THAAD Nedir? Özellikleri, Menzili ve Hangi Ülkelerde Var?

THAAD, ABD yapımı balistik füze savunma sistemidir. Menzil (150-200 km), önleyici füze, AN/TPY-2 radarı, kullanıcı ülkeler ve Türkiye'deki durum kaynaklarıyla.

THAAD (Terminal High Altitude Area Defense), ABD'de Lockheed Martin'in geliştirdiği, balistik füzeleri atmosferin üst sınırında ya da hemen dışında durdurmak için kurulmuş kara tabanlı bir füze savunma sistemidir. Türkçeye "son safha yüksek irtifa bölge savunması" diye çevrilebilir. Önleyici füzesi patlayıcı taşımaz; hedefe doğrudan çarparak yok eder. Bataryanın gözü Raytheon yapımı AN/TPY-2 radarıdır.

Aşağıdaki bölümler 17 Kasım 2026 itibarıyla ABD Kongresi Araştırma Servisi'nin (CRS) 23 Haziran 2026 tarihli THAAD notuna, Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi'nin (CSIS) 10 Kasım 2026 güncellemesine, Lockheed Martin ve Pentagon duyurularına ve savunma basınına dayanır. Üreticinin açıklamadığı değerler "açıklanmadı" diye yazılır; savaş kullanımına ilişkin sayılar kimin söylediği belirtilerek ayrı işaretlenir.

Sabaha karşı dağlık bir platoda eğik duran fırlatıcı kamyon ve yanında düz yüzlü büyük bir radar römorku (temsili görsel)
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Veri notu: THAAD'ın menzil, hız, irtifa ve ağırlık gibi değerlerinin büyük bölümü resmî olarak yayımlanmıyor; savunma basınında ve analiz kuruluşlarında dolaşan rakamlar kimi yerde birbirinden ayrılıyor. Savaşta harcanan önleyici sayıları ise çoğunlukla analiz kuruluşu tahmini ya da isimsiz yetkili aktarımıdır; Pentagon envanter rakamlarını doğrulamadı.

THAAD Nedir?

THAAD, kısa, orta ve sınırlı ölçüde orta-uzun menzilli balistik füzelerin uçuşunun son aşamasında, atmosferin içinde ya da hemen dışında yok edilmesi için hazırlanmış bir füze savunma sistemidir. Bir batarya fırlatıcı kamyonlardan, önleyici füzelerden, bir AN/TPY-2 radarından ve ateş kontrol ile haberleşme biriminden oluşur.

ABD savunma teşkilatı sistemi balistik füze savunma mimarisinin "orta katmanına" yerleştirir. CRS'ye göre THAAD, Patriot'tan daha geniş bir alanı korur; Patriot, Aegis ve karadan yönlendirilen Ground-based Midcourse Defense sistemini tamamlar. Aynı notta, THAAD'ın geliştirme sorumluluğunun Füze Savunma Ajansı'nda (MDA) olduğu, bataryaları ise ABD Ordusu'nun işlettiği yazılıdır.

İşleyiş sorumluluğunun el değiştirmesi gündemde. 17 Mart 2026 tarihli haberlere göre Ordu ve MDA, THAAD'ı 2027 mali yılına kadar Ordu'ya devretme planı üzerinde çalışıyor (CRS aktarımı).

THAAD Ne İşe Yarar?

THAAD'ın görevi, düşman balistik füzelerinin hedefe inmeden önceki son uçuş evresinde onları durdurup birlikleri, hava üslerini, limanları ve şehir gibi değerli alanları korumaktır. Tek başına bir ülkeyi örten bir kalkan sayılmaz; seçilen bir bölgenin üstünde yüksek irtifadan bir savunma katmanı oluşturur.

Hedef sınıfları "THAAD Neleri Vurabilir?" bölümünde sıralanır. Balistik füzelerin son evrede saatte binlerce kilometre hızla indiği düşünülürse, yüksekte karşılamanın değeri anlaşılır: THAAD'ı geçen bir hedef için alttaki Patriot gibi sistemlere ikinci bir fırsat kalır.

Komutanlar sistemi hızla taşınabilir bir "kuvvet koruma" unsuru olarak kullanıyor. 2013'te Guam, 2017'de Güney Kore, 2019'da Suudi Arabistan ve 2024'te İsrail'e yapılan konuşlandırmalar bu mantığın örnekleridir; yerler ve tarihler "THAAD Kullanıldığı Yerler" bölümünde sıralanır.

THAAD Hangi Ülkenin?

THAAD, Amerika Birleşik Devletleri'nin sistemidir. Program ABD Füze Savunma Ajansı'nda (MDA) yönetilir, bataryaları ABD Ordusu işletir ve ana yüklenici Lockheed Martin'dir. Yurtdışına satışlar Yabancı Askerî Satış (FMS) kanalıyla yürür ve Washington'ın onayına bağlıdır; ortak üreticiler "THAAD'ı Kim Üretiyor?" bölümünde sayılır.

Geliştirme ve seri üretim ABD'de yürütülür; CRS'ye göre üretim Alabama'nın Troy kentindedir. Müşteri ülkeler sistemi ABD hükümetinden alır: BAE ve Suudi Arabistan'ın bataryaları Dışişleri Bakanlığı onaylı satışlarla geldi ve tutarlar "THAAD Fiyatı Nedir?" bölümünde yer alır.

THAAD Özellikleri Nelerdir?

THAAD bataryası altı fırlatıcı, kırk sekiz önleyici füze ve bir AN/TPY-2 radarıyla çalışır; önleyici füze yaklaşık 6,2 metre uzunluğundadır ve hedefe patlayıcı yerine kinetik enerjiyle çarpar. Menzil 150-200 km, kaynaklarda anılan en yüksek irtifa yaklaşık 150 km'dir. Resmî performans belgesi yayımlanmamıştır.

ÖzellikBilinen değerKaynak türü
Sistem sınıfıHareketli, karadan işleyen üst katman balistik füze savunmasıCRS
Batarya yapısıYaklaşık 90 asker, 6 fırlatıcı, 48 önleyici (fırlatıcı başına 8), 1 AN/TPY-2 radarı, ateş kontrol ve haberleşme birimiCRS, 2026
Önleme menzili150-200 kmCRS ("bildirildiğine göre"), CSIS
Önleme irtifasıEn çok yaklaşık 150 km; alt sınırın 40-50 km civarında olduğu tahmin ediliyorSavunma basını (Euro-SD); resmî değer yok
Önleyici boyu ve çapıYaklaşık 6,2 m ve 0,4 mCSIS
Önleyici ağırlığı662 kg (CSIS, Euro-SD); bazı derlemeler yaklaşık 900 kg yazıyorKaynaklar farklı yazıyor
Önleyici hızıMach 8 civarıSavunma basını; resmî değer yok
Hedef etkisizleştirmePatlayıcı başlık yok; doğrudan çarpma (hit-to-kill)CRS, CSIS
Yeniden yüklemeFırlatıcı başına yaklaşık 30 dakikaCSIS (eski derleme)
RadarX bandı AN/TPY-2, terminal ve ileri konuşlu modlarda çalışabilirCSIS, Raytheon

Her satırın ayrıntısı kendi bölümünde verilir. Önleyici füze için "THAAD Füzesi Nedir?", radar için "THAAD Radarı Nedir?" başlıklarına bakılabilir.

