Demir Kubbe (İngilizce adıyla Iron Dome), İsrail'in Rafael Advanced Defense Systems şirketi tarafından geliştirilen ve Tamir adlı önleyici füzeler kullanan, kısa menzilli bir hava savunma sistemidir. Roketlere, topçu ve havan mermilerine karşı yapıldı; sonraki yıllarda insansız hava araçları ile seyir füzeleri de görev tanımına eklendi. Dünyada en çok konuşulan hava savunma sistemlerinden biri olmasına rağmen performans rakamlarının büyük kısmı İsrail makamlarına ve üreticiye aittir.
Bu sayfa 17 Kasım 2026 tarihine kadar yayımlanan üretici açıklamalarını, ABD resmî belgelerini ve savunma basınındaki haberleri bir araya getirir. Bilinmeyen değerler "açıklanmadı" diye yazılır; yalnızca tek bir kaynakta geçen bilgiler ayrıca işaretlenir.

Kaynak notu: Başarı oranları, kullanım sayıları ve bazı performans değerleri İsrail ordusunun ya da Rafael'in beyanıdır. Bu beyanları bağımsız bir kuruluşun doğruladığına dair yayımlanmış bir denetim bulunmuyor. Metinde "üretici açıklaması" ve "bağımsız doğrulama yok" ifadeleri bu yüzden sık geçer.
Demir Kubbe (Iron Dome) Nedir?
Demir Kubbe, Rafael'in İsrail Savunma Bakanlığı'na bağlı Füze Savunma Teşkilatı (IMDO) gözetiminde geliştirdiği, roket ile topçu ve havan mermilerini havada imha eden hareketli bir hava savunma sistemidir. Üç ana öğesi radar, komuta yazılımı ve Tamir önleyici füzesidir. İlk muharebe önleyişi 7 Nisan 2011'de yapıldı.
İbranice adı "Kipat Barzel" olan sistem, İsrail'in çok katmanlı füze savunmasının en alt basamağında yer alır. CSIS Füze Tehdidi Projesi onu Filistin topraklarından ve Hizbullah kontrolündeki Lübnan'dan atılan güdümsüz roketlere karşı tasarlanmış bir savunma olarak tanımlıyor. Daha üst katmanlarda David's Sling ve Arrow sistemleri bulunur.
Sistemin ayırt edici yanı, her roketi vurmaya çalışmamasıdır. Radar fırlatmayı algılar, yazılım düşme noktasını hesaplar ve yalnızca korunan bir bölgeye ya da altyapıya gelen mermi için füze ateşler. Boş araziye düşecek hedefler izlenir ama engellenmez; amaç pahalı önleyicileri korumaktır.
Rafael'in kendi tanımı 2021'den bu yana daha geniştir: hareketli, çift görevli bir sistem olarak çok kısa menzilli hava savunması (VSHORAD) ile roket-top-havan savunmasını (C-RAM) birlikte üstleniyor ve uçak, helikopter, insansız hava aracı, güdümlü mühimmat ve seyir füzesine karşı kullanılabildiği belirtiliyor. Bu kapsam genişlemesinin ayrıntıları hedefler ve versiyonlar bölümlerinde yer alıyor.
Demir Kubbe Ne İşe Yarar?
Alçak irtifada gelen roket, havan ve top mermilerini, ardından da küçük insansız hava araçlarını ve seyir füzelerini yerleşim alanlarına, kritik tesislere ya da askerî birliklere ulaşmadan havada imha etmeye yarar. Hangi hedefe füze harcanacağını sistemin kendisi seçer; boş araziye düşecek atışlara karşılık verilmez, böylece önleyici füzeler yalnızca gerçek tehditler için saklanır.
İhtiyacın arkasındaki olay çoğunlukla 2006 Lübnan Savaşı olarak anlatılır. CSIS'in aktardığı rakamlara göre o çatışmada 3.970 roket atıldı, bunların 901'i yerleşim alanlarına düştü ve 44 İsrailli öldü. Havada imha eden bir katman, bu tür saldırıların yerleşimlere ulaşmasını önlemek için istendi.
Bir ikinci işlev, askerî birliklerin ileri üslerini korumaktır. ABD Ordusu, "dolaylı atış koruması" (IFPC) ihtiyacı için Demir Kubbe'den iki batarya aldı; ABD Deniz Piyadeleri ise Orta Menzilli Önleme Yeteneği (MRIC) programında Tamir'den türeyen bir füzeyi seyir füzeleri ve dronlara karşı kullanıyor. Her iki programın durumu kullanıcı ülkeler bölümünde anlatılıyor.
Üçüncü işlev, daha ağır tehditleri karşılayan sistemlere iş bırakmaktır. Balistik füzelere karşı Arrow, orta menzil için David's Sling kullanılır; Demir Kubbe onların arasında daha ucuz ve daha sık kullanılabilir bir katman olarak konumlanır. Katmanların rolü sınırlar bölümünde ele alınıyor.
Demir Kubbe Hangi Ülkenin?
Demir Kubbe İsrail'e aittir. Sistemin bütününü ve Tamir füzesini Rafael Advanced Defense Systems geliştirdi; radarı Israel Aerospace Industries'in (IAI) iştiraki Elta, komuta yazılımını mPrest Systems üretti. Program, İsrail Savunma Bakanlığı'nın Füze Savunma Teşkilatı tarafından yönetiliyor ve ABD'nin mali desteğiyle yürütüldü.
Tek başına İsrail projesi saymak eksik kalır. ABD, geliştirmenin ilk yıllarından itibaren mali destek verdi. CSIS'e göre 2011 ile 2015 mali yılları arasında yaklaşık 1,3 milyar dolar aktarıldı; ansiklopedik bir derleme ise 2011-2021 için toplam 1,6 milyar dolar veriyor. İki kaynak farklı dönemleri ve kalemleri kapsadığı için rakamlar birbirinden farklı çıkıyor.
ABD yalnızca para vermedi, üretime de ortak oldu. Mart 2014'te imzalanan ortak üretim anlaşması bazı bileşenlerin ABD'de yapılmasına izin verdi; Raytheon (bugünkü RTX grubunun parçası) bu işin ana ortağı oldu. Rafael ile Raytheon'un birlikte kurduğu R2S ortak girişimi, Ekim 2026'da ABD'de üretilen ilk komple Tamir füzesini İsrail'e teslim etti. Bu gelişmenin ayrıntıları Tamir bölümünde var.
Sistemin ihracat durumu İsrail dışındaki kullanımlarla ilgili bölümde ayrı ele alınıyor. İsrail ve ABD dışında satışı kamuoyuna doğrulanmış bir ülke yok; BAE'deki 2026 konuşlandırması bir satış değil, İsrail personelinin işlettiği geçici bir yerleştirme olarak aktarılıyor.
Demir Kubbe Özellikleri Nelerdir?
Sistem, 4 ile 70 km arasındaki hedeflere karşı kullanılan, kamyonla taşınan ve hava koşullarından bağımsız çalıştığı söylenen bir bataryadır. Tamir füzesi yaklaşık 3 m boyunda, 160 mm çapında ve 90 kg ağırlığındadır. Bir bataryada 3-4 fırlatıcı bulunur ve her fırlatıcı en fazla 20 füze taşır.
| Özellik | Bilinen değer | Kaynak türü |
|---|---|---|
| Sınıf | Kısa menzilli hava savunması, C-RAM ve VSHORAD görevi | Üretici tanımı, CSIS |
| Engelleme mesafesi | Yaklaşık 4-70 km | Savunma basını ve ansiklopedik kaynaklar; resmî tek sayfa belge yok |
| Korunan alan | Batarya başına en çok yaklaşık 150 km² | CSIS ve ansiklopedik kaynak aynı değeri veriyor |
| Önleyici füze | Tamir; yaklaşık 3 m, 160 mm, 90 kg | CSIS, Army Recognition |
| Savaş başlığı | Yüksek patlayıcılı, parçacıklı; yakınlık ateşleyicili | CSIS, RTX bağlantılı haberler |
| Radar | EL/M-2084 çok görevli radar (S bandı, AESA) | CSIS; üretici Elta |
| Komuta kontrol | mPrest yapımı muharebe yönetim ve silah kontrol merkezi | Savunma basını |
| Batarya yapısı | 3-4 fırlatıcı, fırlatıcı başına en çok 20 füze | CSIS, Army Recognition |
| Azami hız | Mach 2,2 | Yalnızca ansiklopedik kaynak; üretici onaylamadı |
| Hizmete giriş | 2011 | İsrail ordusu açıklaması, savunma basını |
| Fırlatıcı ve batarya ağırlığı, hazırlık süresi, irtifa sınırı | Açıklanmadı | Açık kaynakta yok |
Tablodaki "Mach 2,2" rakamı yalnızca ansiklopedik bir derlemede geçiyor ve Rafael bu değeri yayımlamış görünmüyor; bu yüzden tek kaynaklı sayılmalıdır. Hız ayrıntısı ilgili bölümde ele alınıyor.
