı SA-7 omuz füzeleri ve birkaç yüksek irtifa sisteminin bulunduğunu, 1980'lerde Afgan savaşçılara verilen Amerikan Stinger'larından edinmiş olabileceğini yazıyordu. Bu bilgiler tasarım gerekçesi olarak resmî bir belgede yazmıyor; gazetecilerin aktardığı genel bağlam olarak okunmalıdır.
Washington Free Beacon'un 2013 haberi, İran ordusunun taşınabilir füzelere önem verdiğini, çünkü uçaksavar topçusunun büyük bölümünün sabit olduğunu ve ateş gücünün sınırlı kaldığını yazdı. Bu nedenle Misagh-2, sahada hareket eden birliklere eşlik edecek bir silah olarak değerlendirilebilir. Yüksek irtifadaki tehditler (balistik füzeler, yüksekten uçan uçaklar) bu sistemin görev alanı dışındadır ve başka katmanlar tarafından karşılanır.
Misagh-2'nin Rakipleri Nelerdir?
Misagh-2'nin rakipleri aynı sınıftaki omuz füzeleridir: Rus Igla-S ve Verba, Amerikan Stinger, Polonya'nın Piorun'u, Fransız Mistral 3, Türk SUNGUR ve Çin'in QW-18'i. Bir kısmı Misagh-2'den daha uzun menzilli (Mistral 3, SUNGUR), bir kısmı aynı kuşakta (Igla-S, QW-18) anılıyor; ama rakamlar farklı kaynaklara dayanıyor.

| Sistem | Ülke | Menzil | Hedef irtifası | Not |
|---|---|---|---|---|
| Misagh-2 | İran | 500 m - 5/6 km | 3,5 - 5 km (kaynağa göre) | Rakamlar İran beyanı ve ikincil kaynaklar |
| Igla-S | Rusya | 500 m - 6 km | 10 m - 3,5 km | İhracat tanıtım verisi |
| Verba | Rusya | 500 m - 6-6,5 km | 10 m - yaklaşık 3,5-4,5 km | Üç kanallı arayıcı |
| Stinger | ABD | Yaklaşık 4,8 km | Yaklaşık 3,8 km | Eski nesil; ikame programları var |
| Piorun | Polonya | 400 m - 6,5 km | Yaklaşık 4 km | Soğutmalı arayıcı |
| Mistral 3 | Fransa | Yaklaşık 8 km | Yaklaşık 6 km (ikincil kaynak) | Görüntüleyici kızılötesi arayıcı |
| SUNGUR | Türkiye | Yaklaşık 8 km | 4 km ve üzeri | Temmuz 2022'de envantere girdiği duyuruldu |
| QW-18 | Çin | 500 m - 5 km | 10 m - 4 km | Ansiklopedi derlemesi; iki bantlı arayıcı |
Rakip sistemlerin ayrıntıları, sözlükte ilgili yazılarda yer alıyor; bu tablodaki rakamlar o yazılardan alındı. Tabloya bakınca Misagh-2'nin, kâğıt üzerinde, Igla-S ve Stinger ile aynı menzil kuşağında olduğu, Mistral 3 ve SUNGUR gibi sistemlerin ise daha uzun menzilli olduğu görülüyor. Bu yine de bir "daha iyi" hükmü vermez: arayıcının çalışma biçimi, karşı önlemlere dayanıklılığı, eğitim, ikmal ve fiyat gibi ölçütler tabloda yok ve çoğu açık kaynakta ölçülemiyor. Hedef türüne göre de sıralama değişebilir.