THAAD'ın Avantajları Nelerdir?

THAAD'ın en belirgin üstünlüğü balistik füzeyi yüksek irtifada, atmosferin içinde ya da dışında vurabilmesidir. Bu, hedefin başlığına doğrudan çarpan önleyiciyle yapılır ve alttaki savunma sistemleri için ikinci bir fırsat bırakır. Bir diğer güçlü yanı hızla taşınabilir olması ve diğer savunma ağlarıyla veri paylaşabilmesidir.

CSIS, THAAD'ın TFCC birimi aracılığıyla Aegis, Ground-based Midcourse Defense ve Patriot ile veri alışverişi yaptığını yazar. MDA, 2020'de THAAD radarının ürettiği hedef verisiyle bir Patriot önleyicisini yönlendirerek bir hedefi vurdu (Euro-SD, MDA aktarımı). Euro-SD ayrıca 2019'da tanıtılan uzaktan fırlatma kitinin fırlatıcıları radardan yüzlerce kilometre uzakta dağıtmaya izin verdiğini yazar.

Sistemin bir diğer artısı, test geçmişidir: CRS, 2006-2019 arasında 18 deneme yapıldığını, 14'ünün başarılı olduğunu, dördünün ise hedef arızası nedeniyle fırlatılmadan iptal edildiğini bildirir. Lockheed Martin 2022'de "16 denemede 16 başarı" diyordu (üretici beyanı; ayrıntı için "THAAD Balistik Füze Vurabilir mi?" bölümüne bakın).

THAAD'ın Dezavantajları Nelerdir?

THAAD'ın başlıca sınırlamaları yüksek maliyeti, sınırlı önleyici füze stoku ve yalnızca balistik füzelere odaklanmasıdır. ABD'de yalnızca sekiz batarya bulunur ve bunlar sürekli görevlendirmeler arasında dağılır. Üretim hızı düşük kaldığı için yoğun kullanım stoku kısa sürede eritebilir; CSIS'e göre yerine koyma üç yıldan uzun sürüyor.

Stok ve üretim ayrıntıları "THAAD Kaç Yılında Üretildi?" ve "THAAD'ın Maliyeti ve Stok Sorunları Nelerdir?" bölümlerinde verilir. Burada yalnızca şu not edilir: CSIS'in Nisan 2026 analizi, yedi kritik mühimmat arasında THAAD önleyicilerini stoku düşük ve alternatifi olmadığı için en kritik olanı sayıyor.

İkinci bir sınır görev kapsamıdır. Alçak uçan uçaklar, seyir füzeleri ve küçük insansız hava araçları THAAD'ın tasarım görevi değildir; bunlar için başka katmanlar gerekir. Üçüncü sınır insan ve donanımdır: CRS'nin 2024 tarihli notu, Ordu yetkililerine atıfla THAAD'ın Ordu'nun en çok konuşlandırılan oluşumu olduğunu aktarır; 2026 tarihli not ise asker bulma ve elde tutma sorunlarının birlik kurmayı etkileyebildiğini yazar. Radar hasarı bildirimleri "THAAD Radarı Nedir?" bölümündedir.

THAAD Ne Zaman Üretildi?

THAAD'ın kökü 1980'lerin sonundaki füze savunma çalışmalarına uzanır. ABD Ordusu programı 1992'de başlattı. İlk uçuş testi 1995'te yapıldı; ilk önleme denemeleri 1999'a kadar başarısız kaldı ve ilk başarılı önleme o yıl kaydedildi. Mühendislik ve üretim geliştirme safhası 2000'de açıldı; ilk operasyonel batarya ise 2008'de Fort Bliss'te kuruldu.

YılGelişmeKaynak türü
1987THAAD kavramının ortaya çıkışıSavunma basını (Euro-SD)
1992Ordu programı geliştirmeye başlarCRS, CSIS
Nisan 1995İlk uçuş testi (hedefsiz itki denemesi)CSIS
Aralık 1995 - 1999İlk önleme denemesi dahil altı uçuş başarısızCRS, CSIS
Haziran ve Ağustos 1999İlk iki başarılı önlemeCSIS
Haziran 2000Mühendislik ve üretim geliştirme safhası; füze yeniden tasarlandıCSIS
Temmuz 2006Bu safhanın ilk önlemesiCSIS
Mayıs 2008İlk THAAD bataryası (A Bataryası, 4. Hava Savunma Topçu Alayı) Fort Bliss'te kurulduCRS
2013Guam'a acil konuşlandırmaCRS (Federal Register)
Aralık 2016Yedinci ABD bataryasıCRS
Ocak 2022BAE'nin bataryası ilk savaş önlemesini yaptıCRS, Defense News
Haziran 2025Sekizinci bataryanın asgari harekât paketi teslim edildi (Lockheed beyanı)CRS
Ocak-Haziran 2026Üretimin dört katına çıkarılması için çerçeve anlaşma ve sözleşmeLockheed Martin, Pentagon

Not: Ordu ilk bataryanın 2008'de kurulduğunu söylerken CSIS, ilk iki bataryanın Fort Bliss'te Nisan 2012'de sahaya verildiğini yazar. Kaynaklar farklı yazıyor; bu sayfada iki tarih de gösterildi.

Türkiye'de THAAD Var mı?

Hayır. Açık kaynakta Türkiye'nin THAAD bataryası satın aldığına, kiraladığına ya da toprağında ABD'nin işlettiği bir THAAD bataryasının bulunduğuna dair kayıt yoktur. Türkiye'deki en bilinen bağlantı, aynı radar ailesinden bir AN/TPY-2'nin NATO füze savunması için Malatya'nın Kürecik köyünde çalışmasıdır; bu radarın bir THAAD bataryasına bağlandığına dair kayıt yoktur.

Bu radar ileri konuşlu modda anılır. Tesisin görevi ve tartışmaları ayrı Kürecik Radarı sayfasında anlatılır. 2026'da Türkiye'ye gelen NATO konuşlandırmaları ise THAAD değil, Patriot bataryalarıdır (Malatya ve Adana; MSB açıklamaları ve basın aktarımları, Mart 2026). Ayrıntı için Patriot sayfasındaki "Türkiye'de Patriot Var mı?" bölümüne bakılabilir.

Yerli çözümler gelişme aşamasında. SSB Başkanı Haluk Görgün'ün Mayıs 2026'da SİPER-A'yı alt, SİPER Blok-4'ü üst katman balistik savunma çalışması olarak tarif ettiği haberlere yansıdı (tek ifade; resmî belge bulunamadı). Bu füzelerin balistik hedefe karşı doğrulanmış bir önleme testi duyurulmadı. Hiçbir kaynakta ABD'nin Türkiye'ye THAAD teklif ettiğine ya da Türkiye'nin THAAD talep ettiğine dair bilgi bulunamadı.