Demir Kubbe'nin Avantajları Nelerdir?
Başlıca üstünlükleri, kararı otomatik ve seçici vermesi, hareketli olması ve on beş yılı aşan fiili kullanım geçmişidir. Sistem yalnızca korunan bölgeye gelen hedeflere füze ateşler; böylece her roket için pahalı bir önleyici harcanmaz. Bu avantajların çoğu üretici ve İsrail ordusu beyanlarına dayanıyor.
Savaşta denenmiş olmak, ilk avantajdır. Hizmete 2011'de girdi; Rafael, Nisan 2026'da yayımladığı bir değerlendirmede 15 yıllık hizmette 10.000'den fazla muharebe önleyişi gerçekleştiğini söyledi. Bu sayı üretici beyanıdır ve bağımsız bir kuruluş tarafından doğrulanmadı.
İkinci avantaj, bataryanın bölünebilmesidir. Fırlatıcılar birbirinden bağımsız konuşlanır ve uzaktan, güvenli bir kablosuz bağla yönetilir; klasik hava savunma bataryalarındaki gibi hepsinin aynı noktada durması gerekmez. Radar ve komuta merkezi birkaç fırlatıcıya aynı anda hizmet edebilir.
Üçüncüsü, bütünleşme esnekliğidir. Rafael, sistemin tek başına çalışabildiğini, ayrıca ulusal bir hava savunma ağına eklenebildiğini söylüyor. Haziran 2026'da İsrail Savunma Bakanlığı, Iron Beam lazerinin ortak bir muharebe yönetim merkezine bağlandığı testleri duyurdu; bu bilgi tek bir savunma basını aktarımına dayanıyor ve teknik ayrıntı verilmedi.
Dördüncü avantaj, ABD'de üretim hattının açılmasıyla tedarik tabanının genişlemesidir. R2S'in Arkansas'taki tesisi Kasım 2025'te devreye girdi ve Ekim 2026'da tam bir Tamir teslim etti. Bu, tek ülkedeki üretim kapasitesine bağımlılığı azaltan bir adım olarak yorumlanıyor; yıllık üretim hızı açıklanmadı.
Demir Kubbe'nin Dezavantajları Nelerdir?
Öne çıkan sınırlamalar; önleyici füzenin maliyetinin saldırıdaki roketten yüksek olması, yoğun saldırılarda füze stokunun bir kaynak sorunu yaratması ve sistemin ABD komuta ağlarıyla bütünleşmesindeki güçlüklerdir. Başarı oranının bağımsız biçimde doğrulanamaması da ayrı bir tartışma konusudur ve aşağıda kaynaklarıyla ele alınıyor.
Maliyet dengesi, programın başından beri eleştirilen konudur. Ucuz bir roket ile önleyici füze arasındaki fark, savunmayı pahalı hâle getirir. 2010'da stratejist Reuven Pedatzur bu oranı gerekçe göstererek sistemi eleştirmişti. Fiyat bilgisi fiyat bölümünde ele alınıyor; burada yalnızca oranın sorgulandığı belirtilmeli.
İkinci sorun tedarik ve stoktur. Bir ansiklopedik derleme, 2012'deki Bulut Sütunu Operasyonu sırasında Ronen Bergman'ın erken ateşkesin nedenini önleyici füzelerin tükenmesi olarak aktardığını yazıyor; bu, tek bir gazetecinin iddiasıdır. 2026 savaşında da genel olarak İsrail'in önleyici stokuna dair haberler çıktı; ancak Semafor'un ABD'li yetkililere dayandırdığı haberi İsrail ordusu yalanladı ve bu haberler Demir Kubbe'ye değil, genel önleyici stokuna ilişkindi.
Üçüncü sorun, bütünleşmedir. ABD Kongre Araştırma Servisi (CRS), ABD Ordusu'nun ilk iki bataryayı mevcut ve planlanan hava ve füze savunma komuta kontrol mimarisine bağlamakta zorlandığını yazıyor. Bu zorluk, ordunun son iki bataryayı almaktan vazgeçmesinde ve IFPC Artım 2 programının başlamasında rol oynadı.
Dördüncü sorun şeffaflıktır. Ekim 2023'ten itibaren İsrail ordusu, önceki savaşların aksine önleyiş sayılarını yayımlamadı; FDD ve İsrailli yetkililerin açıklamaları bu yönde. Dışarıdan ölçmek isteyen araştırmacılar dolayısıyla ham veriden değil, video ve hasar tespitlerinden sonuç çıkarmak zorunda kalıyor.
Demir Kubbe Ne Zaman Üretildi?
Program 2005-2007 arasında başlatıldı, Tamir füzesi 2008'de test edildi ve sistem 2011'de operasyonel ilan edildi. İlk muharebe önleyişi 7 Nisan 2011'de, Gazze'den atılan bir Grad roketine karşı gerçekleşti. Aşağıdaki çizelge, kamuya açık kaynaklarda bilinen kilometre taşlarını tarih sırasıyla ve kaynak türüyle sıralar.
| Tarih | Gelişme | Kaynak türü |
|---|---|---|
| 2005 | İsrail savunma Ar-Ge birimi programı başlatmaya karar verdi | Ansiklopedik kaynak |
| Şubat 2007 | Savunma Bakanı Amir Peretz sistemi kısa menzilli roket tehdidine yanıt olarak seçti | Ansiklopedik kaynak |
| 2007 | Geliştirme için Rafael seçildi; mPrest komuta yazılımını üstlendi | Ansiklopedik kaynak |
| Temmuz 2008 | Tamir füzesi testlerden geçti | Ansiklopedik kaynak |
| Temmuz 2009 | Savunma Bakanlığı testinde Kassam ve Katyuşa benzeri roketler engellendi | Ansiklopedik kaynak |
| Mart 2011 | Sistem operasyonel ilan edildi | İsrail ordusu açıklaması |
| 7 Nisan 2011 | İlk muharebe önleyişi | Rafael açıklaması, savunma basını |
| Kasım 2017 | Deniz versiyonu C-Dome ilk operasyonel yeteneğe ulaştı | Ansiklopedik kaynak |
| Mart 2021 | Çoklu hedef ve dronlara karşı yükseltme testleri tamamlandı | CSIS |
| Nisan 2026 | Rafael 15 yılı ve 10.000'den fazla önleyişi duyurdu | Üretici açıklaması |
Geliştirme süresi üzerine kaynaklar bir miktar ayrışıyor. Rafael'in 2026 değerlendirmesi süreci yaklaşık iki buçuk yıl olarak özetliyor; ansiklopedik kaynaklar ise karar aşamasından operasyonel ilana kadar dört yıldan kısa bir süre olduğunu yazıyor. İki ifade farklı başlangıç tarihlerinden hesaplandığı için çelişmez.
Türkiye'nin Demir Kubbesi Var mı?
Hayır, Türkiye Demir Kubbe sistemine sahip değil ve açık kaynakta Türkiye'nin bu sistemi satın aldığına ya da işlettiğine dair bir bilgi bulunmuyor. Türkiye'nin kendi katmanlı hava savunma mimarisi ÇELİKKUBBE adıyla anılıyor ve Demir Kubbe'den ayrı, Türk kurumlarınca yürütülen bir yapıdır.