THAAD mı Daha İyi, Patriot mu?

İkisi aynı işi yapan rakipler değil, üst üste binen iki katmandır. THAAD balistik füzeyi yüksekte ve uzakta karşılar; Patriot daha alçakta çalışır ve ek olarak uçak, seyir füzesi ve insansız hava aracı gibi hedeflere de cevap verir. Hangisinin "daha iyi" olduğu, hangi tehdide karşı sorulduğuna bağlıdır.

ÖlçütTHAADPatriot
KatmanÜst-orta katman; CRS'ye göre Patriot'tan geniş alan korurAlt katman nokta ve bölge savunması
Ana hedefKısa, orta ve sınırlı orta-uzun menzilli balistik füzelerUçaklar, seyir füzeleri, insansız araçlar, kısa menzilli balistik füzeler
Etki yöntemiYalnızca doğrudan çarpmaPAC-3 serisi çarpma, PAC-2 ailesi parçacıklı başlık
Önleme menzili150-200 km (bildirilen)Resmî değer açıklanmadı (CRS)
ABD stoku (CSIS tahmini)Savaş öncesi 452; Kasım 2026'da yaklaşık yarısı harcanmışSavaş öncesi yaklaşık 2.200-2.330; yaklaşık üçte ikisi harcanmış
Kullanıcı sayısıABD, BAE, Suudi Arabistan (ayrıca ABD birimleri başka ülkelerde)ABD'ye ek olarak 18 ülke

Pratikte ikisi birlikte kullanılır: THAAD radar verisiyle Patriot'un yönlendirildiği entegrasyon denemeleri "THAAD'ın Avantajları Nelerdir?" bölümünde anlatılır, Patriot'un ayrıntıları ise ayrı Patriot sayfasındadır. Görevleri farklı olduğu için burada doğrudan bir sıralama yapılmaz; asıl ölçüt, hangi tehdide karşı hangi katmanın gerektiğidir.

THAAD Balistik Füze Vurabilir mi?

Evet, sistem tam olarak bu iş için tasarlanmıştır. THAAD önleyicisi test sahasında kısa, orta ve orta-uzun menzilli balistik füze hedeflerini vurmuş; 2022'den itibaren de gerçek harekâtta önleme yaptığı bildirilmiştir. Ancak THAAD'a özgü başarı oranı resmî olarak yayımlanmamıştır ve bağımsız doğrulama sınırlıdır.

Test sicili: CSIS 2017'deki FTT-18 denemesinin orta-uzun menzilli (IRBM sınıfı) bir hedefe karşı ilk başarılı önleme olduğunu yazar. CRS 2006-2019 arasında 18 deneme, 14 başarı ve hedef arızasıyla iptal edilen dört denemeden söz eder. Lockheed Martin 2022'de 16 başarılı denemeyi vurgulamıştır (üretici beyanı).

Savaş sicili: Ocak 2022'de BAE bataryasının bir Husi füzesini vurduğu, bölgedeki ABD kuvvetlerinin başındaki komutanca "THAAD'ın ilk savaş kullanımı" olarak anıldı; bunu hem CRS hem Defense News kaydediyor. Aralık 2024'te İsrail'deki bataryanın Yemen'den atılan bir füzeye karşı kullanıldığı bir ABD yetkilisine atfen bildirildi (The War Zone; İsrail ordusu önlemeyi doğruladı, hangi sistemin yaptığını belirtmedi). Haziran 2025 ve 2026 savaşlarındaki kullanımın boyutu "THAAD Orta Doğu ve Körfez Ülkelerinde Nasıl Kullanıldı?" bölümündedir.

Kaynak notu: CRS, 2026 savaşındaki "yüzde 90'ın üzerinde" önleme oranını da bir aktarım olarak verir ve THAAD'a özgü önleme oranlarının bilinmediğini yazar. Rakam yalnızca THAAD'ı değil, Patriot ve diğer savunmaları da kapsıyor. Bağımsız bir doğrulama yayımlanmadı.

THAAD Kaç Parçadan Oluşur?

Bir THAAD bataryası dört ana bölümden kurulur: fırlatıcılar, önleyici füzeler, AN/TPY-2 radarı ve ateş kontrol ile haberleşme birimi (TFCC). Standart düzende altı fırlatıcı, kırk sekiz füze ve yaklaşık doksan asker bulunur (CRS, 2026). Yardımcı araçlar bu çekirdeği güç, soğutma ve veri bağlantısıyla tamamlar.

BileşenGöreviBilinenler
FırlatıcıFüzeleri taşır ve ateşlerDört akslı HEMTT kamyonu; en çok 8 füze (CSIS)
Önleyici füzeHedefe çarparak yok ederTek kademeli katı yakıt, kinetik başlık
AN/TPY-2 radarıHedefi bulur, izler, füzeyi yönlendirirX bandı; Raytheon yapımı
TFCCKomuta, kontrol, ateş kararı verisiC2BMC ağı üzerinden Aegis, Patriot ve GMD ile bağlantı
Yardımcı birimlerGüç, soğutma, kablo bağlantılarıElektrik, soğutma ve veri işlem araçları (Euro-SD)

Fırlatıcı

Fırlatıcı, Oshkosh Defense'in HEMTT şasisi üzerinde taşınır. CSIS'e göre her biri 6,6 m uzunluğunda ve 1.044 kg ağırlığında kaplarda sekiz füze taşıyabilir. Euro-SD, hizmet yerinde fırlatıcının hızlıca yeniden doldurulabildiğini yazar.

Ateş kontrol ve haberleşme

TFCC, bataryanın beynidir. Radardan gelen veriyi alır, hedefe hangi füzenin ne zaman atılacağını hesaplar ve MDA'nın C2BMC ağıyla bağlantı kurar. Euro-SD'ye göre bataryanın bölümleri birbirine fiber optik kablolarla bağlanır.

Açık vadide bir radar römorku, komuta barınağı ve altı fırlatıcı kamyonun ışık çizgileriyle birbirine bağlandığını gösteren temsili batarya düzeni
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Radar ve füze ayrıntıları kendi başlıklarında verilir: "THAAD Radarı Nedir?" ve "THAAD Füzesi Nedir?".

THAAD Fiyatı Nedir?

THAAD'ın tek bir resmî birim fiyatı yayımlanmamıştır; fiyat satış onayları, sözleşme tutarları ve bütçe talepleri üzerinden izlenir. Bu sayfada yalnızca tarihli sözleşme ve onay tutarları yazılır, birim fiyat hesaplanmaz. Her tutarın kapsamı farklıdır: füze, radar, fırlatıcı ve destek aynı paketlerde olabilir.

TarihTutar ve kapsamKaynak türü
Ekim 2017Suudi Arabistan için yaklaşık 15 milyar dolarlık olası satış onayı: 44 fırlatıcı, 360 füze, 16 ateş kontrol istasyonu, 7 radarABD Savunma Güvenliği İşbirliği Ajansı duyurusu (basın aktarımı); satış o tarihte kesinleşmemişti
Haziran 2020Suudi THAAD satışına bağlı yedi galyum nitrürlü AN/TPY-2 için 2,3 milyar dolarRaytheon bülteni
Nisan 2022Sekizinci batarya için 74 milyon dolarCRS
Ağustos 2022BAE için 96 füze ve destek ekipmanı; yaklaşık 2,25 milyar dolar olası satış onayıDışişleri Bakanlığı onayı (basın aktarımı)
2026 mali yılı55 THAAD füzesi için bütçeBreaking Defense
2027 mali yılı talebi857 füze, yaklaşık 11,4 milyar dolarSilah Kontrolü Derneği; füze sayısı CSIS ve Breaking Defense'le uyumlu
Haziran 2026Yedi yıllık, 35 milyar doları aşan MDA sözleşmesi; ilk aşamada 842 milyon dolardan fazla kaynak ayrıldıMilitary Times (Pentagon duyurusuna atfen)

CRS, bir analiz çalışmasının THAAD önleyicisi başına yaklaşık 12,7 milyon dolar değer biçtiğini aktarır (tahmin, doğrulanmamış; resmî fiyat değil). Türkiye için bir THAAD fiyatı ya da sözleşmesi yoktur. 2027 talebinin tutarı kaynaklara göre değişiyor; aynı bütçe için başka aktarımlar daha düşük ya da daha yüksek toplamlar yazıyor.

THAAD Kaç Yılında Üretildi?

THAAD önleyicileri 2000'li yılların ortasındaki geliştirme safhasından sonra üretime girdi, ancak seri üretimin başladığı tarih açık kaynaklarda net verilmiyor. Bilinen, teslimat sayılarıdır: MDA, 1 Ekim 2023 itibarıyla ABD Ordusu ve yabancı müşteriler için toplam 799 operasyonel önleyici teslim ettiğini bildirdi (CRS). CSIS'e göre Ağustos 2023'ten bu yana yeni füze teslim edilmedi.

Lockheed Martin 600. füzeyi Ağustos 2021'de, 700. füzeyi Ekim 2022'de teslim ettiğini duyurmuştu (Euro-SD aktarımı). Bu teslimat sayıları, CSIS'in yıllık 96 füzelik mevcut üretim temposu tespitiyle birlikte okunabilir.

2025-2026 yılları üretim hattı açısından bir dönüm noktası oldu. Ocak 2026'da Lockheed Martin ve ABD Savaş Bakanlığı üretimi 96'dan 400'e çıkaracak çerçeve anlaşmayı imzaladı; Haziran 2026'da MDA 35 milyar doları aşan sözleşmeyi verdi (Military Times). CSIS, teslimatların Nisan 2027'ye kadar yeniden başlayacağını, ordunun 2027 mali yılı talebindeki 857 füzenin teslimatlarının ise 2029 ortasında başlayacağını yazar.

Veri notu: 400 füze/yıl hedefi bir kapasite planıdır; ulaşıldığına dair bir açıklama yok. CSIS, bu hedefe varılana kadar üretimin yılda 96'da kaldığı varsayımıyla hesap yapıyor.

THAAD Menzili Ne Kadar?

CRS, THAAD'ın 150-200 km mesafedeki hedefleri engelleyebildiğini "bildirildiğine göre" diye aktarır; irtifa tarafında en çok yaklaşık 150 km anılır. Üretici ve MDA resmî bir menzil değeri yayımlamadığı için bütün rakamlar savunma basınından ve CSIS gibi derleme kuruluşlarından gelir; bu yüzden kesin teknik veri olarak değil, bildirilen değer olarak okunmalıdır.

Euro-SD, performans değerlerinin sınıflandırıldığını, azami angajman mesafesinin genellikle yaklaşık 200 km, en düşük önleme irtifasının ise 40-50 km civarında tahmin edildiğini yazar. Aynı kaynağa göre sistem hem atmosfer içinde hem de dışında hedef alabilir; gerçek önleme noktası hedefin yörüngesine ve radar kapsamına bağlıdır.

İki ayrı değer karıştırılmamalıdır. Önleme menzili füzenin ulaşabildiği mesafedir; radarın hedefi görme mesafesi ise ayrıdır. CSIS, AN/TPY-2'nin algılama ve izleme mesafesini 870-3.000 km arasında verir (resmî değil); Euro-SD terminal modda yaklaşık 1.000 km'lik algılama ve yönlendirme mesafesinden söz eder.

THAAD Bataryasında Kaç Füze Var?

Standart bir THAAD bataryasında kırk sekiz önleyici füze bulunur: altı fırlatıcının her birinde sekiz tane. CRS bataryayı bu düzenle tarif eder. Kırk sekiz füze bataryanın hazır yükünü gösterir; ABD'nin ya da bir müşterinin toplam stoku bunun çok üzerinde olabilir ve o rakam ayrı bir tartışma konusudur.

Fırlatıcının yeniden doldurulması yaklaşık 30 dakika sürer (CSIS). Euro-SD, bir bataryanın gerektiğinde dokuz fırlatıcıya kadar işletilebildiğini yazar.

Satış paketleri çok daha fazla füze içerir: Suudi Arabistan ve BAE için onaylanan miktarlar "THAAD Fiyatı Nedir?" bölümündeki tabloda yer alır. ABD'nin toplam stokuna ilişkin tahminler ise "THAAD'ın Maliyeti ve Stok Sorunları Nelerdir?" bölümünde toplanmıştır.

THAAD Hangi Ülkelerde Var?

THAAD'ı ABD Ordusu sekiz bataryayla işletiyor. Satın alıp kendi ordusuna teslim alan iki ülke var: Birleşik Arap Emirlikleri iki, Suudi Arabistan ise bir bataryayla bildiriliyor (CSIS, 2026). Güney Kore ve İsrail'deki bataryalar ABD askerlerinin işlettiği Amerikan birimleridir; Katar için satış onayı var ama sözleşme bildirilmedi.

Satın alan ülkeler

BAE, THAAD'ı satın alan ilk yabancı ülkedir. MDA'ya göre Ocak 2024 itibarıyla iki batarya teslim edilmiş ve tamamen işlevsel durumdaydı (CRS). Satış tarihi kaynaklarda 2011, 2012 ve 2013 olarak farklı geçiyor. Suudi Arabistan 2017'de yedi bataryalık bir paket onayı aldı; ilk bataryanın Temmuz 2025'te hizmete alındığı Suudi basın ajansına atfen bildirildi, CSIS ise 2026'da bir batarya sayıyor. Katar için 2012'de iki batarya onayı verildi ama kesinleşmedi; Ocak 2026 DIMDEX fuarında Katar'ın bir bataryayı "değerlendirdiği" Janes'e atfen yazıldı. Satın alınmış bir Katar bataryası bildirilmedi.

ABD birimlerinin başka ülkelerde işlettiği bataryalar

Güney Kore, Guam ve İsrail'deki bataryaların tarihleri "THAAD Kullanıldığı Yerler" bölümünde verilir; üçünü de ABD birlikleri işletir. Aşağıdaki tablo ülke durumlarını özetler.