ÇELİKKUBBE, Savunma Sanayii Başkanlığı (SSB) ve ASELSAN'ın yürüttüğü, alçak, orta ve yüksek irtifa katmanlarını tek bir hava resmi altında birleştirmeyi hedefleyen bir proje. Üst katmanda SİPER, orta katmanda HİSAR sistemlerinin yer aldığı, dron savunması tarafında ise elektronik harp ve yönlendirilmiş enerji çözümlerinin eklendiği anlatılıyor. Bu mimarinin ayrıntıları kendi sayfasında ele alınıyor.
İki yapı farklı yaklaşımlardır. Demir Kubbe tek bir sistemin adıdır ve aslında İsrail'in daha geniş savunmasının bir katmanını oluşturur. ÇELİKKUBBE ise birden çok sistemin, sensörün ve komuta yazılımının oluşturduğu bir mimari çerçevenin adı. Bu nedenle "Türkiye'nin Demir Kubbesi" ifadesi, kelimenin tam anlamıyla bir eşdeğer sistemi değil, genel olarak kapsamlı hava savunma anlayışını anlatan halk dilindeki bir benzetmedir.
ÇELİKKUBBE'nin güncel teslimat ve yetenek durumu için SSB ile ASELSAN'ın açıklamaları esas alınmalıdır; bu sayfa o sisteme dair performans değerlendirmesi yapmaz.
Demir Kubbe mi Daha İyi, Patriot mu?
İki sistem aynı işi yapmadığı için tek bir hüküm doğru olmaz. Demir Kubbe alçak irtifada gelen roket, havan ve top mermilerine karşı hızlı ve seçici bir kısa menzil katmanıdır; Patriot ise uçaklara, seyir füzelerine ve taktik balistik füzelere karşı kullanılan, çok daha ağır bir sistemdir.

| Ölçüt | Demir Kubbe | Patriot |
|---|---|---|
| Ana rol | Roket, top ve havan mermisi savunması; sonradan dron ve seyir füzesi | ABD Ordusu'nun birincil hava ve füze savunma sistemi; uçak, seyir füzesi, balistik füze |
| Önleyici füze | Tamir; yaklaşık 90 kg, parçacıklı savaş başlığı | PAC-2 ailesi (parçacıklı başlık) ve PAC-3 ailesi (çarparak imha); PAC-3 için yaklaşık 312 kg aktarılıyor |
| Batarya yapısı | 3-4 fırlatıcı, fırlatıcıda en çok 20 füze | Genellikle 6-8 fırlatıcı, radar, tek insanlı komuta istasyonu |
| Kullanıcılar | İsrail ve ABD (Ordu ile Deniz Piyadeleri); BAE'deki geçici yerleştirme ayrıca anılıyor | ABD dahil 18 ülke (CSIS listesi) |
| İlk muharebe kullanımı | 2011 | 1991 Körfez Savaşı |
| Hedef irtifası ve menzil | 4-70 km, alçak irtifa | Füze türüne göre değişir; kaynaklar farklı yazıyor |
Menzil satırı bilerek ayrıntılı bırakıldı. CSIS, Patriot için mutlak menzil vermeyip PAC-3'ün PAC-2'ye göre yaklaşık yedi kat geniş bir alanı savunduğunu, PAC-3 MSE'nin menzili neredeyse iki katına çıkardığını yazıyor. Forum ve blog kaynaklarındaki 35 km ile 160 km arasındaki rakamlar farklı hedef türlerine ait olabilir ve güvenilir değildir.
Karşılaştırmayı belirleyen ölçütler hedef türü, maliyet ve katman görevidir. Bir Patriot önleyicisini kısa menzilli bir roket için harcamak ekonomik olmaz; Demir Kubbe'nin balistik füzeye karşı kullanılması ise tasarım hedefinin dışındadır. İsrail'in kendi mimarisi de bu yüzden birden çok sisteme dayanır. Patriot hakkında kullanıcı ülke sayıları ve yeni füze tipleri zamanla değiştiği için güncel bilgi için ABD Ordusu'nun açıklamalarına bakılmalıdır.
Demir Kubbe Her Roketi Vurabilir mi?
Hayır. Hiçbir hava savunma sistemi yüzde yüz başarı sağlamaz ve İsrail makamları da bunu iddia etmiyor. Resmî açıklamalar savaşa göre yüzde 85 ile 95 arasında değişen oranlar veriyor; bu oranlar yalnızca "yerleşim alanına gelen" roketler üzerinden hesaplanıyor ve bağımsız denetimden geçmedi.
| Dönem | Açıklanan sonuç | Kaynak türü |
|---|---|---|
| Kasım 2012 | İsrail Hava Kuvvetleri 421 önleyiş bildirdi; yetkililer yerleşime gelen 300 kadar rokette yüzde 90'ı açıkladı; CNN yaklaşık yüzde 85 tahmin etti | İsrail ordusu açıklaması; bağımsız doğrulama yok |
| Temmuz-Ağustos 2014 | Yaklaşık 4.594 roket ve havan mermisinden 735'i önlendi; "tehdit" sayılanlarda yüzde 90 iddia edildi. Atışların yaklaşık yüzde 25'inin tehdit sayıldığı aktarılıyor | İsrail ordusu açıklaması; ansiklopedik derleme |
| Mayıs 2021 | 4.300'den fazla roketten yerleşime yönelenlerin yüzde 90'ı önlendi; bir analiz 1.500 rokette 1.428 önleyişi (yüzde 95) hesapladı | İsrail ordusu açıklaması; CSIS'in aktardığı analiz |
| Ekim 2023 sonrası | Önleyiş sayıları yayımlanmadı; Rafael başkanı yaklaşık yüzde 98-99 dedi (tarihi belirtilmemiş) | Üretici açıklaması; FDD'nin aktardığı "yayımlanmıyor" tespiti |
| Nisan 2026 | "Yüzde 90'ın üzerinde başarı" ve 10.000'den fazla önleyiş | Üretici açıklaması; bağımsız doğrulama yok |
Eleştiriler de kayıtlıdır. MIT'ten Theodore Postol 2013-2014'te internet videolarına dayanarak gerçek imha oranının yüzde 5 kadar düşük olabileceğini savundu; İsrail Ulusal Güvenlik Araştırmaları Enstitüsü (INSS) bu çalışmayı "güvenilir veriye dayanmayan" diye niteledi ve çalışma hakemli bir yayında çıkmadı. Başka bir araştırma, hasar raporlarından 2014 için yüzde 59-75 aralığını hesapladı. Bu değerlendirmeler birbirini doğrulamıyor.
Yüzdelerin yorumunda bir başka belirsizlik de tanımdır. "Başarı", çoğu zaman füzenin hedefe gelen bir roketi imha etmesi ya da güvenli şekilde ıskalatması anlamında kullanılıyor ve payda yalnızca "tehdit" sayılan atışlardır. Bu yüzden iki farklı savaşın oranı birbirine kolayca kıyaslanamaz.
Demir Kubbe Kaç Parçadan Oluşur?
Bir Demir Kubbe bataryası dört ana parçadan oluşur: EL/M-2084 çok görevli radarı, mPrest yapımı muharebe yönetim ve silah kontrol merkezi, 3-4 fırlatıcı araç ve fırlatıcılara yüklenen Tamir füzeleri. Bileşenler birbirine güvenli bir veri bağıyla bağlanır ve fırlatıcılar uzaktan yönetilebilir; her öğenin görevi aşağıdaki tabloda toplandı.

| Bileşen | Görev | Üretici |
|---|---|---|
| EL/M-2084 çok görevli radar | Fırlatmayı algılar, hedefi izler, Tamir'e orta uçuş güdümü verir | Elta (IAI iştiraki) |
| Muharebe yönetim ve silah kontrol merkezi (BMC) | Düşme noktasını hesaplar, tehdit olup olmadığına karar verir, atışı yönetir | mPrest Systems |
| Fırlatıcı | Tamir füzelerini taşır ve fırlatır; fırlatıcı başına en çok 20 füze | Rafael |
| Tamir önleyici füzesi | Hedefe yaklaşıp savaş başlığını patlatır | Rafael (ABD'de R2S) |
Radar, CSIS'e göre S bandında çalışan üç boyutlu bir aktif elektronik taramalı dizidir ve üretici hava gözetimi için "1.100'e kadar hedef" kapasitesinden söz eder. Aynı radar İsrail'in David's Sling sistemi için de atış kontrol radarı olarak kullanılıyor. Bu rakamlar üretici beyanıdır.