Ülke / bölgeDurumKaynak türü
ABD8 batarya; en az ikisi savaş öncesi ABD dışında (Guam ve Güney Kore)CRS 2026, CSIS 2026
BAE2 batarya, tam işlevsel; 2022'de 96 ek füze onayıCRS, CSIS
Suudi Arabistan1 batarya hizmette; toplam 7 bataryalık paket onaylandı; 360 füzelik sipariş kısmen teslim edildiCSIS; Suudi Basın Ajansı aktarımı
Güney KoreABD birimi, Seongju; Güney Kore'nin kendi THAAD'ı yokCRS
İsrailABD birimi, Ekim 2024'ten itibaren; ikinci batarya iddiası (Nisan 2025) resmen doğrulanmadıCRS, basın
KatarOnaylı olası satış; imzalanmış sözleşme bildirilmediCSIS, Janes

THAAD Maksimum Hızı Ne Kadar?

THAAD önleyicisinin azami hızı resmî olarak açıklanmamıştır. Euro-SD füzenin Mach 8'e (ses hızının sekiz katı) ulaştığını yazar. Bu değer tek bir savunma basını derlemesine dayanır; üretici ve MDA bu rakamı kendi belgelerinde yayımlamamıştır. Gerçek hız irtifaya ve uçuş evresine göre değişir.

Hızın neden önemli olduğu, hedefin hızından anlaşılır. CSIS, balistik füzelerin son evrede saatte 5.000 milin (yaklaşık 8.000 km/sa) üzerine çıkan hızlara ulaştığını, uçakların ve seyir füzelerinin yaklaşık 800 mil/saat, insansız hava araçlarının 150-250 mil/saat hızla uçtuğunu yazar. Bu fark, balistik füzeyi vurabilmek için neden özel önleyicilere ihtiyaç duyulduğunu açıklıyor.

Önleyicinin hızı kadar, onu doğru noktaya yönlendiren veri de belirleyicidir: radar hedefin hız ve yörünge verisini TFCC'ye iletir (bkz. "THAAD Nasıl Çalışır?"). Mach 8 rakamı ise tek kaynaklı bir aktarım olarak okunmalıdır.

THAAD Ağırlığı Ne Kadar?

THAAD önleyicisinin fırlatma ağırlığı için iki ayrı rakam dolaşıyor: CSIS ve Euro-SD 662 kg yazarken bazı savunma basını derlemeleri yaklaşık 900 kg veriyor. Üretici ve MDA tek bir resmî değer yayımlamadığı için ikisi de "bildirilen" olarak okunmalı. Tüm bataryanın toplam ağırlığı açıklanmadı.

Farkın nedeni kaynaklarda açıklanmıyor; bu yüzden bir yorum eklenmedi. CSIS ayrıca 6,6 m uzunluğundaki fırlatma kabının 1.044 kg olduğunu aktarır; kabın dolu mu boş mu tartıldığını belirtmiyor.

Radar tarafında Euro-SD, AN/TPY-2'nin anten ünitesini 12,8 m uzunluğunda ve 34 ton ağırlığında verir; ünite iki arka akslı bir römorkla çekilir ve sahada ayrılır. Fırlatıcı kamyonun, soğutma ve güç araçlarının ağırlıkları kaynaklarda yer almıyor. Boyutlar için "THAAD Füzesi Nedir?" ve "THAAD Radarı Nedir?" bölümlerine bakılabilir.

THAAD Neleri Vurabilir?

THAAD, kısa menzilli (1.000 km'ye kadar), orta menzilli (1.000-3.000 km) ve sınırlı ölçüde orta-uzun menzilli (3.000-5.000 km) balistik füzeleri vurmak üzere tasarlanmıştır. Resmî hedef listesinde uçaklar, seyir füzeleri ya da insansız hava araçları bulunmaz. Bunlar için Patriot gibi başka katmanlar kullanılır.

Menzil sınıfı gerçekte bir füzenin gidebileceği mesafeyi anlatır; THAAD'ın üst sınırı 5.000 km civarındaki hedeflerdir ve CRS bunu "sınırlı" diye niteler. Kıtalararası füzeler bu listede yer almaz; onlara karşı ABD'nin Ground-based Midcourse Defense sistemi vardır (CRS). Önleme hem atmosfer içinde hem dışında yapılabilir.

Hipersonik süzülme araçları için durum belirsizdir. Euro-SD'ye göre Lockheed Martin bu tehdide karşı iki kademeli ve yeniden tasarlanmış fırlatıcılı bir "THAAD-ER" sürümü önerdi, ancak MDA'nın bunu finanse ettiği bildirilmedi. Mevcut füzenin bu hedeflere karşı kabiliyeti açık kaynakta yayımlanmış bir test sonucuyla ortaya konmadı; bu nedenle yetenek değil, öneri olarak yazılmıştır.

THAAD Kullanıldığı Yerler

THAAD kalıcı olarak Guam ve Güney Kore'de bulunur, geçici olarak Romanya, Suudi Arabistan ve İsrail dahil birçok yere gönderilmiştir. BAE ve Suudi Arabistan'da ise satın alınmış bataryalar hizmettedir. En geniş kullanım 2023'ten sonraki Orta Doğu görevlendirmeleridir; yerler ve tarihler aşağıdaki tabloda toplanmıştır.

YerDönemNotKaynak türü
Guam2013'ten itibarenKuzey Kore füze faaliyetine karşı acil konuşlandırma; sonra kalıcı gereksinim ilan edildiCRS (Federal Register)
Seongju, Güney KoreKarar 7 Temmuz 2016; devreye giriş 1 Mayıs 2017ABD Kuvvetleri Kore bünyesiCRS, CSIS
Deveselu, RomanyaNisan 2019Aegis Ashore bakımdayken geçiciCRS (CSIS aktarımı)
Suudi ArabistanEkim 2019 - 2021 ortasıPetrol tesislerine yönelik saldırıların ardından ABD bataryasıCRS
Orta Doğu21 Ekim 2023'ten itibarenSavunma Bakanı bir bataryanın bölgeye gönderilmesini emrettiCRS
İsrail13 Ekim 2024 duyurusuYaklaşık 100 ABD askeriyle; 2019'da eğitim amaçlı daha önce de gönderilmiştiPentagon açıklaması (CRS), basın
Körfez2026Birkaç batarya bölgeye gönderildi; Güney Kore'den de unsur çekildiği bildirildiCSIS, CRS

Savaş koşullarındaki ayrıntılar "THAAD Orta Doğu ve Körfez Ülkelerinde Nasıl Kullanıldı?" bölümündedir. Güney Kore'ye ilişkin Mart-Haziran 2026 haberleri çelişkilidir: bazı Güney Kore haberleri fırlatıcıların Seongju'dan çıkarılıp Osan'a götürüldüğünü, Haziran'da geri döndüğünü yazdı; ABD Kuvvetleri Kore Komutanı Gen. Brunson'ın Nisan ayında Senato'da THAAD sistemini hareket ettirmediklerini söylediği aktarıldı (Defence Blog). CRS, altı fırlatıcının Orta Doğu'ya gönderilip Haziran 2026'da geri döndüğünü "bildirildiğine göre" aktarıyor.

THAAD Ne Tip Füze Atıyor?

THAAD yalnızca tek tip füze atar: patlayıcı başlığı olmayan, katı yakıtlı ve tek kademeli bir önleyici. Füzenin ucundaki kinetik başlık hedefe doğrudan çarpar. Bu önleyici THAAD'a özgüdür; Patriot ya da başka sistemlerle ortak bir mühimmat değildir. Hizmette, aynı fırlatıcıdan farklı füze tiplerinin atıldığı bir yapılandırma bildirilmemiştir.

Fırlatma öncesinde hedef ve önleme verisi füzeye yüklenir, uçuş sırasında radardan güncelleme gelir (savunma basını, Army Recognition). Füzenin yapısı ve başlığı "THAAD Füzesi Nedir?" bölümünde anlatılır.

MDA, 2022'de bir deneme sırasında THAAD sisteminden PAC-3 MSE ateşledi (Euro-SD aktarımı); bu, hizmette olan bir yapılandırma değil, bir birlikte çalışma testidir. İleride önerilen THAAD-ER bir konsept olarak kalıyor.

THAAD Kaç Km'lik Alanı Korur?

Resmî bir koruma yarıçapı ya da alan değeri açıklanmamıştır. CRS yalnızca THAAD'ın Patriot'tan daha geniş bir alanı koruduğunu söyler. Savunulan alan sabit bir daire değildir; hedef füzenin geldiği yöne, fırlatma noktasına, yörüngesine ve bataryanın yerine bağlı olarak değişen bir şekil alır.

Referans için bildirilen 150-200 km önleme menzili ve 150 km'ye kadar irtifa değerleri kullanılabilir; bunlar bir koruma çemberi değil, tek bir önleyicinin ulaşabileceği sınırlardır. Euro-SD, uzaktan fırlatma kitinin fırlatıcıların birbirinden yüzlerce km uzağa dağıtılmasına izin verdiğini ve bunun savunulan alanı genişlettiğini yazar.

Kıyı şehri ve çevresindeki tepelerin üzerine yerleştirilmiş eş merkezli yarı saydam daireleri gösteren korunan bölgenin temsili haritası
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Savunmanın tek bir bataryayla tamamlanmadığı da unutulmamalı: CSIS, THAAD'ın Patriot'u daha yüksek irtifada ve daha geniş alanda tamamladığını yazar. Bu yüzden "bir THAAD şu kadar km'lik alanı korur" biçiminde kesin ifade yapılmıyor.

THAAD Kurulumu Nasıl Olur?

THAAD bataryası hava, deniz ya da kara yoluyla taşınır; sahada radar, ateş kontrol birimi, güç ve soğutma araçları ile fırlatıcılar kablolarla birbirine bağlanarak çalışır hale getirilir. ABD Ordusu personeline göre kurulum ya da yer değiştirme saatler ile günler arasında sürer (Euro-SD). Bu bölüm genel bir tanımdır, talimat değildir.

Euro-SD'ye göre sistem büyük nakliye uçaklarıyla ya da gemiyle bölgeye getirilir; bölge içinde C-130 uçağı, demiryolu ve karayolu kullanılabilir. HEMTT şasili fırlatıcı arazi koşullarında yüzde 60'a kadar eğimi aşabilir ve 1,2 metre derinliğindeki suyu geçebilir. Radarın anten ünitesi çekilen bir römork olarak gelir, sahada ayrılır ve kullanım noktasına kurulur.

Batarya bileşenleri birbirine fiber optik kablolarla bağlanır; elektrik gücü ayrı bir araçla, soğutma radarın çalışma sıcaklığı için ayrı bir araçla sağlanır (Euro-SD). 2019'da tanıtılan uzaktan fırlatma kitiyle fırlatıcılar, radar ve ateş kontrol biriminden uzakta ayrı noktalara yerleştirilebilir. Konuşlandırılan tesislerin tam konumları ve yerleşim ayrıntıları kamuya açık değildir ve burada yazılmaz.

THAAD Nasıl Çalışır?

THAAD'ın çalışması beş adımda anlatılabilir: radar füzeyi bulur ve izler, ateş kontrol birimi önleme noktasını hesaplar, fırlatıcı önleyiciyi atar, füze uçuşu boyunca güncellenir ve son aşamada kinetik başlık hedefi arayıp doğrudan çarpar. Patlayıcı başlık kullanılmaz; çarpmanın kinetik enerjisi hedefi yok eder.

İlk uyarı başka sensörlerden de gelebilir; sistem MDA'nın C2BMC ağıyla bağlıdır ve Aegis, Ground-based Midcourse Defense ve Patriot ile veri alışverişi yapar (CSIS). AN/TPY-2 radarı terminal modda yüksek çözünürlüklü izleme yapar ve füzenin başlığını enkaz gibi diğer nesnelerden ayırt edebilir (Euro-SD). TFCC bu veriyi işler ve atış emrini bataryaya iletir.

İki operatör siluetinin, soyut yörünge çizgileri gösteren yazısız ekranlara baktığı loş kumanda kabininin temsili görüntüsü
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Atıştan sonra önleyici, kendi kızılötesi arayıcısı hedefi görene kadar radardan gelen güncellemeleri kullanır. Başlık görüş alanına girince arayıcı hedefi tanır ve küçük iticilerle kendini hedefe doğru yönlendirir (CSIS). Çarpma, atmosferin içinde ya da dışında olabilir. İnsan karar vericinin rolü ve sistemin otomasyon düzeyi için resmî ayrıntı yayımlanmamıştır.

THAAD Füzesi Nedir?

THAAD füzesi, bataryanın tek mühimmatı olan tek kademeli, katı yakıtlı bir önleyicidir. Boyu yaklaşık 6,2 m, çapı 0,4 m kadardır. Ucundaki kinetik başlık patlayıcı taşımaz ve hedefi doğrudan çarpma enerjisiyle yok eder. CSIS, gövdenin arkasında açılan bir stabilizasyon bölümü olduğunu da yazar.

CSIS'in tarifine göre motor karbon fiber kaplı ve HTPB yakıtlıdır, itki yönlendirmesine sahiptir. Başlık kompozit gövdelidir; hareketli bir kızılötesi arayıcı ve hidrazinle çalışan yön değiştirme iticileri taşır. Üretici ve MDA, hız, irtifa ve menzil için ayrıntılı bir veri sayfası yayımlamamıştır. Hız Mach 8 civarı (Euro-SD), menzil 150-200 km olarak aktarılır.

Füzenin arayıcı bölümü ayrı bir tedarik zincirine bağlıdır: Pentagon 25 Mart 2026'da BAE Systems ile THAAD kızılötesi arayıcı üretimini dört katına çıkaracak yedi yıllık bir çerçeve anlaşma duyurdu (Military Times; finansal ayrıntı açıklanmadı).