ABD Ordusu'nun iki bataryası için aktarılan paket 12 fırlatıcı, iki sensör, iki muharebe yönetim merkezi ve füzelerden oluşuyordu. Bu haberlere göre iki bataryaya düşen fırlatıcı sayısı İsrail'in tipik 3-4 değerinden fazlaydı; bataryaların içeriği ülkeye ve sözleşmeye göre değişebiliyor. Bazı kaynaklar füze sayısını 240, bir ansiklopedik derleme 480 olarak veriyor; kaynaklar farklı yazıyor.
Demir Kubbe Fiyatı Nedir?
Sistemin resmî bir liste fiyatı yok; Rafael da İsrail Savunma Bakanlığı da birim fiyat yayımlamıyor. Bilinen tutarlar ABD'nin satın alma ve üretim sözleşmelerinden geliyor. Sözleşmelerin kapsamı yalnızca füzeleri içermediği için birim fiyat hesabı yapılmadı; tutarlar tarih ve kaynak türüyle aşağıda sıralandı.
| Tarih | Tutar ve kapsam | Kaynak türü |
|---|---|---|
| 2011-2015 mali yılları | ABD'nin programa aktardığı yaklaşık 1,3 milyar dolar | CSIS özeti |
| Ağustos 2019 | ABD Ordusu'nun iki Demir Kubbe bataryası için yaklaşık 373 milyon dolar | Ordu yetkilisi, CSIS aktarımı |
| Kasım 2025 | R2S'e İsrail için Tamir füzesi, füze kitleri ve test ekipmanı sözleşmesi: 1,25 milyar dolar | RTX basın açıklaması |
| 2023-2026 | Arkansas tesisi yatırımı: 33 milyon dolar (ilk duyuru) ya da 63 milyon dolar (2026 haberi) | Kaynaklar farklı yazıyor |
| 2027 mali yılı | MRIC programı için 233,6 milyon dolar talep | Tek kaynak; doğrulanamadı |
Tek bir Tamir füzesine dair tahminler de dolaşıyor. CSIS, ilk tahminin yaklaşık 100.000 dolar olduğunu, 2014 ve 2021 tarihli kaynaklarda ise 40.000-50.000 dolar bandının geçtiğini aktarıyor; bir batarya için 2012-2013'te yaklaşık 100 milyon dolarlık üretim maliyeti yazılıyor. Bunlar tahmin, doğrulanmamış değerlerdir ve çatışma dönemindeki acil üretimde değişebileceği öne sürülüyor.
Fiyat konusunda dikkat edilecek nokta, "bir önleyişin maliyeti" ile "bir füzenin fiyatı" arasındaki farktır. Bir hedefi durdurmak için birden fazla füze atılabiliyor; bu nedenle önleyiş başına maliyeti füze fiyatından türetmek hata verir.
Demir Kubbe Kaç Yılında Üretildi?
Hizmete girdiği yıl 2011'dir. Geliştirme birkaç yıl önce başlamış, sistem 2011'de İsrail ordusunca operasyonel ilan edilmişti. Sonraki yıllarda aynı mimariden farklı sürümler ve farklı ülkelerde üretilen füzeler çıktı; bu bölüm onları yıl yıl sıralıyor, geliştirme çizelgesini ise tekrar etmiyor ve her yıl için kaynak türünü belirtiyor.
2011'de ilk bataryalar İsrail'in güneyinde göreve alındı. 2017'de deniz sürümü C-Dome ilk operasyonel yeteneğe ulaştı. ABD Ordusu'nun iki bataryası 2020 ve 2021'de teslim edildi; birincisi Eylül 2020'de, ikincisi Ocak 2021'de. Ordu, birimleri Kasım 2020'de Fort Bliss'te etkinleştirdi.
Tamir füzesinin üretim coğrafyası da zamanla genişledi. 2014'ten itibaren Raytheon ABD'de bileşen üretti; Tucson (Arizona) ve Huntsville (Alabama) tesisleri anılıyor. Ağustos 2020'de Rafael ile Raytheon'un birlikte komple füze üretecek ortak girişim kurduğu CSIS tarafından aktarılıyor. Arkansas tesisi Kasım 2025'te açıldı ve 7 Ekim 2026'da ilk komple ABD yapımı Tamir İsrail Füze Savunma Teşkilatı'na verildi. Bu, İsrail dışında üretilen ilk komple Tamir olarak anıldı.
Bu sayfada "üretim yılı" ile "hizmete giriş yılı" birbirinden ayrı tutuluyor. Rafael seri üretime ne zaman geçtiğini ya da bugüne kadar kaç Tamir üretildiğini açıklamadı.
Demir Kubbe Menzili Ne Kadar?
Savunma basınında ve ansiklopedik kaynaklarda geçen engelleme mesafesi yaklaşık 4 ile 70 km arasındadır. Alt sınır, önleyicinin etkili olabildiği en yakın mesafeyi; üst sınır ise hedefin türüne ve uçuş profiline göre değişen en uzak mesafeyi anlatır. Resmî bir tablo yayımlanmadı.
Bu aralık, sistemin çok yakın ve çok uzak hedefler için tasarlanmadığını gösterir. Çok uzaktan gelen hedeflerle ise Arrow ve David's Sling gibi üst katman sistemleri ilgilenir.
Daha uzun menzil rakamları duyulduysa da doğrulanmış değildir. 2012'de İsrailli yetkililerin 250 km'ye çıkarma hedefinden söz ettiği aktarıldı; bunun gerçekleştiğine dair bir belge yok. 1 Temmuz 2026 tarihli bir Army Recognition haberinde yeni sürümlerin bazı hava soluyan hedeflere karşı yaklaşık 100 km'ye ulaştığı "bildirildi" deniyor; haber bunu yetkililere atfetmiyor ve tek kaynaklıdır.
Menzilin korunan alanla karıştırılmaması gerekir. Önleme mesafesi füzenin ulaşabildiği yarıçapı anlatır; bir bataryanın savunduğu zemin alanı çok daha küçüktür. Bu fark korunan alan bölümünde açıklanıyor. İrtifa sınırı için üretici bir değer yayımlamadı.
Demir Kubbe Bataryasında Kaç Füze Var?
Tipik bir bataryada 3-4 fırlatıcı vardır ve her fırlatıcı en fazla 20 Tamir füzesi taşır. Bu değerlerden bir bataryanın en çok yaklaşık 60 ile 80 hazır füze barındırdığı çıkar; çarpma işlemi bize aittir, kaynaklar toplam sayıyı açıkça yazmıyor. Gerçek sayı yüklemeye göre değişir.
Gerçek sayı, bataryanın yapısına ve o sırada yüklü füzeye göre değişir. İsrail ordusu ne bataryalarını ne de her birindeki mevcut füze sayısını kamuoyuna açıklıyor. Aynı şekilde hedef başına kaç füze ateşlendiği de sabit bir değer değildir; 2011'e ait bir haberde çoğu zaman tek bir roket için iki önleyici atıldığı belirtiliyordu, güncel uygulama açıklanmadı.
ABD Ordusu'nun iki bataryası için haberlerde 12 fırlatıcı ve 240 füzeden söz ediliyor; bazı derlemeler 480 yazıyor. Kaynaklar farklı yazıyor ve resmî bir tablo bulunmuyor. Fırlatıcı başına 20 hazır füze ve yeniden yükleme süresi gibi operasyonel ayrıntılar da yayımlanmadı.
Füze sayısı tek başına koruma süresini belirlemez. Radar çok sayıda hedefi ayırt edip yalnızca tehdit olanlara atış yaptığı için, aynı bataryanın kullanılan füze sayısı saldırının içeriğine göre çok farklı olabilir. Stok ve üretim hızı konusu dezavantajlar bölümüne bağlanır.
Demir Kubbe Hangi Ülkelerde Var?