Dünya ufkunun üzerinde ince bir önleyici ile alçalan başlığın karşılaştığı noktadaki parlak ışık çakmasını gösteren temsili soyut illüstrasyon
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Ağırlık ve ölçü ayrıntıları "THAAD Ağırlığı Ne Kadar?" bölümünde, hizmet geçmişi "THAAD Kaç Yılında Üretildi?" bölümündedir.

THAAD Radarı Nedir?

THAAD'ın radarı AN/TPY-2'dir; Raytheon (RTX) yapımı, taşınabilir, yüksek çözünürlüklü, faz dizili bir X bandı radarıdır. Bataryada hedefi bulur, izler, başlığı enkaz gibi diğer nesnelerden ayırt eder ve önleyiciyi hedefe yönlendirir. Aynı donanım ileri konuşlu modda tek başına bir erken uyarı sensörü olarak da çalışabilir.

CSIS'e göre anten alanı 9,2 metrekaredir ve 25.000'den fazla modül içerir; bu sayılar resmî değil, derleme verisidir. Radar dört alt sistemden oluşur: anten, elektronik, soğutma ve güç birimi. Terminal modda THAAD önleyicisini yönlendirir; ileri konuşlu modda ise füze daha fırlatma bölgesine yakınken ilk algılamayı yapar. CSIS ve Raytheon bu iki modu anlatıyor.

Çam ormanlı tepelerin önünde çakıl zeminde duran, römork üzerinde düz yüzlü büyük bir radar ve yanında soğutma ile güç araçlarının temsili görüntüsü
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Radar sayısı sınırlıdır. CSIS (Nisan 2026) ABD'ye bugüne kadar yalnızca 13 radar teslim edildiğini yazarken, The War Zone toplam üretimin tüm müşteriler için 16 olduğunu belirtir; iki rakam farklı kapsamları anlatıyor olabilir.

Mart 2026'daki savaşta radarlar da hedef alındı. Bloomberg ve CNN'in uydu görüntülerine dayanan haberleri, Ürdün'deki bir ABD üssünde bir AN/TPY-2'nin tahrip edildiğini bildirdi ve sonradan bir ABD yetkilisinin bunu doğruladığı yazıldı; BAE ve Suudi Arabistan'daki bazı sahaların da hedef alındığı, hasarın kapsamının belirsiz olduğu aktarıldı (The War Zone).

CRS, bazı AN/TPY-2 radarlarının hasar gördüğünün veya tahrip edildiğinin iddia edildiğini ve bunun THAAD'ın etkinliğini düşürdüğünü yazar. İran medyası da radarlara yönelik saldırılar üstlendiğini duyurdu (PressTV'ye atfen The War Zone); bağımsız doğrulama sınırlıdır. Türkiye'deki benzer radar için ayrı Kürecik Radarı sayfasına bakılabilir.

THAAD'ı Kim Üretiyor?

THAAD'ın ana yüklenicisi Lockheed Martin'dir; füzeleri ve sistem bütünleştirmesini Missiles and Fire Control birimi yürütür. Radarı Raytheon (RTX), fırlatıcı kamyon şasisini Oshkosh Defense, füzenin kızılötesi arayıcısını BAE Systems üretir. Programı ABD Füze Savunma Ajansı yönetir, bataryaları ABD Ordusu işletir ve sistemin Ordu'ya devri planlanıyor.

Üretim ve montaj Alabama'nın Troy kentinde yürütülür (CRS). Lockheed Martin 2026 sözleşmesi için Troy'da yeni bir mühimmat üretim merkezi ile Camden'da (Arkansas) bir mühimmat hızlandırma merkezi kurdu; işler ayrıca Dallas ve Sunnyvale'de yapılıyor (Military Times).

Suudi Arabistan için yerlileştirme çalışması da var: Lockheed Martin Şubat 2024'te iki Suudi şirkete THAAD alt sözleşmesi verdi, Mayıs 2025'te ilk yerli üretim taşınabilir füze paleti tanıtıldı ve Şubat 2026'da bir mutabakat zaptıyla kap üretiminin genişletilmesi gündeme geldi (savunma basını). Önleyici füzenin kendisi için Suudi Arabistan'da yerli üretim bilgisi doğrulanamadı.

THAAD Orta Doğu ve Körfez Ülkelerinde Nasıl Kullanıldı?

THAAD'ın ilk savaş kullanımı Ocak 2022'de BAE'de oldu; 2024'ten sonra İsrail'de, 2026 savaşında ise Körfez'de yoğun biçimde kullanıldı. Bu dönemde sistemin başarısı, harcanan füze sayısı ve radar kayıpları konusunda sayılar çoğunlukla tarafların ya da isimsiz yetkililerin beyanlarına dayanıyor. Aşağıdaki paragraflar kaynaklı olay özetleridir.

Ocak 2022. Yemen'deki Husi hareketi Abu Dabi yönüne füze, dron ve seyir füzesi attı. Defense News'e konuşan isimsiz kaynaklar BAE'nin THAAD bataryasının bir orta menzilli balistik füzeyi vurduğunu söyledi; tarih çoğu kaynakta 17 Ocak. MDA aktarımıyla CRS, bunun herhangi bir ülkenin THAAD ile savaş ortamında yaptığı ilk önleme olduğunu yazar. Bazı füzelerin geçtiğini BAE'nin Washington büyükelçisi de kabul etti.

2024-2025. 13 Ekim 2024'te Pentagon, İran'ın Nisan ve Ekim saldırıları sonrasında İsrail'e bir THAAD bataryası gönderdiğini açıkladı. The War Zone, bir ABD yetkilisine dayanarak, bataryanın Aralık 2024'te Yemen'den atılan bir füzeyi vurduğunu yazdı (Pentagon'dan açık bir teyit yok; İsrail ordusu önlemeyi doğruladı, sistemi belirtmedi).

13-24 Haziran 2025'teki İsrail-İran savaşında harcanan THAAD sayısı için tahminler 92 (CRS'nin aktardığı bir çalışma), 100-150 (CNN) ve 150'den fazla (CSIS) arasında değişiyor; The Wall Street Journal ve CNN, ABD'nin envanterinin yaklaşık dörtte birinin harcandığını yazdı. Pentagon sözcüsü ordunun ihtiyacı olan her şeye sahip olduğunu söyledi.

2026. ABD ve İsrail'in Şubat 2026'nın sonunda başlattığı harekâta (ABD adlandırması Epic Fury) İran, İsrail'e, ABD üslerine ve Körfez ülkelerine füze ve dron atışlarıyla karşılık verdi; CRS harekât tarihini 26 Şubat, haber ajansları 28 Şubat olarak yazıyor. CRS'ye göre THAAD bölgesel savunmada rol oynadı; bildirildiğine göre THAAD, Patriot ve diğer savunmalar özellikle BAE'de yüzde 90'ın üzerinde bir önleme oranına katkı yaptı (THAAD'a özgü oran bilinmiyor). BAE yetkilileri 9 Nisan'a kadar Patriot ve THAAD ile 537 balistik füzenin engellendiğini açıkladı (BAE beyanı; bağımsız doğrulama yok).