Doğrulanmış kullanıcılar İsrail ve ABD'dir. Diğer ülkelere ilişkin haberler ya geçici konuşlandırmayı, ya radar satışı iddiasını, ya da teslimatı doğrulanmamış anlaşma beyanlarını anlatıyor. Tablo, durumu kaynak türüyle birlikte gösterir ve doğrulanamayan satırları işaretler; bilgiler 17 Kasım 2026'ya kadar yayımlanan haberlere dayanıyor.
| Ülke | Durum | Kaynak türü |
|---|---|---|
| İsrail | 2011'den beri hizmette; 2021'de 10 operasyonel batarya aktarılmıştı, güncel sayı açıklanmadı | CSIS; İsrail ordusu |
| ABD Ordusu | İki batarya 2020-2021'de alındı; Kongre'nin istediği son iki bataryadan vazgeçildi | CRS, CSIS |
| ABD Deniz Piyadeleri | Tamir'den türeyen MRIC programı; 2026'da Guam'da test atışı | Savunma basını |
| Birleşik Arap Emirlikleri | 2026 İran savaşında İsrail personeliyle bir batarya konuşlandırıldı; satış bildirilmedi | ABD büyükelçisinin 12 Mayıs 2026 teyidi, İsrailli bakanın Temmuz 2026 teyidi |
| Singapur | Radar tedarik edildiği bildirildi; resmî doğrulama yok | Tek kaynak (Jerusalem Post) |
| Azerbaycan | 2016'da bakan düzeyinde anlaşma beyanı; teslimat doğrulanmadı | Tek kaynak |
| Güney Kıbrıs Rum Yönetimi | 2022'de alımına dair haberler; resmî doğrulama bulunamadı | Tek kaynak |
| Romanya | 2018'de bir yerel firmayla işbirliği; 2025-2026'da imzalanan çerçeve sözleşme Rafael'in SPYDER sistemi içindir, Demir Kubbe değil | Savunma basını, Janes |
| Hindistan | Tamir üretimi için Rafael ile Hint firmaları görüştü; Temmuz 2026 ortasında resmî sözleşme onaylanmadı | Savunma basını |
Romanya satırı sık karıştırılan bir noktadır. Romanya Savunma Bakanlığı ve Rafael arasında Haziran 2026'da yapılan ilk sözleşme, Temmuz 2025'te imzalanan yaklaşık 2 milyar avroluk çerçeve anlaşmanın bir parçasıdır ve SPYDER kısa menzilli hava savunma sistemini kapsıyor. Haberlerde Demir Kubbe'nin Rafael'in en bilinen ürünü olarak anılması, sözleşmenin konusunun o sistem olduğu anlamına gelmez.
Listedeki "tek kaynak" satırlarının hiçbiri yetkili bir teyide ulaşmadı. Güncel kullanıcı durumu için İsrail Savunma Bakanlığı ve ilgili ülke bakanlıklarının resmî açıklamaları esas alınmalıdır.
Demir Kubbe Füzesinin Hızı Ne Kadar?
Açık kaynaklarda Tamir füzesi için Mach 2,2 azami hız geçiyor; bu, deniz seviyesinde yaklaşık 2.700 km/saate denk gelir. Değer yalnızca ansiklopedik bir derlemede yer alıyor, Rafael resmî bir hız rakamı yayımlamadı; bu yüzden tek kaynaklı sayılmalı ve kesin bir teknik veri gibi okunmamalıdır.
Hız tek bir sayıyla anlatılacak kadar basit değildir. Önleyici füze fırlatıldıktan sonra yakıtı bittiğinde yavaşlamaya başlar; irtifa, hedefin yönü ve manevra ihtiyacı etkili hızı değiştirir. Yani Mach 2,2 bir tepe değer olarak okunmalı, her önleyişteki ortalama hız olarak değil.
Hızın pratik anlamı, hedefle buluşma süresidir. Kısa mesafelerde gelen bir roket için sistemin karar ve uçuş süresi saniyelerle ölçülür. Radarın hedefi erken algılaması, hesaplamanın hızlı bitmesi ve füzenin ivmesi birlikte belirleyici olur; bu yüzden tek bir özellik üzerinden "yeterli" ya da "yetersiz" yargısına varılamaz.
Bazı yeni sürüm haberleri önleyici hızının artırıldığına değiniyor ancak sayısal değer vermiyor. İsrail Savunma Bakanlığı'nın Haziran 2026 duyurusu da donanım ayrıntısı paylaşmadı. Hız için güncel resmî değer bulunmuyor.
Demir Kubbe Ağırlığı Ne Kadar?
Bilinen tek net ağırlık Tamir füzesinin yaklaşık 90 kg olan fırlatma ağırlığıdır; CSIS, Army Recognition ve ansiklopedik kaynaklar bu değerde birleşiyor. Fırlatıcı aracın, radarın ve komple bataryanın ağırlığı üretici tarafından açıklanmadı, dolayısıyla sistemin toplam kütlesi için güvenilir bir rakam yoktur.
Füzelerin toplamını basit bir çarpmayla görmek mümkün: tam yüklü bir fırlatıcıda 20 füze varsa yalnızca füzeler yaklaşık 1.800 kg eder. Bu çarpım bizim hesabımızdır ve fırlatıcının kendi kütlesini kapsamaz. Kaynaklarda fırlatıcıya ilişkin ağırlık bilgisi bulunmadığından toplam ağırlık hesaplanamaz.
Fırlatıcılar ağır kamyon şasisi ya da römork üstünde taşınır. CSIS, ABD Ordusu'nun ikinci bataryasındaki fırlatıcının ABD yapımı dört akslı bir kamyona monte edildiğini aktarıyor; Deniz Piyadeleri'nin MRIC düzeninde römork üstü fırlatıcılardan söz ediliyor. Bu bilgiler taşıyıcı yapı hakkında fikir verir, ağırlık değerleri içermez.
Ağırlık bilgisinin eksikliği, sistemin hava ya da deniz yoluyla ne kadar kolay nakledilebileceği sorusunu da cevapsız bırakıyor. Fırlatıcı ve radar için lojistik rakamlar, çoğu savunma sisteminde olduğu gibi, yalnızca alıcı ülkelere verilen belgelerde yer alıyor.
Demir Kubbe Neleri Vurabilir?
Birincil hedefleri roketler, 155 mm topçu mermileri ve havan mermileridir. Üretici ve savunma basınına göre sistem sonradan insansız hava araçlarına, seyir füzelerine, uçaklara, helikopterlere ve güdümlü mühimmata karşı da kullanılabilir hâle geldi; kanıt düzeyi hedef türüne göre farklılaşıyor ve tabloda ayrı ayrı gösteriliyor.
| Hedef türü | Durum | Kaynak türü |
|---|---|---|
| Roket (Kassam, Grad, Katyuşa sınıfı) | Ana tasarım hedefi; 2011'den beri muharebede kullanıldı | CSIS, İsrail ordusu |
| Topçu ve havan mermisi | Tasarım hedefi; 2016'da topçu mermisi ve güdümlü mühimmata karşı deneme yapıldı | Ansiklopedik derleme |
| İnsansız hava aracı | 2015-2016 denemeleri; Mayıs 2021'de muharebede ilk dron imhası (beş dron) | Savunma basını, CSIS |
| Seyir füzesi | 2021 yükseltmesinin hedefi; ABD Ordusu'nun Ağustos 2021 atışında sekiz vekil hedef | CSIS, ansiklopedik derleme |
| Uçak ve helikopter | Üreticinin tanımında yer alıyor; kamuya açık muharebe kaydı bulunamadı | Üretici tanımı |
| Balistik füze | Tasarım rolü değil; bu iş Arrow ve David's Sling gibi üst katmanlara bırakılıyor | Savunma basını, CSIS |
Deniz sürümü C-Dome ile ilgili Nisan 2024 olayı da bu listeye dahildir: Globes'a göre gemideki sistem Eilat yakınında bir insansız hava aracını düşürdü. Bu, sistemin ilk operasyonel deniz önleyişi olarak aktarılıyor.
Hedef çeşitliliğinin artması, hedefin sistemden bağımsız ayrıştırılması gerektiği anlamına gelir. Radar yalnızca bir cismin yörüngesini görür; onun roket mi, mermi mi, dron mu olduğu yazılımın ayrıştırmasına bağlıdır. 2026 yükseltmesi bu alanda yazılım ve sensör iyileştirmesi yaptığını söylüyor ama değişikliklerin niteliği açıklanmadı.
Demir Kubbe Kullanıldığı Yerler
Sistem en çok İsrail'in Gazze sınırına yakın güney bölgelerinde, ayrıca ülkenin orta ve kuzey bölümlerinde kullanıldı. İsrail dışında ABD'deki Ordu birimleri, Pasifik'teki Deniz Piyadeleri düzeni ve 2026'da BAE'ye gönderilen bir batarya anılıyor. Güncel konuşlanma noktaları gizlidir ve burada yalnızca tarihî, kamuya açık olaylar anlatılıyor.
İsrail içinde bataryalar yerleşim bölgelerinin yakınına taşınabiliyor. İlk batarya Mart 2011'de güneyde göreve alındı; sonraki yıllarda Tel Aviv çevresine ve ülkenin başka bölgelerine kaydırıldı. Ocak 2019'da Golan Tepeleri üzerinde bir önleyişin görüntüsü yayımlandı ve 2012'de Eilat çevresinde deneme yapıldı. Bunlar tarihî ve kamuya açık olaylardır; güncel konuşlanma haritası yayımlanmıyor.
Gemide kullanım, C-Dome sürümüyle olur. Sistemin Sa'ar 6 sınıfı korvetlere yerleştirildiği, açık denizdeki gaz platformlarını korumak için tasarlandığı aktarılıyor. Detaylar versiyonlar bölümünde ayrıdır.
ABD tarafında Ordu bataryaları Fort Bliss'te Kasım 2020'de etkinleştirildi ve Ekim-Kasım 2021'de Guam'da denendiği haberleri çıktı. Deniz Piyadeleri'nin sistemi ise 2026'da Batı Pasifik'e gönderildi; USNI News bunu "Demir Kubbe hava savunma sistemleri" olarak adlandırdı, Army Recognition ise bunun komple bir İsrail bataryası değil, Tamir'den türeyen ve ABD komuta ekipmanına bağlı bir düzen olduğunu yazıyor. Kaynaklar adlandırmada ayrışıyor.
BAE'deki konuşlanma 2026 İran savaşı sırasında oldu. Başlangıçta yalnızca "yabancı kaynaklara" dayanan haber, ABD Büyükelçisi Mike Huckabee'nin 12 Mayıs 2026'daki teyidiyle resmîleşti; Jerusalem Post bu durumu sistemin İsrail ve ABD dışındaki ilk operasyonel kullanımı olarak anlattı. Bu bir satış değil, İsrail personeliyle yürütülen bir yerleştirme olarak aktarılıyor.
Demir Kubbe Ne Tip Füze Atıyor?
Sistem, Tamir adlı, yerden havaya atılan güdümlü bir önleyici füze kullanır. Bu füze yüksek patlayıcılı, parçacıklı bir savaş başlığı taşır ve hedefe çarpmak yerine yakınında patlayarak onu imha etmeyi hedefler. Demir Kubbe kendisi saldırı füzesi ya da roket atmaz; yalnızca savunma amaçlı önleyici kullanır.

Güdüm yapısı konusunda kaynaklar tam örtüşmüyor. CSIS ve Army Recognition, füzenin orta uçuşta radardan veri bağıyla güncellendiğini ve son aşamada kendi aktif radar arayıcısını kullandığını yazıyor. Ansiklopedik bir derleme ise elektro-optik sensörlerden ve çok sayıda yönlendirme kanadından söz ediyor. Bu ayrım, farklı dönem ya da sürümlerden kaynaklanabilir; kaynaklar farklı yazıyor.
Fırlatma, kamyon ya da römork üstündeki bir fırlatıcıdan yapılır ve bir fırlatıcıda en çok 20 füze bulunur. Sürüme göre düzen değişiyor; ansiklopedik kaynaklar deniz sürümü için on füzelik bir kasa grubu ve 360 derece kapsamadan söz ediyor.
Aynı füze, ABD'de SkyHunter adıyla anılan Amerikan türevinin temelidir. SkyHunter, Deniz Piyadeleri'nin MRIC programı için ABD'de üretilecek; hat Arkansas'taki R2S tesisiyle bağlantılıdır. Füzenin teknik ayrıntıları Tamir bölümünde yer alıyor.
Demir Kubbe Kaç Km'lik Alanı Korur?
Bir batarya, CSIS ve ansiklopedik kaynaklara göre en çok yaklaşık 150 kilometrekarelik bir kentsel alanı savunabilir. Bu, yarıçapı yaklaşık 7 km olan bir daireye denk gelir; yarıçap hesabı bize aittir. Gerçek koruma alanı arazi ve tehdit yönüne göre değişir ve bu rakam menzille karıştırılmamalıdır.

Menzille karıştırılmaması gereken nokta şudur: füzenin ulaşabildiği mesafe 70 km'ye varırken bir bataryanın "koruduğu yer" çok daha küçüktür. Sistem, belirli bir yerleşim ya da tesisin etrafında, radarın görüş alanı içindeki yaklaşan hedefleri engelleyecek biçimde konumlandırılır. Radar kapsamı ve füzenin ulaşabileceği noktalar, kuşatılan zemin alanının dışına taşabilir.
Bir ülkenin tamamını tek bataryayla korumak mümkün değildir. İsrail'in 2021'de 10 operasyonel bataryası olduğu CSIS tarafından aktarıldı; güncel sayı açıklanmadı. Bataryalar önceliklere göre kaydırılır ve her bölgenin aynı düzeyde korunması beklenmemelidir.
150 km² rakamı da bir üretici beyanı ya da ikincil aktarımdır ve bağımsız bir test sonucu olarak yayımlanmadı. Tek bir şehir ölçeğine denk gelen bu alan, birden fazla bataryanın örtüştürülmesiyle genişletiliyor.
Demir Kubbe Kurulumu Nasıl Olur?
Kurulum, bataryanın parçalarının yer seçimine göre dağıtılmasıyla yapılır: radar tehdidin geleceği yöne bakacak şekilde, komuta merkezi bağlantı sağlanacak yere, fırlatıcılar da birbirinden ayrı noktalara yerleştirilir. Parçalar kablosuz bir veri bağıyla birleşir. Bu bölüm genel bir anlatımdır, talimat değildir; ayrıntılı konuşlanma planları gizlidir.
Sistem hareketli tasarlandığı için kurulum geçici olabilir; Rafael "yüksek hareketlilik" tanımını yapıyor. Yer değiştirme ve hazır olma süreleri ise açıklanmadı.
Fırlatıcıların birbirinden bağımsız ve uzaktan yönetilebilmesi önemli bir özellik. Ansiklopedik kaynaklara göre fırlatıcılar aynı noktada olmak zorunda değildir ve güvenli bir kablosuz bağ üzerinden komuta edilir; bu, klasik bir bataryadan farklıdır. Bu tasarım, sistemin birimlerinin çok sayıda alana dağıtılmasına olanak verir.
Operatör ekibi, personel sayısı, kurulum aşamalarının süreleri ve savunma düzeni resmî olarak yayımlanmadı. Bu nedenle bölümdeki bilgiler yalnızca açık kaynakta anlatılan genel düzenle sınırlıdır. Bir tesisin gerçek konumlandırması hassas bilgi kabul edilir ve burada ele alınmaz.
Demir Kubbe Nasıl Çalışır?
Radar atılan bir cismi algılar, yörüngesini hesaplar, komuta yazılımı düşme noktasını bulur ve cisim korunan bir alana gidiyorsa Tamir füzesi fırlatılır. Füze radarın verisiyle yönlendirilir ve hedefe yaklaşınca yakınlık ateşleyicisiyle patlar. Defense Post rehberine göre atış, tehdidin saptanmasından saniyeler sonra gerçekleşir. Boş araziye düşecek hedefler izlenir ama engellenmez.

| Aşama | Ne olur | Görevli bileşen |
|---|---|---|
| 1. Algılama | Fırlatılan roket ya da mermi radar tarafından saptanır | EL/M-2084 radarı |
| 2. İzleme | Cismin yörüngesi sürekli izlenir ve geleceği nokta hesaplanır | Radar ve komuta yazılımı |
| 3. Değerlendirme | Düşme noktası korunan bölgeyle karşılaştırılır; tehdit olup olmadığına karar verilir | Muharebe yönetim merkezi (mPrest) |
| 4. Atış | Tehdit sayılan hedefe Tamir fırlatılır | Fırlatıcı |
| 5. Güdüm | Füze radar verisiyle yönlendirilir; son aşamada kendi arayıcısını kullanır | Radar veri bağı, füzedeki arayıcı |
| 6. İmha | Yakınlık ateşleyicisi savaş başlığını patlatır | Tamir savaş başlığı |
Bu akış, Defense Post'un Mart 2026 rehberi ve CSIS tanımı ile uyumludur. Karar aşamasında yapay zekâdan söz eden bir haber fotoğraf altyazısında geçiyor ancak metinde ayrıntıya girilmiyor; sistemin hangi bölümünde makine öğrenmesi kullanıldığı açıklanmadı.