The Washington Post, isimsiz ABD yetkililerine dayanarak ABD'nin İsrail'i korumak için 200'den fazla THAAD önleyicisi ve 100'den fazla SM-3 ve SM-6 attığını, İsrail'in ise 100'den az Arrow ve yaklaşık 90 David's Sling atışı yaptığını yazdı (JPost ve Ynet aktarımı). İsrail Büyükelçiliği harekâtların en üst düzeyde koordine edildiğini, Pentagon sözcüsü Sean Parnell ise sorumluluğun iki ülke arasında eşit paylaşıldığını belirtti. 17 Kasım itibarıyla kalıcı bir barış bildirilmedi; CSIS'in 10 Kasım güncellemesinin başlığında "yeniden savaş riski" yer alıyor.

Kaynak notu: Bu bölümdeki harcama ve önleme rakamlarının hiçbiri resmî bir belgeyle doğrulanmış değildir. Taraflar sonuçları farklı değerlendiriyor: ABD ve Körfez yetkilileri yüksek önleme oranlarını öne çıkarırken, radar ve üs hasarı haberleri ve stok tartışmaları ayrı bir tabloyu gösteriyor.

THAAD'ın Maliyeti ve Stok Sorunları Nelerdir?

THAAD'ın en büyük sorunu stoktur: ABD, 2026 savaşında önleyicilerinin önemli bir bölümünü harcadı ve yeni füze üretimi yılda yaklaşık 96 adet düzeyinde kalıyor. CSIS'in 10 Kasım 2026 tahminine göre savaş öncesi stokun yaklaşık yarısı kullanıldı; Pentagon bu envanter tahminlerini doğrulamadı.

Kaynak ve tarihTahminNot
CSIS, Nisan 202639 günlük ilk kampanyada 190-290 THAAD önleyicisi harcandı; savaş öncesi stok yaklaşık 360Analiz kuruluşu tahmini (Silah Kontrolü Derneği aktarımı)
Washington Post, Mayıs 2026İsrail'i korumak için 200'den fazla füze; stokun yaklaşık yarısıİsimsiz yetkililer (JPost, Ynet aktarımı)
CSIS, 27 Temmuz 2026Savaş öncesi 452; Nisan ateşkesinde 232-262; Temmuz'da 234-278Nisan raporundaki taban (yaklaşık 360) farklı
CNN, 4 Ağustos 2026Savaş öncesi stokun yaklaşık yüzde 80'i harcandıİsimsiz kaynaklar; Savunma Bakanı Hegseth "doğru değil" dedi
CSIS, 10 Kasım 2026Savaş öncesi stokun yaklaşık yarısı harcandıEn güncel yayımlanmış tahmin

Sayılar birbirinden ayrılıyor; resmî envanter yayımlanmadığı için farkın nedeni doğrulanamıyor, CSIS'in kendi iki raporu da farklı taban (360 ve 452) kullanıyor. Yeni füze teslimatlarının durumu ve 857 füzelik 2027 talebi "THAAD Kaç Yılında Üretildi?" bölümünde anlatılır; CSIS'e göre bu talebin teslimatı savaş kullanımının yerine konmasını 2029 sonuna kadar tamamlayacak.

Aydınlık bir üretim salonunda sıralı duran ince silindirik füze gövdelerinin ve tavan vinçlerinin temsili görüntüsü
Temsili görsel (yapay zeka ile üretilmiştir). Belirli bir sistemi birebir göstermez.

Çözüm girişimleri ve sınırlar: CSIS, 2025-2026'da yeni üretilen füzelerin teslim sırasının Suudi Arabistan ve BAE'nin önüne ABD envanteri alınarak yeniden düzenlendiğini yazar. CSIS'e göre THAAD, Patriot ve Tomahawk stoklarının savaş öncesi seviyeye dönmesi üç yıl veya daha fazla sürecek. Beyaz Saray ve Pentagon yetkilileri stokların yeterli olduğunu savunuyor; CSIS de ABD'nin İran savaşı için makul her senaryoda yeterli mühimmata sahip olduğunu, asıl riskin başka bir büyük çatışmada ortaya çıkacağını yazıyor.

THAAD'ın Rakipleri Nelerdir?

Rol bakımından THAAD'a en yakın sistemler İsrail'in Arrow 3'ü, ABD Donanması'nın SM-3 füzeleri ve Rusya'nın S-500 programıdır; Patriot ise alt katmandaki tamamlayıcısıdır. Bu sistemler farklı görev, menzil ve hizmet durumuna sahip olduğundan birbirinin yerini tutan rakipler değil, farklı katmanlardır; ölçütler aşağıdaki tabloda yer alır.

SistemÜlkeRolDurum
Patriot (PAC-3 MSE)ABDAlt katman; THAAD'ı tamamlarABD'ye ek olarak 18 ülkede hizmette (CSIS)
Arrow 3İsrailÜst katman balistik savunmaİsrail ve Almanya (Almanya'nın siparişi 2023'te yaklaşık 3,5, Aralık 2025'te ek 3,1 milyar dolar)
SM-3 (Aegis)ABDGemilerden ve Aegis Ashore tesislerinden atılan önleyiciHizmette; WaPo'ya göre 2026'da İsrail'in korunmasında 100'den fazla SM-3 ve SM-6 atıldı
S-400 / S-500RusyaS-400 uçak ve kısa-orta menzil balistik; S-500 balistik ve yüksek irtifa hedefiDeğerler çoğunlukla üretici ve Rus medyası beyanı
L-SAMGüney KoreOrta irtifa balistik savunmaGeliştirme tamam, devreye alma 2027 ve sonrası; kaynaklar farklı yazıyor

Patriot

Patriot rakip değil, tamamlayıcıdır. Karşılaştırma "THAAD mı Daha İyi, Patriot mu?" bölümündedir ve CRS iki sistemin katmanlı olarak birlikte düşünüldüğünü yazar.

Arrow 3

İsrail Havacılık Sanayii'nin Arrow 3'ü İsrail'in üst katmanı olarak çalışır; Almanya 2023'te yaklaşık 3,5 milyar dolarlık alım yaptı ve Aralık 2025'te Bundestag onayıyla ek 3,1 milyar dolarlık bir genişleme imzalandı (basın aktarımları). Ayrıntılar Arrow 3 sayfasında yer alır.

SM-3 ve Aegis

CSIS, SM-3 Block IIA'nın menzilini 2.500 km, hızını 4,5 km/s olarak, Block IB'ninkini ise 700 km ve 3,0 km/s olarak verir. Bu füzeler Aegis destroyerlerinden atılır; kara tabanlı Aegis Ashore sürümleri de vardır ancak CSIS bunların Orta Doğu'da bulunmadığını yazar.

S-400 ve S-500

S-400'ün balistik hedeflere karşı etkili menzili uçak hedeflerine göre çok daha kısadır; CSIS 48N6 füzesi için yaklaşık 60 km verir. S-500 için aktarılan menzil ve irtifa değerleri Rus medyasına dayanır ve bağımsız doğrulanmamıştır. Ayrıntılar kendi sayfalarında bulunur.

İLGİLİ HABERLER