Sürecin hızı ve ayrıntıları gizlidir. Yazılımın hedef sayısına göre karar alma gücü, aynı anda kaç hedefe füze yönlendirebildiği ve hangi koşullarda hedef atladığı yayımlanmıyor. Önleyici füzeyle ilgili ayrıntılar bir sonraki bölümde ele alınıyor.
Tamir Füzesi Nedir?
Tamir, Rafael'in Demir Kubbe için geliştirdiği önleyici füzedir. Yaklaşık 3 m boyunda ve 160 mm çapındadır; yüksek patlayıcılı, parçacıklı bir savaş başlığı ve yakınlık ateşleyicisi taşır. 2011'den beri hizmette olan füze, sistemin harcanan tek parçasıdır; radar ve komuta merkezi tekrar kullanılır.
Güdümü iki aşamalıdır. Orta uçuşta radardan gelen veri bağıyla yönlendirilir; hedefe yaklaşınca kendi aktif radar arayıcısı devreye girer. Füzenin çok sayıda kanatla manevra yaptığı, ansiklopedik kaynaklarda geçer. Hız bilgisi ilgili bölümde ele alındığı gibi tek kaynaklıdır, savaş başlığı ağırlığı ise açıklanmadı.
| Konu | Bilinen bilgi | Kaynak türü |
|---|---|---|
| Geliştirici | Rafael, İsrail Füze Savunma Teşkilatı gözetiminde | RTX bağlantılı haber, Army Recognition |
| Boyut ve ağırlık | Yaklaşık 3 m, 160 mm, 90 kg | CSIS, Army Recognition |
| Güdüm | Orta uçuşta veri bağı, son aşamada aktif radar arayıcı | CSIS, Army Recognition |
| Savaş başlığı | Patlayıcılı, parçacıklı; yakınlık ateşleyicili | CSIS, Army Recognition |
| Üretim yerleri | İsrail; ABD'de bileşen (Tucson, Huntsville) ve komple füze (Camden, Arkansas) | CSIS, RTX açıklaması |
| ABD türevi | SkyHunter (Deniz Piyadeleri MRIC) | Savunma basını |
| Yıllık üretim adedi | Açıklanmadı | Açık kaynakta yok |
Üretim tarafındaki haber, Ekim 2026'dadır. İsrail Füze Savunma Teşkilatı Başkanı Moshe Patel ve Arkansas Valisi Sarah Huckabee Sanders'ın katıldığı törende, Raytheon ile Rafael'in ortak girişimi R2S ilk komple ABD yapımı Tamir füzesini teslim etti. Tören tarihi bazı kaynaklarda 7 Ekim, bazılarında 8 Ekim yazıyor. İsrail'deki üretim de sürüyor; Bir haber kaynağı, İsrail'in 2025 sonunda Rafael ile önleyici üretimini hızlandırmak için çok milyar dolarlık bir anlaşma imzaladığını yazıyor (tek kaynak, tutar açıklanmadı).
ABD Ordusu da Tamir füzesini test ediyor. CRS raporu bunu belirtiyor, ancak test tarihleri ve sonuçlar yayımlanmadı.
Demir Kubbe Savaşta Nasıl Kullanıldı?
Sistem 2011'den bu yana İsrail'in Gazze, Lübnan ve diğer cephelerdeki çatışmalarında roket ve dron karşısında kullanıldı; 2026'daki İran savaşında ise BAE'de de görev yaptığı aktarıldı. Olaylara dair sayıların çoğu İsrail ordusunun ya da Rafael'in beyanıdır ve bağımsız doğrulama yoktur; tablo kullanımı tarih sırasına koyuyor.
| Tarih | Kullanım | Kaynak türü |
|---|---|---|
| 7 Nisan 2011 | Gazze'den atılan bir Grad roketine karşı ilk muharebe önleyişi | Rafael, savunma basını |
| Kasım 2012 | Bulut Sütunu Operasyonu; beşinci batarya Tel Aviv çevresine konuşlandırıldı | İsrail ordusu, ansiklopedik derleme |
| Temmuz-Ağustos 2014 | Koruyucu Hat Operasyonu; ağustosta on batarya konuşlu | İsrail ordusu, ansiklopedik derleme |
| Mayıs 2018 | Suriye'den atılan 20 roketten dördü önlendi; kalanın sınırı geçmediği bildirildi | Ansiklopedik derleme; tek kaynak |
| Mayıs 2021 | Surların Muhafızı Operasyonu; muharebede ilk dron imhası bildirildi | CSIS |
| Ekim 2023'ten sonra | Gazze ve Lübnan cephelerinde kullanım; önleyiş sayıları yayımlanmadı | FDD, İsrail ordusu |
| Nisan 2024 | C-Dome ilk operasyonel deniz önleyişi (insansız hava aracı) | Savunma basını, Rafael |
| 2026 | İran savaşı; Rafael, "Roaring Lion" operasyonunu hizmet listesine ekledi; BAE'de batarya | Üretici açıklaması; ABD büyükelçisinin teyidi |
2026 savaşı 28 Şubat'ta ABD ve İsrail'in saldırılarıyla başladı; basında 8 Nisan'da ateşkes yürürlüğe girdi, sonraki aylarda ateşkesin bozulduğu yazıldı. Bu savaşta Demir Kubbe'nin payına dair kamuya açık bağımsız bir veri bulunmuyor. Haberlerin çoğu İsrail'in daha üst katmanlardaki sistemlerini ve ABD'nin önleyici harcamalarını konu alıyor. Demir Kubbe'ye atfedilen sayılar Rafael'in 15. yıl değerlendirmesinden geliyor.
Demir Kubbe'nin Sınırları Nelerdir?
Sistem alçak irtifada, kısa mesafede çalışacak biçimde tasarlandı. Balistik füzeler, hipersonik silahlar ve yüksek irtifadaki uçaklar tasarım rolünün dışındadır; bu hedeflerle İsrail'de daha üst katmanlar ilgilenir. Bir bataryanın koruduğu alan da sınırlıdır ve sistemin dayandığı katmanlı yapı aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.
| Katman | Sistem | Rol (kamuya açık anlatım) |
|---|---|---|
| Çok kısa/kısa menzil | Demir Kubbe | Roket, top, havan; dron ve seyir füzesi |
| Kısa menzilli yönlendirilmiş enerji | Iron Beam (lazer) | Roket, havan ve dron; hizmet tarihleri kaynaklara göre değişiyor |
| Orta menzil | David's Sling | Balistik ve seyir füzeleri; EL/M-2084 radarını kullanıyor |
| Uzun menzil | Arrow | Atmosfer dışında balistik füzeler |
İkinci sınır hedef yoğunluğudur. Radarın eş zamanlı izleyebildiği hedef sayısı ve batarya başına hazır füze sayısı sınırlıdır. Üretici "1.100'e kadar hedef" kapasitesinden radarın hava gözetimi için söz ediyor ama bunu eş zamanlı önleme sayısı olarak okumak doğru olmaz. Yoğun salvolardaki performansa dair resmî bir değer yayımlanmadı.
Üçüncü sınır hava koşulu ve çevresel etkilerdir. Rafael sistemin tüm hava koşullarında çalıştığını söylüyor; sis, yağmur, toz ya da elektronik karışma karşısında performans düşüşünü gösteren sayısal bir değer ise açık kaynakta yoktur. Bağımsız doğrulama olmadan "her havada eşit" ifadesi üretici beyanı olarak okunmalı.
Dördüncü sınır, ölçümdür. Başarının nasıl hesaplandığı, hangi roketlerin tehdit sayıldığı ve verinin kimler tarafından denetlendiği net olmadığından sistemin gerçek yeteneğine dair güçlü bir hüküm vermek zorlaşır. Bu konu "her roketi vurabilir mi" bölümünde ayrıntılıdır.
Demir Kubbe'yi Hangi Firmalar Üretiyor?
Ana yüklenici Rafael Advanced Defense Systems'tir. Radarı IAI'nin iştiraki Elta, komuta yazılımını mPrest Systems geliştirdi. ABD tarafında Raytheon (RTX) bileşen üretimine ve R2S ortak girişimi aracılığıyla komple Tamir üretimine katılıyor. Programın sahibi ise firma değil, İsrail Füze Savunma Teşkilatı'dır; alt yüklenici listesi yayımlanmadı.
| Kuruluş | Katkı | Kaynak türü |
|---|---|---|
| Rafael Advanced Defense Systems | Sistem entegrasyonu, Tamir füzesi, fırlatıcı | Üretici açıklaması, savunma basını |
| Elta Systems (IAI iştiraki) | EL/M-2084 çok görevli radar | CSIS, savunma basını |
| mPrest Systems | Muharebe yönetim ve silah kontrol yazılımı | Savunma basını |
| Raytheon (RTX) | 2014'ten itibaren ABD'de bileşen üretimi; 2020'de komple füze için Rafael'le ortak girişim | CSIS |
| R2S (Raytheon-Rafael ortak girişimi) | Arkansas tesisinde Tamir ve SkyHunter üretimi | RTX basın açıklaması |
| İsrail Füze Savunma Teşkilatı (IMDO) | Program yönetimi ve gözetimi (şirket değil, resmî kurum) | Savunma basını |
| Elbit Systems | Iron Beam lazerinin lazer kaynağı; Demir Kubbe'nin parçası değil, bütünleştirilen ayrı bir sistem | Savunma basını |
Alt yüklenicilerin tam listesi açıklanmadı. ABD'deki bileşen payı CSIS'te 2016 için yüzde 55, bir 2017 aktarımında Tamir bileşenlerinin yaklaşık yüzde 75'i olarak geçiyor; iki rakam farklı kapsamlarla verildiğinden karşılaştırılmamalıdır.
Bu sayfada aracı, bayi ve satış firması adı yer almıyor. Alım ve ihracat yetkisi İsrail ve ilgili ülkelerin savunma bakanlıklarındadır.
Demir Kubbe'nin Versiyonları Nelerdir?
Üretici ve basında dört ana düzen anılıyor: standart kara bataryası, deniz sürümü C-Dome, ABD Ordusu'nun iki bataryası ve Tamir'den türeyen ABD Deniz Piyadeleri düzeni. Ayrıca 2021 ve 2026'da yazılım ve sensör yükseltmeleri duyuruldu. "Iron Dome Gen" gibi resmî bir sürüm adı bulunamadı.
Standart kara bataryası
2011'den beri hizmette olan ana düzen radar, komuta merkezi ve 3-4 fırlatıcıdan oluşur. Rafael'in tanımında bu düzen çift görevli bir yapıdır; roket-top-havan savunmasının yanı sıra çok kısa menzilli hava savunması da yapabilir.
C-Dome (deniz sürümü)

Gemilere uyarlanan sürüm Ekim 2014'te tanıtıldı; Kasım 2017'de canlı atışla ilk operasyonel yeteneğe ulaştı. Rafael ve basın, ilk operasyonel önleyişin Nisan 2024'te Sa'ar 6 sınıfı bir korvetten yapıldığını yazıyor. Ansiklopedik kaynaklara göre on füzelik bir kasa ve 360 derece kapsama kullanılıyor. Gemi sayısı ve füze kapasitesi açıklanmadı.
ABD Ordusu yapılandırması
Ordu'nun iki bataryası geçici çözüm olarak alındı. CRS'ye göre komuta kontrol ağına bağlama zorlukları yaşandı; CSIS, Demir Kubbe'nin Ordu'nun IBCS sistemiyle uyumsuz olduğunu, bu yüzden Tamir'i IBCS uyumlu radarlarla birleştiren bir düzen önerildiğini aktarıyor. Ordu sonradan IFPC Artım 2 yoluna girdi.
SkyHunter ve MRIC (ABD Deniz Piyadeleri)
Raytheon ile Rafael, Tamir ve fırlatıcıyı SkyHunter adıyla ABD'ye sundu. Deniz Piyadeleri bu temele dayanan Orta Menzilli Önleme Yeteneği'ni 2023'te seçti. MRIC, Guam'da 24 ve 30 Haziran 2026 tarihlerinde denendi; hizmetin üç alçak irtifa hava savunma taburuna 2026 ile 2028 arasında verilmesi planlanıyor. Kaynaklar sistemin İsrail bataryasıyla aynı olup olmadığı konusunda ayrışıyor.
I-Dome ve yükseltmeler
2021 tarihli bir haber, Demir Kubbe'nin tek araç üzerinde bütünleşik "I-Dome" olarak manevra birliklerine sunulduğunu yazıyor; sonraki bir doğrulama bulunamadı, durumu belirsizdir. Mart 2021 yükseltmesi çoklu hedefe ve dronlara karşı yetenek getirdi. 30 Haziran 2026'da İsrail Savunma Bakanlığı, yazılım, sensör ve komuta kontrol iyileştirmelerinin ve Iron Beam entegrasyonunun denendiğini duyurdu; değişikliklerin teknik içeriği açıklanmadı ve haber tek bir savunma basını kaynağına dayanıyor.
Demir Kubbe'ye Alternatif Sistemler Nelerdir?
Doğrudan eşdeğeri yoktur; farklı ülkelerin kısa ve orta menzilli sistemleri benzer görevlerin parçalarını üstlenir. Aralarında ABD Ordusu'nun IFPC Artım 2'si, Almanya'nın IRIS-T SLM'i, İsrail'in Barak MX ailesi ve Norveç-ABD yapımı NASAMS bulunuyor. Seçim hedef türü, menzil ve entegre olunacak ağa bağlıdır.
İsrail'in kendi içindeki tamamlayıcıları, yani David's Sling, Arrow ve Iron Beam, sınırlar bölümündeki tabloda sıralandı. Aşağıdakiler ise başka üreticilerin çözümleridir. Karşılaştırma yaparken tek bir "en iyi" sistem aramak yanıltıcıdır, çünkü roket savunması ile uçak ve balistik füze savunması farklı ihtiyaçlardır.
IFPC Artım 2 (ABD)
ABD Ordusu'nun Demir Kubbe yerine seçtiği yol, Dynetics'in (Leidos iştiraki) geliştirdiği sistemdir. CRS'ye göre Ordu Eylül 2021'de 16 fırlatıcı prototipi ve 60 önleyici için üç yıllık bir anlaşma imzaladı; 14 Nisan 2026'da 617 milyon dolarlık 2026 mali yılı üretim sözleşmesi verildi. Programın ilk taburu için hizmete alma planlanıyor.
IRIS-T SLM (Almanya)
Diehl Defence'in orta menzilli sistemi, kaynaklarda yaklaşık 40 km menzil ve 20 km civarında tavan irtifasıyla anılıyor. Bu değerler güvenilir bir resmî tablodan değil, savunma blog ve analiz sitelerinden geliyor.
Barak MX (İsrail)
Israel Aerospace Industries'in modüler ailesidir; kademeye göre menzil farkı bulunur ve tek bir sayıyla özetlenemez. Bir kaynak 15-150 km aralığından söz ediyor; bu değer kaynak kalitesi düşük bir derlemeden geliyor ve doğrulanmadı.
NASAMS (Norveç ve ABD)
Kongsberg ile Raytheon'un birlikte geliştirdiği, havadan havaya füzelerden türeyen füzeleri kullanan orta menzilli sistem. Kullanıcı sayısı geniştir; menzil ve performans verisi sürüme bağlı olduğundan burada tek rakam verilmedi.
Bu alternatiflerin hiçbiri Demir Kubbe'nin 2011'den beri biriken muharebe kaydına sahip değil; öte yandan her birinin mimarisi, maliyeti ve ağ uyumluluğu farklı ve bunlar rakipler arasında kesin bir sıralama yapılmasına izin vermiyor. Kaynak kalitesi düşük menzil değerleri için üretici belgelerine başvurulmalı.